ตอนที่797

ตอนที่797

ปาณีมองดูแผ่นหลังอันสูงใหญ่ของเมธชนันที่เดินไปตามทางเดิน รู้สึกว่าตนเองไม่เคยมองเขาได้ทะลุปรุโปร่ง

คนที่เห็นอยู่ชัดๆว่าดูเป็นคนดี แต่เมื่อก่อนกลับทำร้ายคุณอาลงไปจริงๆ

เธอหาวขึ้นมา ขี้เกียจที่จะคิดเรื่องซับซ้อนพวกนี้แล้ว

เรื่องราวผ่านไปตั้งนมนานแล้ว แม้แต่คุณอายังไม่ใส่ใจแล้วด้วยซ้ำ

ปาณีเดินไปดื่นน้ำชั้นล่าง ก่อนจะขึ้นมานอน

-

ที่บ้านผอบทิพย์ยามเช้านั้นเงียบสงบอย่างยิ่ง ไม่เหมือนกับโรงแรมที่ปาณีอยู่ก่อนหน้านั้นเลยสักนิด ที่พอฟ้าสาง เสียงรถลาด้านล่างก็ดังวุ่นวายไปหมด

ดังนั้น เธอจึงไม่ยอมลุกขึ้นจากเตียงสักที

ยามที่เธอกำลังนอนครึ่งหลับครึ่งตื่น จูบหนึ่งก็ประทับลงมาบนริมฝีปากของเธอ จูบนี้เต็มไปด้วยกลิ่นอายของธามนิธิ ปาณีที่กำลังนอนสะลึมสะลืออยู่ คิดว่าตัวเองนั้นกำลังฝันไป

หลังจากนั้นเธอก็ได้ยินเสียงของเมธชนัน “ยังไม่ตื่นอีกหรือ?”

“…….”เธอตื่นขึ้นมาจากฝันด้วยความลนลานในทันใด

นึกได้ว่าตนเองนั้นยังอยู่บ้านตระกูลผอบทิพย์ ส่วนคุณอายังอยู่ที่เมืองสิงห์ แล้วจูบนี้….