ตอนที่807

ตอนที่807

เห็นเธอเชื่อในคำพูดของเขา ธามนิธิก็ขมวดคิ้ว เขาก็แค่ล้อเธอเล่น

เขาเอ่ยถาม “เวทัสไปแล้วหรือ?”

“ค่ะ ไปเมื่อวานตอนบ่าย”ปาณีเอ่ย “ถ้าร้มาก่อนว่าคุณจะกลับมา ฉันควรจะรั้งเขาเอาไว้ ให้คุณได้สั่งสอนเขาสักหน่อย”

ตอนนี้ปาณีรู้สึกแค้นใจเวทัสอย่างยิ่ง ไม่ใช่แค่เพียงทั่วๆไป

ธษมนิธิมองดูท่าทีไม่เป็นมิตรของเธอ นี่แหละคือปาณีของเขาไม่ผิดตัวแน่ “เธอเกลียดเขาขนาดนั้นเลยหรือ?”

“ก็เขาทำตัวน่าเกลียดชังนี่คะ”ปาณีกอดสามีของตนเอาไว้ เธอแสดงความภักดีออกมา “เขาไม่เคยรู้ว่าอะไรคือการรักคนๆหนึ่ง เขาเห็นแก่ตัวเป็นอย่างยิ่ง แถมยังเอาแต่คิดจะสร้างปัญหา ไม่เหมือนสามีของฉันที่ดีกับฉันขนาดนี้ ซื้อของอร่อยๆให้ฉันกินบ่อยๆ แถมยังเอาใจใส่ฉันอยู่ทุกวัน”

พูดจบ ปาณีก็มองธามนิธิ เธอรู้ว่าธามนิธินั้นเป็นไหน้ำส้มถังใหญ่ ไม่ว่าตนเองจะมีอะไรกับเวทัสหรือไม่ ขอแค่อยู่ต่อหน้าคุณอาด้วยท่าทีเกลียดชังเวทัสอย่างยิ่ง แบบนี้ก็ถือว่าไม่ผิดแล้ว

ด้วยความฉลาดของธามนิธิ ความคิดนี้ของเธอ เขานั้นดูออก

แต่ การที่ปาณียอมที่จะเอาอกเอาใจเขา เขาก็ยังคงดีใจเป็นอย่างยิ่ง

-

เพียงพริบตา ธามนิธิก็ไปเมืองสิงห์มาเป็นเวลาครึ่งปีแล้ว กลางดึก ปาณีนอนอยู่บนเตียง ในขณะที่กำลังต่อสายอยู่กับธามนิธิ เธอก็ดูเถาเป่าในมือถือไปด้วย “สามี ฉันซื้อของมาให้คุณ”

“……” ฟากธามนิธินั้นกำลังยุ่งอยู่กับงาน ผ่านไปครู่หนึ่งเขาถึงเอ่ยถามขึ้น “ซื้ออะไรมา?”

ปาณีส่งภาพหน้าจอให้เขาดู “ผ้าพันคอ ตอนนี้อากาศที่เมืองสิงห์ควรจะลดลงแล้ว ฉันใส่ที่อยู่เป็นที่ของคุณที่นั่นไป ให้พวกเขาส่งของไปให้คุณ”

ธามนิธิที่เมื่อก่อนไม่ชอบเสียงรบกวนอย่างยิ่ง มาตอนนี้กลับเคยชินที่จะเปิดสายคุยกับเธอเอาไว้ ปกติเขามักจะเป็นฝ่ายที่ฟังเธอเอ่ยพูด นานครั้งๆถึงตอบกลับสักที

ผ่านไปชั่วครู่ ปาณีเห็นเขายังไม่ตอบกลับจึงเอ่ยขึ้น “คุณยุ่งมากหรือคะ?”

“กำลังทำงาน”

“ถ้าอย่างนั้นฉันวางสายนะคะ? ฉันมัวแต่พูดคงรบกวนคุณอย่างยิ่ง”ปาณีไม่เหมือนเขาที่นิ่งเงียบขนาดนั้น พอต่อสายคุยกันขึ้นมา เธอก็มักจะอดพูดเจื้อยแจ้วขึ้นมาเสียไม่ได้

ธามนิธิตอบ “ไม่ต้อง”

ผ่านไปสักพัก ปาณีได้ยินธามนิธิพูดขึ้น “ฉันกลับไปสิ้นเดือนนี้”