ตอนที่810

ตอนที่810

ตอนแรกที่เธอเป็นแฟนเวทัส จันวิภานั้นมีท่าทีที่ดีต่อเธอไม่น้อย

ปาณีเอ่ย “ช่วงนี้เธอค่อนข้างยุ่ง ในทีมแข่งมีเรื่อง แถมเธอยังต้องไปเข้าเรียน เพียงแต่ เธอกับเวทัสเลิกกันแล้วนะคะ ตอนนี้เธอกำลังดูใจกับชยรพอยู่”

ได้ยินดังนี้ จันวิภาก็รู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง “จริงหรือ?”

นึกถึงลูกชายของตน จันวิภาก็ถอนหายใจออกมารอบหนึ่ง ลูกชายของเธอนั้นทำตัวไม่ค่อยจะเป็นที่พึ่งพาได้ในด้านความรักสักเท่าไหร่ เธอเองก็จนปัญญา

-

สิ้นเดือน ธามนิธิกลับมาแล้ว โดยมีปาณีเป็นคนไปรับเขาที่สนามบิน

เขาใส่ชุดสูทสีดำทั้งตัว ด้านนอกคลุมด้วยชุดคลุมกันลม ปาณีกำลังพิงอยู่ในอ้อมอดเขาและกอดเขาไว้ มองดูชายหนุ่มตรงหน้าที่ไม่ได้เจอกันมาเป็นเวลายี่สิบวัน “ยินดีต้อนรับกลับมาค่ะ”

ไวยาตย์อยู่ด้านหลังธามนิธิ เอ่ยอย่างยิ้มๆ “มองเห็นคุณธามนิธิกลับมา ไม่ใช่ว่าเธอดีใจจนบื้อไปแล้วหรอกนะ?”

“ใช่”ปาณีเอ่ยอย่างไม่ปิดบัง “พวกนายไม่ได้กลับมานานมากแล้ว”

ธามนิธิกุมมือเธอเอาไว้ “ไปกันเถอะ”

ไวยาตย์เดินตามด้านหลังของพวกเขา รู้สึกว่าตนเองเป็นหมาหัวเน่าจนไม่รู้จะเน่ายังไงได้อีก

ในบ้านนั้นเปิดฮีตเตอร์เอาไว้ ทำให้อบอุ่นเป็นอย่างยิ่ง

ปาณีเดินเข้าบ้านไปพร้อมๆกับธามนิธิ คนรับใช้มาช่วยรับกระเป๋าเดินทางของธามนิธิขึ้นไปขั้นบน ส่วนปาณีกับธามนิธินั้นนั่งลงบนโซฟาในห้องรับแขก เธอกุมมือของเขาเอาไว้ “กลับมาบ้านแล้ว ดีใจไหมคะ?”

“เห็นเธอแล้วดีใจยิ่งกว่า”

“……”

ไวยาตย์ทนดูต่อไปไม่ไหว จึงรับเดินไปชั้นบนเพื่อเก็บข้าวของทันที

ธามนิธิถอดชุดคลุมออกและเดินไปเข้าห้องน้ำ โทรศัพท์มือถือของเขายังคงอยู่ในกระเป๋าเสื้อ ปาณีได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเลยรับสาย ยังไม่ทันจะได้เอ่ยพูด ก็ได้ยินเสียงติรยาลอยออกมาตามสาย “คุณลุงธามนิธิ ได้ยินว่าคุณกลับมาเมืองชยุตแล้ว ให้ฉันเลี้ยงข้าวคุณนะคะ! ก่อนหน้านี้คุณช่วยฉันไว้มาก ฉันรู้สึกเกรงใจอยู่ไม่น้อย”