ตอนที่875 ซ้ายขวาลำบาก

ตอนที่875 ซ้ายขวาลำบาก

ไวยาตย์กลับเข้ามาที่ใจกลางเมืองและรวมตัวกับธามนิธิอย่าวรวดเร็ว "ท่านประธาน ด้านของมหาลัย บอกว่าเรื่องที่ปาณีพักการเรียนมีวัยรุ่นคนหนึ่งมาช่วยทำเรื่องแทนเธอ!"

ธามนิธิได้สติกลับมาทันที "เด็กวัยรุ่น? ทางมหาลัยรู้ไหมว่าอีกฝ่ายคือใคร?”

ไวยาตย์ส่ายหน้า “ไม่มีใครจำเขาได้ แต่ผมคิดว่าคุณชายชยรพควรจะรู้เรื่องนี้แน่? ในเมื่อเขาอยู่ในมหาลัย แถมแฟนของเขายังเป็นเพื่อนสนิทของปาณีอีกด้วย! "

ประโยคนี้ ความหมายคือชยรพควรรู้บางอย่างเกี่ยวกับปาณี

ธามนิธิพูดขึ้นในทันทีว่า "ทำไมนายยังมายืนงงอยู่อีก รีบติดต่อเจ้าเด็กชยรพเดี๋ยวนี้!”

ไวยาตย์ยิ้มอย่างขมขื่นและส่ายหัว "ท่านประธาน ผมไม่มีเบอร์โทรศัพท์ขอชยรพ!"

ธามนิธิเริ่มค้นหาในโทรศัพท์มือถือของเขาแล้วส่งเสียงคำรามออกมาอย่างหงุดหงิด "บ้าเอ้ย ฉันก็ไม่มี!"

ไวยาตย์คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "คุณชายเวทัสสมควรมีเบอร์เขาแน่ ก่อนหน้านี้พวกเขาเป็นทีมแข่งทีมเดียวกันไม่ใช่หรือครับ?"

ธามนิธิชะงักไป และรีบต่อสายไปหาเวทัสที่อยู่ต่างประเทศอย่างไม่ลังเล

อีกด้านหนึ่งของโลก เวทัสซึ่งกำลังนอนหลับสนิทอยู่ได้ยินเสียงโทรศัพท์มือถือของเขาดังขึ้นอย่างไม่หยุด เขาหยิบขึ้นมาดู พอเห็นว่ามาจากธามนิธิก็โยนมันทิ้งไปอย่างไม่มีความสุข

แต่อีกด้านหนึ่งแข็งแกร่งกว่า ความเพียรของธามนิธิในการต่อสายหาเวทัสอยู่เป็นเวลานานไม่หยุด ทำให้เวทัสต้องกดปุ่มรับอย่างช่วยไม่ได้ "ลุงน้า รู้ไหมว่านี่เวลากี่โมง ตอนนี้เป็นเวลาตีสองของผมนะ?”

ธามนิธิเอ่ยเสียงเย็น “นายมีเบอร์โทรของชยรพไหม? รีบส่งมาให้ฉันด่วน!”

พูดจบ ก็วางสายไปอย่างเย็นชา

เวทัสจ้องโทรศัพท์มือถือด้วยความไม่พอใจธามนิธิ เขาก็ขมวดคิ้ว แต่ทันใดนั้นในใจของเขาก็รู้สึกไม่ค่อยดีขึ้นมา

“ชยรพ? คุณน้าหาเขาไปทำไม? นอกเหนือจากเรียนที่เดียวกับปาณีแล้ว เขาก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับน้าของเขาเลยสักนิด ไม่สิ ต้องเกิดเรื่องกับปาณีแน่! คิดถึงตรงนี้ เวทัสก็รีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาอย่างรวดเร็วและโทรออกหาชยรพ

แต่ชยรพหกลับไม่รับสายจากเขาสักที เวทัสเดินไปมาไม่หยุดอยู่ในห้องนอน "เด็กสมควรตาย! กำลังทำอะไรอยู่กันแน่? เวลานี้ ไม่ใช่เวลานอนสักหน่อย!”

โชคดีที่ในขณะที่กำลังบ่น ชยรพรับรับโทรศัพท์เข้าพอดี เวทัสโพล่งถามขึ้นมา “ชยรพ ปาณีเกิดเรื่องใช่ไหม?”

ชยรพตัวแข็งทื่อไปและมองไปที่โทรศัพท์มือถือ เขาสงสัยมากว่ามีการแอบติดตั้งกล้องบนมือถือของเขาหรือไม่ ทำไมเขาที่เพิ่งรู้ข่าวจากนภันต์ กลับสามารถไปไกลถึจนแม้กระทั่งเวทัสก็ยังรู้เรื่อง

ชยรพลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็บ่นว่า "นายก็รู้แล้ว? เฮ้อ อย่าที่ฉันบอไว้ เรื่องดีๆอยู่ในบ้านเรื่องร้ายลอยออกไปพันลี้ แม้กระทั่งนายที่ห่างออกไปหลายพันไมล์ยังรู้ ฉันอดคิดไม่ได้ว่าความสามารถของอินเทอร์เน็ตมันสูงเกินไปหรือเปล่า?”

เวทัสไม่มีเวลาฟังเรื่องไร้สาระของเขา เขาถามเสียงต่ำ "รีบพูด เกิดอะไรขึ้นกับปาณี นอกจากนี้เธอกับคุณน้าของฉัน ไม่ใช่ว่าพวกเขา ...”

ชยรพถอนหายใจและบอกเขาทุกอย่างที่นภันต์บอก "... คุณไม่คิดหรือว่ามันแปลก ปาณีที่ดีๆกับคุณน้าของนายจู่ๆก็ถูกหย่า? จริงๆเลยน้า ฉันงงจริงๆว่าวงจรสมองของลุงนายกำลังคิดอะไรอยู่!"

เวทัสนิ่งเงียบไม่พูดจา

จากนั้นโทรศัพท์มือถือของเวทัสก็ดังขึ้นอีกครั้ง เขาดูและเห็นว่าเป็นหมายเลขของธามนิธิ ดังนั้นเขากดปุ่มปฏิเสธอย่างเด็ดขาด

อีกไม่นานโทรศัพท์มือถือของเขาดังขึ้นอีกครั้ง ที่แตกต่างก็คือคราวนี้มันไม่ได้มาจากธามนิธิแต่มาจากคุณยายที่เขารักมากที่สุด