ตอนที่885กระวนกระวายใจสุดๆ

ตอนที่885กระวนกระวายใจสุดๆ

เห็นศิวรรจน์ยืนหน้าจ๋อยอยู่ตรงหน้าตัวเองแบบนี้ ปาณีก็รีบพูดต่อไปทันที " ฉันขอโทษนะคะ ！"

ศิวรรจน์มองดูหญิงสาวที่ยืนอยู่เบื้องหน้า ก่อนจะกัดฟันฝืนยิ้มพูดออกไปว่า " ฉันนี่มันแย่มากเลยหรือไง ？ฉันออกจะปฏิบัติกับเธอด้วยความอบอุ่นอ่อนโยน เธอไม่รู้สึกเลยเหรอ ？"

" เอ่อ ？" ปาณีได้ยินดังนั้นก็เงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความประหลาดใจ " คุณพูดว่าอะไรนะ ？"

ศิวรรจน์เห็นที่เธอไม่ได้ยินสิ่งที่เขาพูด ก็ถึงกับส่ายหัว " ไม่ได้พูดอะไร ！แต่ปาณี เธอแน่ใจเหรอว่าจะยังอยู่กับเขาน่ะ ？เธอไม่กลัวว่าเขาจะทิ้งเธออีกรึไง ถึงตอนนั้นก็คงไม่มีใครมาอยู่เคียงข้างเธอ คอยปลอบใจเธออีกเเล้วนะ "

ปาณีเงยหน้าขึ้นมองศิวรรจน์ เธอมองหน้าเขาตาไม่กระพริบ จากนั้นจึงพูดกับเขาด้วยเเววตาที่มุ่งมั่นอย่างเเรงกล้า " มันจะไม่เป็นอย่างนั้นหรอก ！ถ้าเกิดมันเป็นแบบนั้นขึ้นมาจริงๆล่ะก็ ฉันก็จะดูเเลลูกของฉันเองตามลำพัง ！"

เมื่อศิวรรจน์ได้ยินที่เธอพูด ถึงขนาดวางแผนสำรองเอาไว้เรียบร้อย เขาก็อดไม่ได้ที่จะเปรยยิ้มออกมา จากนั้นก็ยื่นมือออกไปลูบผมเธอเบาๆ " ถ้าเธอต้องถูกใครข่มเหงรังแกขึ้นมาจริงๆล่ะก็ เธอมาหาฉันได้เลย ！ฉันจะเเก้เเค้นให้เธอเอง ！ถึงเเม้ว่าเขาจะดูแข็งเเรงบึกบึนกว่าฉัน แต่คนอย่างศิวรรจน์ก็ไม่ใช่คนอ่อนปวกเปียกหรอกนะจะบอกให้ ！"

" ฮิฮิฮิ " เสียงหลุดขำดังออกมาจากปากของปาณี หญิงสาวหัวเราะจนงอหาย พร้อมกับชี้นิ้วไปทางศิวรรจน์ " คุณเอาชนะคุณอาไม่ได้แน่นอน ！เขาน่ะชายชาติทหารเชียวนะ …… "

เมื่อได้เห็นเธอเคลือบแคลงในพละกำลังของตัวเองเเบบนั้น ศิวรรจน์ถึงกับทนไม่ได้ รีบคว้ามือเธอไปลูบๆตรงหน้าอกของตัวเขาเอง " นี่เธอกำลังดูถูกฉันอยู่เหรอ ？นี่ ไม่เชื่อเธอลองจับดูเลย ลองลูบๆดู ดูกล้ามอกของฉันซะก่อนเห็นมั๊ย ！ถ้าเขากับฉันขึ้นชกกันล่ะก็ ใครแพ้ใครชนะนี่ก็พูดยากล่ะนะ ！"

ปาณีถูกบังคับให้สัมผัสหน้าอกของเขา แล้วทันใดนั้นหน้าเธอก็เปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย " คุณศิวรรจน์ ！" เธอพูดออกไปด้วยน้ำเสียงอันแผ่วเบา

ศิวรรจน์เห็นท่าทางเหนียมอายของหญิงสาว ก็อดไม่ไหวที่จะหัวเราะก๊ากออกมา อย่างน้อยๆก็เพื่อปกปิดความเศร้าโศกของเขาเอง ขณะที่ปาณีกำลังเผลอๆอยู่นั้น ศิวรรจน์ก็ขโมยจูบไปที่หน้าผากของเธอหนึ่งที โดยที่ปาณียังไม่ทันได้ตั้งตัว

หลังจากแผนขโมยจูบของเขาสำเร็จลง เขาก็หันไปโบกมือให้ปาณีด้วยท่าทางอันสง่าผ่าเผย " ไปล่ะนะ ไม่ต้องส่งล่ะ ！ฉันไปก่อนนะ …… อีกอย่าง ถ้าเธอมีเรื่องอะไรก็ติดต่อมาหาฉันนะ มือถือของเธอมีเบอร์ติดต่อฉันอยู่ เป็นเบอร์ส่วนตัวของฉันเอง ！"

หลังจากพูดจบ เขาหันมามองใบหน้าสวยละมุนแดงระเรื่อของปาณีอีกครั้ง ก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ด้วยความเสียใจเเละเสียดายในเวลาเดียวกัน จากนั้นจึงหันหลังเดินจากไปอย่างทนงองอาจ

ที่จริงเเล้วศิวรรจน์ก็ไม่ค่อยสบอารมณ์สักเท่าใดนัก แต่จะทำอย่างไรได้ ในเมื่อผู้หญิงที่ตัวเองชอบกำลังตั้งท้องลูกของผู้ชายอีกคนหนึ่งอยู่ ！และยังคงมีใจให้ผู้ชายคนนั้นอยู่ด้วย ！แต่ระดับหนุ่มฮอตติดอันท็อปเท็นของวงการอย่างศิวรรจน์ทั้งคน จะเดินจากใครไปทั้งทีมันก็ต้องท็อปฟอร์มกันสักหน่อย ！

ถึงแม้ว่าไม่เต็มใจสักเท่าไหร่ เเต่เขาจะยังคอยเฝ้าดูเธอเงียบๆอยู่ห่างๆ หญิงสาวตัวเล็กๆน่ารักนามว่าปาณี เธอคือคนที่ทำให้วัยหนุ่มอันสดใสของเขาได้รู้จักกับความรักที่สวยงาม ！

หลังจากส่งศิวรรจน์กลับไปแล้ว ปาณีถึงกับถอนหายใจอย่างโล่งอก ศิวรรจน์ช่างเป็นคนหนุ่มที่เลือดร้อนเเล้วยังมุทะลุดุดันอีก จนเธอเองก็มิอาจจะควบคุมหรือยับยั้งคนอย่างเขาได้ โชคยังดีที่เขายังยอมรับฟังเธออยู่บ้าง ……

จังหวะที่ปาณีกำลังจะหันหลังกลับไป เธอก็ได้ชนเข้ากับร่างกายอันกำยำร่างหนึ่งเข้าให้ จากนั้นเอวของเธอก็ถูกมือใหญ่ๆมาโอบรัดเอาไว้

" คุณอา เอ่อ …… " ปาณีมองคนตรงหน้าด้วยสายตาอันตกตะลึง

ใบหน้าของธามนิธิเต็มไปด้วยความเย็นชาไร้อารมณ์ สายตาอันแสนโกรธเกรี้ยวของเขาจับจ้องอยู่ที่หน้าผากของเธอ จากนั้นเขาก็ยื่นมือออกไปพร้อมทั้งออกเเรงถูๆไปตรงหน้าผากของเธอ ถูไปถูมาจนหน้าผากของปาณีเริ่มจะเปลี่ยนเป็นแดง เเต่ก็ยังไม่ยอมหยุด ！

ปาณีรู้สึกโมโหจนสุดขีด จึงแผดเสียงออกไปว่า " ธามนิธิ ！หยุดเดี๋ยวนี้นะ ！"

ทันทีที่เธอพูดจบ ก็พลันสบตาเข้ากับเเววตาอันแสนเจ็บปวดรวดร้าวผสมกับความกราดเกรี้ยว ที่กำลังมองจ้องเขม็งมาที่เธอ

ปาณีเห็นอาการของธามนิธิที่แสดงออกมา ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกขบขันในท่าทางของเขา ซึ่งทำให้ความขุ่นเคืองใจก่อนหน้านี้ของเธอ พลันสลายหายไปจนหมดสิ้น " นี่คุณทำอะไรของคุณเนี่ย ？เล่นถูซะจนหน้าผากฉันเจ็บไปหมดเเล้ว ！"

ธามนิธิทำตัวเหมือนเด็กน้อยก็ไม่ปาน งอนตุ๊บป่องไม่พูดไม่จา

ปาณีเห็นแบบนั้นก็เริ่มชักสีหน้าใส่เขาบ้าง " ถ้าไม่พูดก็ตามใจ ฉันไปก่อนล่ะ ！"

！