ตอนที่888กลัดกลุ้ม

ตอนที่888กลัดกลุ้ม

" เกิดเรื่องอะไรขึ้น ？ทำไมแกทำท่าอย่างนั้น ？" คุณแม่พูดเสียงเข้ม

ธามนิธิค่อยๆเรียกสติตัวเองกลับมา จากนั้นจึงละล่ำละลักพูดกับคุณแม่ " ปาณีอาเจียนอีกเเล้วครับ อาเจียนไม่หยุดมาพักใหญ่เเล้วครับ ผมกลัวว่าเธอจะเป็นอะไรก็เลยอยากให้แม่ไปดูเธอหน่อย อย่างน้อยแม่ก็มีประสบการณ์ ！"

คุณแม่มองดูลูกชายอย่างเซ็งๆ ก่อนจะพูดเชิงตำหนิเขาไปว่า " เจ้าทึ่มเอ๊ย ！นั่นมันอาการแพ้ท้อง จะไปห้ามไม่ให้แพ้ท้องน่ะมันไม่ได้หรอก ！ดูแกสิ ความสุขุมหนักแน่นสักนิดยังไม่มีเลย ！"

ถึงเเม้ปากจะพูดไปแบบนั้น เเต่คุณแม่ก็ยังขึ้นไปดูปาณีข้างบนอยู่ดี

ปาณียังคงเกาะขอบชักโครก ทำเสียงโอ้กอ้ากอย่างไม่หยุดหย่อน ขนาดคุณแม่เดินเข้ามาเธอก็ยังไม่สังเกตเลย ได้เเต่ทำท่าพะอืดพะอมนั่งคอพับคออ่อนร้องโอ้กอ้ากอยู่ตรงนั้น

" ปาณี ！รู้สึกแย่มากเลยใช่มั๊ยลูก ？นี่แหละคือสิ่งที่ลูกผู้หญิงอย่างเราต้องทนทุกข์ทรมาน ！ไอ้อาการแพ้ท้องเนี่ย ไม่มียาวิเศษที่ไหนจะมารักษาให้หายได้หรอกนะ เราก็ต้องพึ่งตัวเอง คอยประคับประคองดูแลตัวเองดีๆ ก็จะช่วยบรรเทาอาการแพ้ท้องให้ดีขึ้นได้ ！" คุณแม่พูดพลางลูบหัวปาณีด้วยความเอ็นดูเเละห่วงใย

ธามนิธิที่ยืนอยู่ข้างๆยิ่งเเสดงสีหน้ากังวลใจอย่างเห็นได้ชัด " แม่ครับ ไม่มีวิธีไหนที่จะจัดการได้เลยเหรอครับ ？"

ธามนิธิพูดพลางหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาต่อสายหาหมอชลิต แต่ปลายทางดูเหมือนจะกำลังยุ่งเลยไม่ได้รับสาย ธามนิธิโยนมือถือลงไปบนที่นอนอย่างเเรงด้วยความหงุดหงิด " ชลิตไม่รับสายโทรศัพท์ ！ปัดโธ่เอ๊ย ！"

อาการร้อนรนของธามนิธิทำให้คุณแม่รู้สึกชื่นใจเเละโล่งใจเป็นที่สุด เธอหันไปหาปาณีก่อนจะพูดด้วยเสียงอ่อนนุ่ม " ปาณี ดูสิว่าธามนิธิเค้าร้อนใจแค่ไหน ！เขาเป็นห่วงเธอมากจริงๆนะ ！"

ปาณีอยากจะยิ้มให้คุณแม่ ทว่าอาการคลื่นไส้มันมาอีกแล้ว หญิงสาวรีบคว้าขอบชักโครกเเล้วก็ " โอ๊กกก ！อ้วกกก " สุดท้ายก็อาเจียนออกมาอีก

ปาณีอาเจียนออกมาจนหมดไส้หมดพุง ซึ่งดูๆเเล้วเหมือนจะมีเเต่น้ำย่อยในกระเพาะอาหารทั้งนั้นที่เธออ้วกออกมา ！ปาณีหมดเรี่ยวหมดเเรงจนลุกแทบไม่ไหว

ธามนิธิยืนกังวลใจเงียบๆอยู่ข้างๆเธอ ได้เห็นปาณีเป็นหนักขนาดนี้ ยิ่งทำให้ธามนิธิรู้สึกละอายแก่ใจยิ่งขึ้นไปกว่าเดิม เพราะในช่วงเวลาที่เธอย่ำแย่เขากลับทอดทิ้งเธอ ไม่ยอมอยู่ดูเเลเอาใจใส่เธอ ถึงเเม้ว่าเขาอาจจะช่วยอะไรไม่ได้มาก เเต่อย่างน้อยๆเขาก็ควรอยู่เคียงข้างคอยเป็นกำลังใจ เเละร่วมฟันฝ่าช่วงเวลานี้ไปด้วยกันกับเธอ ！

จนในที่สุด ภายใต้การเกลี้ยกล่อมของคุณแม่ ปาณีจึงยอมให้ธามนิธิอุ้มกลับไปนอนพักที่เตียง น้าลำมุงก็กุลีกุจอ ยกโจ๊กขึ้นมาให้เธอถ้วยหนึ่ง แม้ว่าปาณีจะไม่อยากกินสักเท่าไหร่ เเต่เพื่อลูกในท้องเลยต้องจำฝืนกิน

เเต่กินไปกินมา สุดท้ายก็กินเกลี้ยงจนเห็นก้นถ้วยเลยทีเดียว

ธามนิธิมองปาณีด้วยความดีใจ " แม่ครับ ปาณีกินข้าวได้แล้วครับเเม่ แสดงว่าอาการเเพ้ท้องของเธอ หายดีเเล้วใช่มั๊ยครับ ？"

หลังจากพูดจบ ธามนิธิรีบหันไปคว้ามือของปาณีมากุมไว้ ดูท่าทางเขามีความสุขมาก " ดีใจจังที่เธอไม่เป็นอะไรเเล้ว ！ฉันล่ะสงสัยจริงๆ ถ้าเธอยังจะอ้วกแบบนี้อยู่อีกล่ะก็ ฉันจะต้องอ้วกตามเธอแน่ๆเลย ！ไม่คิดเลยว่าคนท้องจะต้องทุกข์ทรมานขนาดนี้ …… ปาณี ลำบากเธอแย่เลย ！"

ปาณีรู้สึกซาบซึ้งตื้นตันเมื่อได้ยินที่เขาพูดแบบนั้น มีเพียงผู้ชายส่วนน้อยที่จะเป็นห่วงเป็นใยผู้หญิงแบบนี้ ขนาดผู้ชายธรรมดาทั่วไปยังหาได้ยาก เเล้วนับประสาอะไรกับผู้ชายที่เพียบพร้อมอย่างคุณอา ที่จะมัวมาเสียเวลาใส่ใจกับเรื่องหยุมหยิมของผู้หญิงแบบนี้ ！

ผู้ชายก็มักจะคิดกันว่า ผู้หญิงเกิดมาก็เพื่อตั้งท้องให้กำเนิดลูก ผู้หญิงคนอื่นๆเขาก็อ้วกกันทั้งนั้น เเล้วเธอวิเศษวิโสมาจากไหน ถึงจะต้องให้มานั่งประคบประหงมเหมือนไข่ในหิน ？

เเต่ความรู้สึกของผู้หญิงนั้นแสนละเอียดอ่อน โดยเฉพาะช่วงเวลาที่พิเศษแบบนี้ด้วยเเล้ว สิ่งที่พวกเธอคาดหวัง คงหนีไม่พ้นความห่วงใยเเละการเอาใจใส่ดูแลจากสามีผู้เป็นที่รัก ที่คอยอยู่เคียงข้างเพื่อให้กำลังใจพวกเธอ ！

คุณอานี่แหละที่เป็นผู้ชายประเภทนั้น เมื่ออยู่ข้างนอก เขาก็คือประธานกรรมการผู้เพียบพร้อม อีกทั้งยังเคยเป็นนายทหารระดับหัวกะทิของกองทัพ ！เเละยังเป็นทายาทของตระกูลนายทหารระดับสูงอีกด้วย ！

เเต่ท่ามกลางชีวิตดีๆที่เพอร์เฟกต์เช่นนั้น กลับไม่ได้ทำให้คุณอากลายเป็นผู้ชายที่เห็นแก่ตัว เเต่ในทางกลับกัน เขากลับคอยเทคแคร์เอาใจใส่เธอเป็นอย่างดี จนปาณีต้องบ่นให้เขาว่าชักจะตามใจเธอมากเกินไป จนเธอเริ่มเสียนิสัยเเล้ว ！

ตลอดหลายวันที่ผ่านมา ปาณียังคงมีอาการแพ้ท้องอย่างไม่หยุดหย่อน เเต่ก็ไม่ได้รู้สึกเเย่เท่าช่วงก่อนๆ เพราะว่าตอนนี้มีคุณอาคอยอยู่เคียงข้างเธอ เรียกได้ว่าคอยดูเเลเธอตลอด 24 ชั่วโมงแบบไม่หยุดพักเลยก็ว่าได้ ！

เเต่จะมีที่โอเวอร์มากๆอยู่ครั้งหนึ่ง ตอนนั้นปาณีอาเจียนหนักเป็นเวลากว่าครึ่งชั่วโมงเห็นจะได้ ธามนิธิจึงขอให้คุณแม่ของเขามาช่วยดูเเลปาณีให้อยู่พักใหญ่ ส่วนตัวเขาเองกลับบึ่งรถไปหาชลิตถึงโรงพยาบาล เเล้วลากตัวหมอชลิตที่กำลังตรวจคนไข้อยู่ให้มาที่บ้านวิสิทธิ์เวช ！

！

！

！

！

！

！