ตอนที่890 ปรับความเข้าใจ

ตอนที่890 ปรับความเข้าใจ

เวทัสเหลือบไปมองเธอด้วยเเววตาอันเย็นชา เขาค่อยๆดึงมือของเธอที่กำลังจับเเขนเสื้อเขาไว้ออกอย่างเงียบๆ " ฉันเข้าใจเเล้ว ！จริงๆเเล้วต่อให้เธอไม่พูดให้ชัดเจน ฉันก็ตัดใจอยู่แล้ว ！"

เมื่อเขาพูดจบก็รีบลุกขึ้นยืนเเล้วเดินดุ่มๆตรงไปที่ประตู โดยไม่หันกลับมามองคนที่อยู่เบื้องหลัง

ปาณีเห็นดังนั้นจึงรีบเดินตามเขาไป " เวทัส รอฉันก่อน …… "

ทว่าเวทัสกำลังเปิดประตูออกไปพอดี เเละบังเอิญได้เจอกับธามนิธิเข้า ธามนิธิมองดูหลานชายด้วยเเววสุขุมเยือกเย็น " เวทัส ！เธอ …… "

เวทัสชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นจึงกล่าวคำทักทายธามนิธิด้วยความเคารพนบนอบ " สวัสดีครับคุณน้า ผมมาหาคุณยายน่ะครับ ！ผมขอตัวก่อนนะครับ ！"

ทันทีที่ทักทายธามนิธิเสร็จ เวทัสก็รีบเดินออกไปข้างนอกทันที

ธามนิธิยืนงงกับท่าทางของหลานชาย เมื่อหันกลับมาก็เจอปาณีกำลังยืนเบะปากอยู่ตรงนั้น ท่าทางเหมือนกับไปทำความผิดอะไรมา " ทำไมเหรอ ？ปาณี ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า ？"

ปาณีเดี๋ยวก็พยักหน้า เดี๋ยวก็ส่ายหน้า ทำเอาธามนิธิไปไม่เป็นเลยทีเดียว " สรุปว่าเธอเป็นอะไรกันเเน่ ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า ？เดี๋ยวส่ายหน้า เดี๋ยวก็พยักหน้า ฉันทำตัวไม่ถูกเเล้วเนี่ย "

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ปาณีจึงชี้มือไปทางประตูซึ่งเวทัสเพิ่งจะเดินลับจากไป ก่อนจะพูดด้วยเสียงเศร้าสร้อย " คุณอา เหมือนว่าฉันจะพูดอะไรผิดไป เหมือนฉันเพิ่งจะพูดทำร้ายจิตใจเวทัสเข้าให้เเล้วน่ะค่ะ …… "

" ทำร้ายจิตใจเขาเหรอ ？เธอพูดอะไรกับเขา ？" ธามนิธิจับมือหญิงสาวพร้อมกับดึงตัวเธอให้นั่งลงบนโซฟาด้วยกันกับเขา " เธอใจเย็นๆก่อนนะ เวทัสไม่ใช่คนขี้ใจน้อยแบบนั้น "

ปาณีพูดย้ำคำพูดเมื่อสักครู่นี้อีกรอบหนึ่ง " คุณอา ที่ฉันพูดแบบนั้นไป มันไปทำร้ายคนอื่นใช่มั๊ยคะ ？เฮ้อ จริงๆฉันก็ไม่ได้อยากจะพูดแบบนั้น แต่ปากมันพล่อยพูดไปเรื่อย เป็นความผิดของฉันเอง ！" พอพูดจบ ปาณีเตรียมจะง้างมือเพื่อตบปากตัวเอง

เเต่ยังไม่ทันที่ฝ่ามือจะได้สัมผัสกับใบหน้าสวยของเธอ มือนั้นก็ถูกธามนิธิมาคว้าเอาไว้เสียก่อน เมื่อเธอเงยหน้าขึ้นจึงได้เห็นธามนิธิกำลังมองมาที่เธอด้วยความเอ็นดู " ฉันไม่อนุญาตให้เธอทำร้ายตัวเอง ！ฉันเเต่งงานกับเธอเพราะฉันอยากจะดูเเลเธอ ไม่ว่าใครหน้าไหน รวมทั้งตัวเธอเอง ก็ไม่มีสิทธิ์มาเเตะต้องเธอทั้งนั้น ！เข้าใจมั๊ย ？"

" คุณอา …… " เเววตาเปล่งประกายระยิบระยับของปาณี จับจ้องไปที่ชายหนุ่มที่อยู่ข้างเธอในตอนนี้คำพูดของเขาทำให้เธอรู้สึกตื้นตันใจเป็นที่สุด " คุณอาดีกับฉันแบบนี้ คงไม่ได้มีแผนอะไรใช่มั๊ย ？"

" แผนรึ ？ฉันจะต้องมีแผนอะไรกับเธอด้วยล่ะ ？ทุกอย่างที่ฉันทำเพื่อเธอ ฉันทำด้วยความบริสุทธิ์ใจ ！เเล้วยิ่งพอเธอตั้งท้อง เธอก็ยังต้องมาทนทุกข์ทรมานอีก ฉันได้เห็นทุกสิ่งทุกอย่างว่าเธอต้องเจอกับอะไรบ้าง ฉันอยากมีส่วนร่วมแบ่งปันความรู้สึกนั้นกับเธอจริงๆ …… " ธามนิธิระบายความในใจด้วยความเจ็บปวด

" ชู่วววว ！หยุดพูดไร้สาระได้แล้วค่ะ ！ตอนนี้ถึงร่างกายฉันจะย่ำแย่เเต่ฉันก็มีความสุข ！" ปาณีพูดพลางส่งยิ้มให้ธามนิธิ " ที่จริงเเล้ว ฉันน่ะคิดว่าแผนการของคุณก็คงจะเป็นการที่คุณใช้ความอบอุ่นอ่อนโยนมาหลอกให้ฉันตายใจ และฉันจะได้อยู่ที่นี่ไม่ยอมไปไหน！ก็เหมือนกับครั้งนี้ที่คุณขอหย่ากับฉัน เเต่ฉันก็ไม่ได้คิดจะออกไปจากเมืองชยุต เเล้วสุดท้ายคุณก็หาฉันจนพบ ！"

ระหว่างที่เธอกำลังพูดอยู่นั้น ปาณีก็รู้สึกได้ว่าตัวเองกำลังถูกคุณอาโอบกอดอยู่ หญิงสาวออกอาการกระสับกระส่ายขยับตัวไปมา เเต่สุดท้ายกลับถูกธามนิธิโอบรัดแน่นขึ้นไปอีก

" คุณอา ฉันรู้สึกหายใจไม่ค่อยออกค่ะ …… " ปาณีพูดเสียงอ่อน

ธามนิธิไม่ยอมปล่อยตัวเธอ เขาเพียงแต่ผ่อนแรงของเขาลงเล็กน้อยเท่านั้น " เธอไม่ต้องพูดแล้วน่า ！ทั้งหมดมันเป็นความผิดของฉันเอง ！ถ้าตอนนั้นฉันไม่หุนหันพลันแล่นทำอะไรโง่ๆลงไป ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมาเธอก็คงไม่ต้องใช้ชีวิตอย่างยากลำบากแบบนั้น ！ปาณี เธอจะตีฉันหรือด่าฉันก็ได้ ฉันยอมทุกอย่าง แต่ขออย่างเดียว เธออย่าทิ้งฉันไปอีกนะ …… ได้ไหม ？"

เเต่ไหนเเต่ไรมา วันนี้เป็นครั้งแรกที่ปาณีเพิ่งจะได้ยินคุณอาร่ายความในใจออกมามากมายขนาดนี้ หญิงสาวน้ำตาเริ่มคลอเบ้า จากนั้นจึงหันกลับไปกอดเขาไว้ด้วยความตื้นตันใจ " ที่จริงเเล้ว ฉันเองที่เป็นคนเริ่มทำผิดต่อคุณอาก่อน ถ้าหากวันนั้นฉันรับสายคุณ เเล้วบอกไปว่าฉันอยู่ที่ไหน คุณก็คงไม่เข้าใจผิดเรื่องฉันกับศิวรรจน์ …… "

！