2 - ตราบาป

เช้า...

เฮือก !!

ฉันใจหล่นวูบทันทีเมื่อตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองไม่ได้สวมใส่เสื้อผ้าอยู่เลยสักชิ้น แถมข้างกายยังมีผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้มานอนอยู่ ข้าง ๆ อีกด้วย แถมที่นี่มันที่ไหนกัน

เมื่อคืนฉันมาวันเกิดของสายธารเพื่อนสนิทของฉัน มันคือครั้งแรกกับการที่ฉันได้ดื่มเหล้า ฉันเมา ฉันจำอะไรไม่ได้เลย จริง ๆ

ฉันลุกขึ้นหันไปมองที่ผู้ชายเจ้าของใบหน้าหล่อคมคายที่นอนข้างกายของเขามันมีเลือดของฉันเปื้อนอยู่ มันยิ่งตอกย้ำว่าฉันได้เสียความบริสุทธิ์ให้เขาไปแล้ว จริง ๆ

ฉันรีบเก็บเสื้อผ้าวิ่งเข้าห้องน้ำแต่งตัว และออกจากห้องทันทีโดยที่ผู้ชายคนนั้นยังไม่ตื่น

ใครจะไปทำใจได้ที่ตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าตัวเองนอนกับใครก็ไม่รู้ ฉันได้แต่โทษความใจง่ายของตัวเอง ฉันสาบานว่าจะไม่ดื่มอีกแล้ว

และขอให้ฉันไม่เจอกับผู้ชายคนนั้นอีก...

— บ้าน

“พริ้ง ไปไหนมาฉันโทรไปหาแกทั้งคืน” นี่คือเสียงของพี่มารีพี่สาวของฉันเอง

“พะ พริ้งไปวันเกิดสายธารมาค่ะ” ฉันก้มหน้าตอบเพราะกลัวว่าพี่มารีจะจับพิรุธได้

“อื้อ ฉันจะให้มาช่วยดูชุดที่จะใส่ในวันหมั้นหน่อย”

“อ๋อ ค่ะ ๆ”

ฉันพยักหน้าตอบ ฉันกับพี่มารีเป็นพี่น้องกัน แต่คนละแม่ พ่อกับแม่เพิ่งเสียไปเมื่อสามเดือนที่แล้วด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ หลังจากพ่อกับแม่เสีย จู่ๆ ก็มีเพื่อนของคุณพ่อ ซึ่งฉันก็ไม่เคยเห็นหน้า ท่านมาบอกว่าจะให้ลูกชายของท่านแต่งงานกับลูกสาวคนโตของคุณพ่อ นั่นก็คือพี่มารี

เหมือนว่าคุณพ่อกับเพื่อนของคุณพ่อตกลงกันเอาไว้แล้ว พี่มารีกับคู่หมั้นก็ยังไม่เคยเจอหน้ากันเลยด้วยซ้ำตอนนี้ แต่พี่มารีก็ไม่ได้มีท่าทางว่าไม่อยากแต่งอะไรนะ ซึ่งถ้าเป็นฉันโดนบังคับแบบนั้นฉันคงคิดไม่ตก

หลังจากแยกตัวกับพี่มารี ฉันก็อาบน้ำล้างเนื้อล้างตัว ตราบาปที่ฉันได้ทำพลาดไป ฉันจะลบมันออกไปได้ยังไง...

กริ่ง~ เสียงโทรศัพท์ของฉันดังขึ้นหลังจากอาบน้ำเสร็จพอดี

เบอร์ที่โทรเข้ามาคือเบอร์ของสายธารเพื่อนสนิทของฉันเอง

(ว่าไงแก)

(พริ้ง เมื่อคืนแกไปไหน กลับยังไง ฉันจำได้ว่าฉันฝากแกไว้กับ...)