บทที่ 15 นางรังแกได้ง่ายหรือ ?

แต่ฉู่หวูโยวกลับรู้ดีว่า ตระกูลเฟิงเป็นตระกูลแพทย์ เฟิงหยูหลันย่อมมีความรู้อยู่ไม่มากก็น้อย

หากใช้มือสัมผัสบาดแผลในสตอนนี้ เกรงว่าจะทำให้เกิดการติดเชื้อขึ้นได้ และจะทำให้เกิดรอยแผลเป็นขึ้นได้ง่าย

เฟิงหยูหลันกรีดมีดลงไปได้อย่างแม่นยำ ถึงแม้จะดูน่าตกใจ แต่ด้วยทักษะการแพทย์ของตระกูลเฟิง หากคิดจะรักษาบาดแผลโดยไม่หลงเหลือรอยแผลเป็นทิ้งไว้ ก็นับว่าไม่ใช่ปัญหา

เห็นได้ชัดว่า เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ เฟิงหยูหลันวางแผนเอาไว้ล่วงหน้าฃเป็นอย่างดีแล้ว

เฟิงหยูหลันใส่ร้ายนาง เพราะเหตุผลของไป๋อี้เฉินเพียงอย่างเดียว ? หรือมีแผนร้ายอื่นแอบแฝงอยู่ด้วย ?

ฉู่หวูโยวเหลือบมองฉู่หรูเส่ว ฉู่หรูเสว่เข้ากับเฟิงหยูหลันเป็นปี่เป็นขลุ่ย เกรงว่าเรื่องที่เกิดขึ้นคงไม่ง่ายอย่างที่คิด

ในเมื่อพวกนางอยากทำร้ายนาง จะใช้วิธีการชั้นสูงสักหน่อยไม่ได้หรือ ?

ในยุคปัจจุบัน นับว่านางเป็นแพทย์ที่มีชื่อเสียงคนหนึ่ง คิดจะใช้วิธีการหลอกเด็กเช่นนี้มาหลอกนาง ? ช่างน่าขำสิ้นดี

“หยูเอ๋อร์......” เฟิงหลิงหยุนรีบเดินจ้ำอ้าวเข้าไปหาเฟิงหยูหลัน เมื่อเห็นเลือดบนหน้าของเฟิงหยูหลัน มือก็สั่นเทาด้วยความตกใจอย่างช่วยไม่ได้

“หยูเอ๋อร์ไม่ต้องกลัวนะ หยูเอ๋อร์ไม่ต้องกลัวนะ พี่อยู่นี่แล้ว พี่จะไม่ปล่อยให้เจ้าเป็นอะไรเด็ดขาด” เฟิงหลิงหยุนพูดพลาง ก็หยิบยาชนิดหนึ่งออกมาจากหน้าอกอย่างรวดเร็ว แล้วช่วยใส่ยาที่บาดแผลของเฟิงหยูหลันในทันที

เพียงแต่ ตอนที่เฟิงหลิงหยุนใส่ยาลงไปบนบาดแผลของเฟิงหยูหลัน มือกลับหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง สายตาที่มองดูเฟิงหยูหลัน เผยให้เห็นความตกตะลึงออกมาไม่น้อย

ดูเหมือนเฟิงหยูหลันจะรีบกุมมือเฟิงหลิงหยุนอย่างตื่นตระหนก จากนั้นก็กำแน่นขึ้นเล็กน้อย

เฟิงหลิงหยุนรู้สึกตกใจอีกครั้ง เขาเข้าใจทุกอย่างดีแล้ว จึงหันมองน้องหญิงด้วยความสงสาร และหลับตาลงเบา ๆ

น้องหญิงของเขา เขาจะไม่ช่วยได้อย่างไร ?

สีหน้าของเฟิงหลิงหยุนเปลี่ยนไปทันที เขาลังเลอยู่สักพัก จากนั้นจึงหันมองฉู่หวูโยว แล้วตะคอกออกมาอย่างดุดันว่า : “ฉู่หวูโยว เจ้ามันจิตใจชั่วร้ายจริง ๆ เรื่องนี้ ตระกูลเฟิงของเราไม่มีทางปล่อยให้จบลงง่าย ๆ แน่นอน”

ฉู่หวูโยวกวาดตามองเฟิงหลิงหยุน และแอบหัวเราะเยาะในใจ ตระกูลเฟิงเป็นตระกูลแพทย์ และเฟิงหลิงหยุนก็เป็นหมอหลวงที่อายุน้อยที่สุดในวังหลวง

บาดแผลบนใบหน้าของเฟิงหยูหลัน เห็นได้ชัดว่า เขามองออกตั้งแต่แวบแรกว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ยังกล้าข่มขู่นางอีกว่า จะไม่ปล่อยให้เรื่องนี้จบลงง่าย ๆ

ดี ดีมาก ดูเหมือนละครฉากนี้จะยิ่งสนุกขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว

ฉู่หวูโยวก้มหน้าลงเล็กน้อย จากนั้นจึงนำมีดที่เฟิงหยูหลันสอดเข้ามาในมือของตนเมื่อครู่ ออกมาชื่นชมอย่างจริงจัง : “มีดเล่มนี้ดีจริง ๆ”

เมื่อเฟิงหลิงหยุนเห็นมีดที่อยู่ในมือของฉู่หวูโยว แววตาทั้งสองข้างก็หมองหม่นลง และลึกเข้าไปในแววตาคู่นั้นก็เผยให้เห็นถึงความตื่นตระหนกออกมาอย่างรวดเร็ว

เฟิงหยูหลันเองก็ตกตะลึง และมีท่าทีตื่นตระหนกเล็กน้อย

ฉู่หวูโยวเห็นปฏิกิริยาตอบโต้ของพวกเขาแล้ว ก็รู้สึกพอใจอย่างยิ่ง นางแสยะยิ้ม แค่นี้ก็ตื่นตระหนกแล้วหรือ ?

อย่าเพิ่งตื่นตระหนกสิ อย่ารีบตกใจไป เรื่องสนุกเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น

“ฉู่หวูโยว เจ้าทำร้ายน้องหลันถึงขั้นนี้แล้ว กลับไม่รู้สึกผิดเลยสักนิด เรื่องนี้ข้าจะต้องทวงคืนความยุติธรรมแทนน้องหลันให้จงได้ ราชวงศ์ซวนหยวนนั้นมีกฎหมาย” เฟิงหลิงหยุนไม่เชื่อว่าฉู่หวูโยวจะมองอะไรออก ดังนั้นจึงยิ่งแสดงอำนาจมากขึ้น

ฉู่หวูโยวกวาดสายตามองเฟิงหลิงหยุนอย่างเย็นชาหนึ่งครั้ง

อย่างไรเสียเฟิงหลิงหยุนก็เป็นหมอหลวงประจำพระวรกายของฮ่องเต้ เขาย่อมมีความกล้าที่จะแสดงความโหดเหี้ยมเช่นนี้ออกมา คาดว่าคงเป็นเพราะสาเหตุนี้ด้วยเช่นเดียวกัน ที่ทำให้เขากล้าลงไม้ลงมือกับนาง

หากวันนี้ยังเป็นฉู่หวูโยวคนก่อน เกรงว่าพบเรื่องเช่นนี้เข้าคงทำตัวไม่ถูก และจะต้องถูกพวกเขาใส่ร้ายป้ายสีอย่างแน่นอน

จงใจทำร้ายผู้อื่น หากจะว่ากันตามเหตุผลแล้ว โทษสถานเบาก็คือถูกลงทัณฑ์ทางร่างกาย หากเป็นโทษสถานหนักก็เกรงว่าจะรักษาชีวิตไว้ไม่ได้