BAD GUY - 105 งอแง

วันเวลาล่วงเลยมาจนกระทั่งในวันที่ฉันฝึกงานจบ จริงๆ ก็ไม่ได้ฝึกงานหรอก นั่งๆ นอนๆ อยู่ที่บ้านซะมากกว่า พอฝึกงานจบแล้วตอนนี้ก็เหลือแค่รับปริญญา วันนี้ฉันต้องเข้าไปทำธุระที่มหาวิทยาลัยด้วย

ไม่รู้ว่าคุณเหนือเป็นอะไรพอรู้ว่าฉันจะเข้าไปที่มหาวิทยาลัยก็ออกอาการงอแงบอกว่าจะไปด้วย จะรอที่รถ ซึ่งฉันเองก็นัดกับพราวไว้ว่าจะไปกับพราว

“วันนี้รินเช็คตารางงานคุณเหนือกับพี่รุ้งแล้ว มีประชุมตอนเก้าโมงเช้านี่คะ จะไปกับรินได้ยังไง”

“ไม่อยากให้ฉันไปด้วยถึงขนาดต้องโทรเช็คตารางงานเลยหรือไง” คุณเหนือชักสีหน้าใส่ฉัน มันใช่เรื่องหรือเปล่าเนี่ย นั่นงานของเขานะ

“บอกเหตุผลมาได้มั้ยคะว่าทำไมถึงอยากไปกับรินขนาดนั้น”

“ก็หวง! อยากไปด้วยกลัวผู้ชายจะมายุ่งกับเมีย” คุณเหนือบอก เขาก้มหน้าลงแล้วทำแก้มป่อง น่าเอ็นดูจริงๆ พ่อคุณ

“ให้รินใส่กระโปรงยาวจนถึงตาตุ่มแบบนี้ยังหวงอีกหรอคะ” ฉันบอกพร้อมกับก้มมองกระโปรงที่ตัวเองใส่ มันยาวจนคลุมตาตุ่มเลยนะ ก็เพราะคุณเหนือนั่นแหละสั่งให้ใส่แบบนี้

“เดี๋ยวฉันจะโทรไปเลื่อนประชุม” คุณเหนือทำท่าจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออก ฉันจึงรีบค้านไว้ “หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะคะ แยกแยะหน่อยสิ”

“แยกแยะแล้ว จะไปเฝ้าเมีย!”

พอได้ยินคำตอบนั้นฉันก็ถึงกับต้องถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่ แล้วส่ายหน้าไปมาให้กับคุณเหนือ

“เชื่อใจรินหรือเปล่าคะ รินเคยนอกใจคุณเหนือหรือเปล่า ?” ฉันถามพร้อมกับเดินมานั่งลงบนตักแกร่งของคุณเหนือแล้วยกมือขึ้นคล้องคอเขา

“เชื่อใจ แต่หวง”

“ถ้ารินเสร็จธุระที่มหาวิทยาลัยแล้วรินจะรีบไปหาคุณเหนือที่บริษัทเลยนะคะ ^_^”

“ยังไงก็จะไม่ให้ฉันไปด้วย ?”

“คุณเหนือมีประชุม อย่าให้รินต้องรู้สึกผิดที่ทำให้คุณเหนือเสียงานสิคะ”

“อื้มๆ ไม่ไปก็ไม่ไป” คุณเหนือบอกปัดๆ เหมือนน้อยอกน้อยใจเอามากๆ ฉันจึงยืนปากไปจุ๊บแก้มเขาทีนึง “อารมณ์ดีขึ้นมั้ยคะ”

“ยัง”

ฉันยื่นปากไปจุ๊บแก้มอีกข้างของคุณเหนือแล้วถาม “อารมณ์ดีขึ้นหรือยังคะ”

“…ก็ยัง”

“แกล้งรินหรอคะ” ถึงจะถามแบบนั้นแต่ฉันก็ยอมยื่นปากไปจุ๊บบนหน้าผากของคุณเหนือ “รินสายแล้วนะคะ ต้องไปรับพราวที่บ้านอีก”

“ไปรับที่บ้านเดี๋ยวเธอก็เจอไอ้เวรนั่นอีก!!”

“คุณเหนือคะป่านนี้พี่เพชรคงมีแฟนไปแล้ว”

“แล้วยังไงมันชอบเธอ ฉันจะให้คนขับรถไปส่ง”

“แค่มหาวิทยาลัยเองรินไปเองได้….” พูดยังไม่ทันจบประโยคคุณเหนือก็ทำหน้ายักษ์ใส่ ฉันจึงตอบแบบจำใจ “ก็ได้ค่ะ ให้คนของคุณเหนือขับรถไปส่งก็ได้”

พอฉันบอกแบบนั้นคุณเหนือก็ยิ้มล่าออกมา ชิ! เอาแต่ใจตัวเองเป็นที่หนึ่งเลย

#มหาวิทยาลัย

“ชีวิตแกนี่น่าอิจฉาจริงๆ เลยนะริน มีแฟนก็หล่อมากๆ แถมยังเป็นมหาเศรษฐีอีกต่างหาก ทำยังไงฉันจะหาผู้ชายแบบแกได้เนี่ย”

พราวพูดแบบอิจฉาชีวิตของฉัน อย่าว่าแต่พราวเลย ฉันก็อิจฉาชีวิตตัวเองเหมือนกัน เพราะไม่คิดว่าจะได้มาเจอผู้ชายที่มีพร้อมทุกอย่างแบบคุณเหนือ

“แกก็ต้องรีบหาแฟนสิ จะได้เลิกอิจฉาฉัน”

“หาได้ง่ายๆ ก็ดีสิ พี่เพชรฉันนะ พอมีคนจะมาจีบน้องหน่อยก็ทำเป็นวางมาด นี่แหละเหตุผลที่ฉันโสดมาถึงทุกวันนี้”

“พี่เพชรคงอยากให้แกเจอผู้ชายดีๆ นั่นแหละเขาเป็นผู้ชายคงดูออก”

“อื้อ แล้วนี่แกไม่ได้ติดต่อกับนาลินเลยหรอ”

พอได้ยินชื่อของน้องสาวอารมณ์ของฉันก็เปลี่ยนทันที ยอมรับว่าฉันยังโกรธอยู่ แต่อีกใจมันก็คิดถึงนาลินมากๆ ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นยังไงบ้าง เพราะเธอเงียบหายไปเลย หวังว่าผู้ชายคนนั้นจะดูแลเธอเป็นอย่างดี

“ไม่ได้ติดต่อกันหลายเดือนแล้ว”