BAD GUY - 74 กักขัง

พอฉันพูดไปว่าอยากจะจบคุณเหนือก็เงียบ เขาเงียบไปพร้อมกับพ่นลมหายใจออกมาแรงๆ แน่กลับก้มลงหยิบกระเป๋าเดินทางของฉันใส่ในรถ

“เอากระเป๋ารินมานี่นะ!!” ฉันพยายามจะยื้อแย่งแต่ถูกคุณเหนือกันไว้

หลังจากที่จัดการเอากระเป๋าของฉันใส่รถเสร็จแล้ว คุณเหนือก็ลากฉันมาที่ประตูรถ “รินไม่ไป!!”

ฉันทั้งดิ้นแล้วก็โวยวายบอกว่าไม่ไป ยังไงก็ไม่ยอมไปกับเขาเด็ดขาด แต่ในที่สุดร่างของฉันก็ถูกคุณเหนือจับยัดเข้ามาในรถจนได้

เมื่อคุณเหนือเข้ามานั่งด้านในรถเขาก็สตาร์ทแล้วขับออกไปจากคอนโด ซึ่งฉันเองก็ไม่รู้ว่าจะพาไปที่ไหน ถ้าให้เดาคงจะเป็นที่บ้าน

ในตอนนี้ฉันเลิกโวยวาย เอาแต่นั่งสงบนิ่ง แต่ในใจกลับรู้สึกเจ็บปวดและทรมาน แผลที่ถูกกรีดลึกในใจมันเป็นแผลสดอยู่ ทำไมคุณเหนือถึงไม่ให้เวลาฉันได้ทำใจบ้าง ในเมื่อฉันพูดไปแล้วว่าอยากจะจบ

ถึงฉันจะเงียบแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันจะยอมทนอยู่ ตอนนี้แค่ไม่รู้จะทำยังไงถึงจะหนีไปจากผู้ชายคนนี้ได้ ฉันอยากมีเงินมากพอจะเอามาให้เขา เผื่อว่าเขาจะเอาเงินมาอ้างเพื่อให้ฉันอยู่

คุณเหนือพาฉันมาที่บ้านจริงๆ เมื่อรถหรูจอดสนิทเขาก็ลงจากรถแล้วมาเปิดประตูให้กับฉัน

“ลงมา ฉันต้องเคลียร์กับเธอให้รู้เรื่อง”

ฉันยอมลงจากรถแต่โดยดีก่อนจะสับขาเดินนำเขาเข้าไปในบ้าน ในเมื่อมาถึงที่นี่แล้วจะให้ขัดอะไรได้

#ภายในห้องนอนของคุณเหนือ

“เธอคิดจะหนีฉันไปไหน ?” นี่คือคำถามแรกของคุณเหนือเมื่อประตูห้องถูกปิดลง

“ไปที่ไหนก็ได้ที่ไม่ต้องเจอหน้าคุณเหนืออีก”

“คิดว่าเธอจะทำแบบนั้นได้หรือไง คิดว่าจะหนีฉันพ้นหรือไง” คุณเหนือถามเสียงดัง ใช่! ฉันรู้ว่าไม่สามารถหนีเขาพ้นได้ แต่จะให้ฉันทนอยู่เฉยๆ ทำเหมือนไม่มีอะไรเหิดขึ้นหรือไง

“เรื่องน้องสาวเธอมันไม่มีอะไรทั้งนั้น ฉันไม่เคยคิดเรื่องต่ำๆ แบบนั้น”

“แล้วที่รินเห็นล่ะคะ รินเห็นว่าคุณเหนือกำลัง…” พอจะพูดถึงน้ำเสียงของฉันมันก็สั่นเครือจนไม่อาจจะพูดต่อได้

“ฉันบอกไปแล้วไง ฉันคิดว่าเป็นเธอ”

“ไหนบอกว่าจำกลิ่นของรินได้ไงคะ หรือเมาจนขาดสติ แต่ก็คงไม่ใช่ถ้าเกิดคุณเหนือเมาของไม่ขึ้นค่อมแถมยังทำนาลินคอแดงเป็นจ้ำหลายจุดขนาดนั้น อึก~”

ทั้งที่ไม่อยากจะพูดถึงแท้ๆ แต่ในที่สุดก็ต้องพูดออกมา แล้วฉันก็ต้องร้องไห้ออกมาอีกครั้งอย่างอดกลั้น

“ใช่ฉันจำกลิ่นของเธอได้ คืนนั้นกลิ่นของน้องสาวเธอก็เหมือน….”

“หยุดแก้ตัวได้แล้วค่ะ!!! อึก~”

“ทำไมวะริน!!”

หมับ! คุณเหนือคว้ามือมากระชากแขนฉันอย่างแรง ถึงเขาจะทำฉันเจ็บ แต่มันก็ไม่เท่ากับความรู้สึกของฉันในตอนนี้หรอก

“ทำไมเธอถึงไม่เชื่อใจฉัน!!” คุณเหนือตวาดถาม เขาเอาแต่ถามว่าทำไมฉันถึงไม่เชื่อใจ ทั้งที่เขาเองนั่นแหละที่เป็นคนทำความเชื่อใจที่ฉันมีให้พังไปหมดแล้ว

“พะ พอแล้วค่ะ อึก~ รินไม่อยากเป็นแฟนคุณเหนือแล้ว รินไม่อยากรักคุณเหนืออีกแล้ว อึก~” ฉันบอกออกไปด้วยความเจ็บปวด พยายามแกะมือของเขาออก แต่คุณเหนือก็ยิ่งกำแน่นจนมันเกิดรอยแดง

“ฉันไม่เลิก!! มันไม่ได้มีอะไรทั้งนั้น”

“แต่นาลินพูด เธอบอกมาแบบนั้นจะให้รินเชื่อใจคุณเหนืออีกครั้งได้ยังไงคะ”

“เธอก็รู้ว่าน้องสาวของเธออยากได้ฉันเป็นผัวจนตัวสั่น!!”

“อึก~ หยุดพูดได้แล้ว รินไม่อยากฟังอะไรทั้งนั้น” ฉันสะบัดมือแรงๆ จนในที่สุดมือก็หลุดขากมือของคุณเหนือ

จากนั้นฉันก็รีบตรงไปที่ประตู แต่มือยังไม่มันจะเอื้อมถึงลูกบิด คุณเหนือก็คว้ามือมาโอบกอดฉันไว้แน่น