ตอนที่ 11

“แต่ดิฉัน...ไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว...”

“เธอไม่ได้ขายตัว แต่เธอก็มาที่นี่เพื่อบำเรอกามให้ฉันไม่ใช่หรือ อย่าบอกนะว่าเธอไม่ได้อ่านสัญญาณตอนที่เข้ามาที่นี่”

“ดิฉัน...” กลีบปากอิ่มสั่นระริก เพราะหล่อนรู้ดีว่าเขาพูดความจริงทุกอย่าง

“ค่ะ ดิฉันจำได้”

“งั้นก็เลิกขัดขืนได้แล้ว เพราะมันเป็นหน้าที่ของเธอ ที่ต้องทำให้ฉันผ่อนคลาย”

และเขาก็ก้มลงจูบปากอิ่มของหล่อน กลืนกินเสียงสะอื้นไห้ที่เต็มไปด้วยความเสียใจเข้าไปในลำคอจนหมดสิ้น ปากของเขาเคลื่อนไหวร้อนแรง หนักหน่วง และไร้ความปรานี ขบกัดบดขยี้จนปากอิ่มแตกยับ ลิ้นสากพุ่งทะยานเข้ามาหา รัดรึงเกี่ยวกัดลิ้นเล็กด้วยความตะกละตะกลาม ในขณะที่ฝ่ามือใหญ่บีบเคล้นฟอนเฟ้นไปทั่วสัดส่วนโค้งงามของกายสาว

ไม่ว่าหล่อนจะขัดขืน ดิ้นรนยังไง สุดท้ายก็ต้องอ่อนแรง และยอมศิโรราบให้กับผู้ชายป่าเถื่อนคนนี้อย่างจนหนทาง พอเขากัดกินจนปากของหล่อนแตกเลือดซึมแล้ว เขาก็เลื่อนใบหน้าซุกไซ้ลงมายังซอกคอขาวผ่อง และทั้งกัดทั้งดูดเหมือนเมื่อวาน หล่อนเจ็บ และพยายามขัดขืนขึ้นอีก แต่เขาก็ตรึงสองมือเล็กไพล่เอาไว้ด้านหลัง จากนั้นก็จัดการคุกคามหล่อนอย่างเหี้ยมโหด

“อื้อ...เจ็บ...”

เสื้อผ้าของหล่อนถูกทึ้งออกไปจากกายจนหมดสิ้น และใบหน้าหล่อจัดก้มลงซุกไซ้กับปทุมถันอวบอัดทันที เขาทั้งบีบทั้งฟอนเฟ้น ก่อนจะปลดบราเซียร์ทรงโบราณตัวเก่าเก็บของหล่อนโยนทิ้งออกไป

ความเย็นวาบจากเครื่องปรับอากาศพุ่งเข้าใส่ร่างจนสั่นสะท้าน แต่นั่นก็ยังไม่เท่ากับความเย็นยะเยือกยามที่เห็นสายตาคมกริบจ้องมองเต้านมของตัวเองแม้แต่น้อย

เขามองด้วยความตื่นตาตื่นใจ มองอย่างชื่นชอบ และแน่นอนว่าเขาต้องขยำมันแรงๆ

“อ๊ะ...อื้อ...”

“ใหญ่โตเหลือเกิน อืมมมม”

เดมอนครางอย่างถูกอกถูกใจ ดูดเลียเต้าสวยอย่างหื่นกระหาย ขณะเดียวกันก็ขยี้ยอดถันด้วยปลายนิ้วยาวจนมันแข็งเป็นไตสู้มือ จากนั้นก็จัดการรวบปลายยอดสีกุหลาบเข้ามาดูดอมในอุ้งปาก โรมรันเม็ดเต่งด้วยลิ้นและฟัน จนเจ้าหล่อนร้องกรี๊ดเมื่อความเสียวกระสันระเบิดขึ้น

“อ๊า...อา...”

จากที่เคยขัดขืน ตอนนี้แม่สาวซ่อนรูปส่ายร่างกายไปมารับปากรับลิ้นของเขาอย่างเต็มอกเต็มใจ เขาครางอย่างถูกใจไม่แพ้กัน ดูดจนยอดอกขยายใหญ่และเปียกชุ่มทั้งสองข้าง ก็ช้อนร่างอ่อนระทวยตรงไปยังโต๊ะทำงาน แฟ้มเอกสารถูกปัดลงไปกระจัดกระจายที่พื้นห้อง ก่อนจะวางร่างอวบอัดลงไป เจ้าหล่อนผงกศีรษะขึ้นเล็กน้อย และพยายามบอกให้เขาหยุด แต่วินาทีนี้ใครก็หยุดความหื่นกระหายของเขาไม่ได้อีกแล้ว แม้แต่มัจจุราชจากนรกก็ตาม

ร่างอรชรเปลือยท่อนบนขยับจะหนีลงจากโต๊ะทำงาน แต่เขาคว้าข้อเท้าเล็กเอาไว้ จากนั้นก็กระชากหล่อนเข้ามาหา บั้นท้ายอวบแตะพอดีที่ขอบโต๊ะไม้ สองขาของหล่อนถูกเขาแทรกกลางเอาไว้ กางเกงชั้นในตัวจิ๋วเปียกชุ่มจนมองเห็นได้อย่างชัดเจน

เขาหัวเราะอย่างหื่นกระหาย และขยับท่อนชายที่ปูดเป่งอยู่ในเป้ากางเกงถูไถกับเนินนางอย่างจงใจยั่วยวน เจ้าหล่อนเบิกตากว้าง พยายามขยับหนี แต่ก็ไปไหนไม่ได้ สุดท้ายก็ต้องร้องอุทานตกใจเมื่อกางเกงในตัวจ้อยถูกนิ้วยาวฉีกทึ้งจนขาดวิ่น

“กรี๊ดดดด อย่า...นาย...น้อย อย่า...”

โหนกอูมอวบของหญิงตรงหน้าทำให้ลมหายใจของเขาติดขัด แม้จะไม่ใช่ครั้งแรกที่ได้เห็นเนินฉ่ำของเจ้าหล่อน แต่เขายังไม่ได้สำรวจมันด้วยปลายลิ้นเลยสักครั้ง

“อูมอวบดีแท้...อืมมมม”

“อ๊ะ...อ๊ายยย...อย่า...”

ปลายนิ้วยาวแตะไล้ไปตามรอยแยกกว้างสีกุหลาบ เจ้าหล่อนสะท้านเยือก ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความตื่นตกใจ เขาชอบจังที่หล่อนแสดงทุกความรู้สึกออกมาทางแววตาแบบนี้

พะแพงเป็นผู้หญิงที่อ่านง่ายที่สุดเท่าที่เขาเคยพบเจอมาก่อนเลยทั้งชีวิต

เดมอนเริ่มถลำลึกโดยไม่รู้ตัว เขาโน้มตัวลงไปจูบปากอิ่ม บดขยี้รุนแรง ในขณะที่มือข้างหนึ่งขยำเต้านม อีกข้างก็ล้วงลึกเข้าไปบี้คลึงเกสรสวาท ปลุกเร้าจนพะแพงจมหายเข้าไปในเพลิงสวาท

“อ๊า...อ๊า...”

สะโพกงามไหวร่อนตามติดนิ้วยาวอย่างโหยหา ตอนนี้สมองมีแค่เขา นิ้วของเขาที่บี้คลึงอยู่ในร่องสาวเท่านั้น ทำไมหล่อนถึงใจง่ายแบบนี้ แต่...แต่หล่อนต้านทานอำนาจวิเศษของเดมอนไม่ได้จริงๆ เขาร้าย เขาเหี้ยมโหด และป่าเถื่อนกับหล่อนมาก แต่ในความดุดันนั้นก็มีความเสียวซ่านมากมายแฝงเอาไว้ และหล่อนก็ลุ่มหลงมัน จนไม่อาจจะทัดทานได้อีก

“อ๊า...อา...ได้โปรด...”

เดมอนเลื่อนใบหน้าต่ำลงมาซุกไซ้ที่อกอวบอัด ฝ่ามือบีบขยำอย่างดุดัน และก็ไม่ลืมที่จะดูดอมยอดถันแรงๆ

“อ๊า...อา...นาย...นายน้อย...อา...”

ร่างสาวเปลือยเปล่ายกหยัดยั่วยวน ทำให้เดมอนที่พยายามจะเล้าโลมให้มากกว่าเซ็กซ์ครั้งเมื่อวานต้องยอมแพ้ เขาสลัดกางเกงออกจากตัว บ๊อกเซอร์สีเข้มถูกรั้งลงไปอยู่ที่ข้อเท้า ท่อนชายที่ใหญ่โตราวกับท่อนแขนของมนุษย์ชูชัน

“โอ้ว...เธอเร่งเร้าเก่งเหลือเกิน...อืมมมม”

“อ๊า...อา...”

เขาจับท่อนชายของตัวเองถูไถกับเกสรสวาทบวมเป่ง หยอกเย้าหล่อนด้วยการเคลื่อนไหวอยู่ภายนอก จนเจ้าหล่อนต้องวิงวอนให้เข้าไปภายในด้วยน้ำเสียงกระเส่า

“ได้โปรด...นายน้อย...ช่วยแพงด้วย...ได้โปรด...”

เขาอมยิ้มหื่นกระหาย จดจ่อท่อนชายอยู่กับปากทางคับแคบชุ่มฉ่ำ แต่ไม่ยอมเข้าไปด้านใน หญิงสาวแสนหวานที่ตอนนี้ใจร้อนรุ่มเจียนคลั่งจึงต้องยื่นมือมา และหยัดสะโพกขึ้นหาเสียเอง

“เธออยากได้อะไร...แม่คนสวย...อืมมมม...”

เขากัดฟันอดทนต่อความทรมานที่อยากจะสอดใส่ อยากจะให้หล่อนครางความต้องการออกมาเสียก่อน

“ต้องการ...อา...ต้องการนายน้อย...อา...ได้โปรด...เข้ามา...อา...อ๊ะ...”

ชายหนุ่มพุ่งทะยานแหวกความคับแน่นเข้าไปหาความร้อนหวานฉ่ำภายในร่างสาวสุดแรง ใบหน้าหล่อเหลาแดงก่ำ กรามแกร่งขบกันแน่น ดวงตาสีฟ้าเข้มเรืองรองไปด้วยเพลิงสวาท

“โอ้ว...ฟิตอะไรอย่างนี้ โอ้ว...”

เขาตั้งใจจะขยับช้าๆ ไปอย่างเชื่องช้า ยืดเวลาการแตกระเบิดให้ยาวนาน เหมือนกับทุกครั้งที่เคยกระทำ แต่ทำไม...ทำไมกับผู้หญิงคนนี้ ผู้หญิงที่ฟิตแน่นอย่างพะแพง ถึงทำให้เขาควบคุมตัวเองไม่ได้ การเคลื่อนไหวเชื่องช้าคือสิ่งสุดท้ายในโลกที่เขาจะกระทำ สะโพกเพรียวทรงพลังเคลื่อนไหวราวมีชีวิต เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหว สองร่างสอดประสาน เม็ดเหงื่อไหลซึมออกมาทั้งๆ ที่อากาศภายในห้องเย็นฉ่ำ ไอสวาทปกคลุมจนมืดมิดมองไม่เห็นทาง สิ่งเดียวที่จะทำให้มีชีวิตรอดในยามนี้ก็คือการกระแทก แล้วก็กระแทกเข้าใส่ความนุ่มอ่อนหวานดุจกำมะหยี่ของแม่สาวสวยนมใหญ่คนนี้เท่านั้น

“โอ้ว...โอ้ว...ไม่ไหวแล้ว...โอ้ว...”

เขาจำไม่ได้ว่าพะแพงสุขสมนำหน้าไปกี่ครั้ง ภายใต้การเคลื่อนไหวราวกับติดจรวดของเขา รู้เพียงแต่ว่าเวลานี้ สิ่งที่พยายามอดทนอดกลั้นเอาไว้กำลังจะพังทลายออกมา เขากำลังจะระเบิด กำลังจะแตกเป็นเสี่ยงๆ เพราะความฟิตของพะแพง

“โอ้ว...โอ้ว...ทำไม...มันแบบนี้ โอ้ว...”

จังหวะสวาทเร่งเร้ารุนแรง สองร่างสอดประสานเร่าร้อนดุดัน เสียงครวญครางดังกระหึ่ม เสียงโต๊ะครางประท้วงเพราะเดมอนกระแทกแรงเหลือเกิน แต่ก่อนที่เขาจะปลดปล่อยหยาดความใคร่ออกมา ร่างอวบอัดที่ถูกกระแทกจะจนสั่นเทาก็ถูกลากลงมาจากโต๊ะไม้ และถูกจับให้นอนคว่ำหน้ากับโต๊ะแทน บั้นท้ายอวบงอนถูกดึงให้โก้งโค้งไปด้านหลัง และท่อนชายก็พุ่งทะยานเข้ามาหาอีกครั้งสุดแรงเกิด

“อ๊ะ...อ๊า...”

“โอ้ว...อืมมมมม...ฟิต...อืมมมม...”