ตอนที่ 47
ตอนที่ 47
October 22, 2026
ช่วงบ่ายวินเซนต์วิ่งเข้ามาหาหล่อน และบอกว่าอยากไปดูหนังนอกบ้าน หล่อนจึงต้องโทรไปขออนุญาตจากเดมอน แต่โทรหลายครั้งเขาก็ไม่รับสาย จนกระทั่งครั้งสุดท้ายโทรศัพท์ของเดมอนก็ถูกกดรับแต่เสียงที่ตอบกลับมาไม่ใช่เสียงของเขา แต่เป็นเสียงของ...
“คุณวิคกี้...” หล่อนครางออกมาด้วยเสียงเบาหวิว หัวใจมีรูกลวงขนาดใหญ่ ความโหวงเหวงขนาดใหญ่แล่นเข้ากระแทกอย่างรุนแรงจนแทบล้มครืน
“นั่น ใช่คุณแพตตี้หรือเปล่าคะ”
วิคตอเรียถามกลับมาเสียงสดใสและเป็นมิตร จนหล่อนอดรู้สึกละอายใจที่คิดอิจฉาหญิงสาวไม่ได้
“เอ่อ...ค่ะ แพงเองค่ะ”
“เดมอนเข้าห้องน้ำอยู่ค่ะ เดี๋ยวออกมาแล้ววิคกี้จะรีบบอกให้โทรหาคุณแพตตี้ทันทีเลยนะคะ”
เข้าห้องน้ำ...
หล่อนทวนคำของวิคตอเรียทั้งน้ำตา
“เอ่อ ไม่ต้องหรอกค่ะคุณวิคกี้ แค่รบกวนคุณวิคกี้เรียนนายน้อยว่าแพงขออนุญาตพาหมูวินออกไปดูหนังแค่นั้นก็พอค่ะ”
“แค่ไปดูหนังต้องโทรมาขออนุญาตกันเลยเหรอคะ ไม่ยักกะรู้นะคะว่าเดมอนเผด็จการขนาดนี้ เกเรแบบนี้น่าตีจังเลยเนอะ” เสียงหัวเราะสดใสของวิคตอเรียยิ่งทำให้หล่อนทรมาน
“เอ่อ...แพงไม่มีอะไรแล้วค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ สวัสดีค่ะคุณวิคกี้”
“สวัสดีค่ะ เดี๋ยวว่างเมื่อไหร่วิคกี้จะแวะเข้าไปหาหมูวินนะคะ”
พะแพงตอบรับน้ำเสียงแผ่วเบา ก่อนจะตัดสินใจวางสายไปทั้งน้ำตา
“แม่คับ พ่ออนุญาตไหมคับ”
เสียงของวินเซนต์ทำให้หล่อนต้องปั้นยิ้มอย่างเร่งด่วน และซ่อนน้ำตาเอาไว้สุดกำลัง
“อนุญาตสิครับ เราจะไปดูหนังกันสองคนแม่ลูกนะครับ”
วินเซนต์ทำหน้ายู่เล็กน้อยอย่างเสียดาย “ผมอยากให้พ่อไปด้วยจัง”
“พ่อทำงานครับ”
“ผมรู้คับก็เลยไม่งอแง” เด็กชายยิ้มกว้าง “งั้นเราไปกันเถอะคับแม่ ผมอยากดูหนังแล้ว”
“โอเคครับ แม่จะพาไปดูหนังและกินไอศกรีมนะครับ”
“เย้...แม่ใจดีที่สุดเลยคับ”
วินเซนต์กระโดดจนตัวลอย ก่อนจะยื่นมือมาจับมือของมารดาเอาไว้
“ไปคับแม่”
พะแพงยิ้มและจูงมือลูกชายเดินออกไปนอกบ้าน แต่ก็ต้องแปลกใจเมื่อเบนจามินทร์วิ่งตามมา
“นายน้อยอนุญาตแล้วเหรอครับ”
“ค่ะ”
“งั้นเชิญขึ้นรถครับ ผมจะเป็นคนขับรถไปส่งครับ”
หล่อนรู้ดีว่าไม่มีทางปฏิเสธได้ “ค่ะ”
เบนจามินทร์เปิดประตูรถจนกว้าง หล่อนรอจนลูกชายก้าวขึ้นไปนั่งบนรถลีมูซีน ตัวเองจึงก้าวตามขึ้นไป เบนจามินทร์ปิดประตูรถให้อย่างสุภาพ ก่อนที่รถคันงามจะแล่นออกจากอาณาจักรของเจ้าพ่อคาสิโนอย่างเดมอน มุ่งหน้าตรงไปยังห้างสรรพสินค้าที่มีโรงภาพยนตร์ตามความต้องการของวินเซนต์
“เดมอนคะ เมื่อกี้คุณแพตตี้โทรมาค่ะ”
เมื่อเห็นเดมอนเดินออกมาจากห้องน้ำ วิคตอเรียก็รีบบอกเรื่องที่พะแพงฝากเอาไว้ทันที
“ขอบคุณครับวิคกี้” เดมอนคว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมาจะโทรกลับหาหญิงสาว แต่วิคตอเรียยับยั้งเอาไว้เสียก่อน
“เธอฝากวิคกี้บอกว่าจะพาหมูวินออกไปดูหนังน่ะค่ะ ไม่ได้มีอะไรสำคัญหรอกค่ะ”
“ไปดูหนังหรือ” คิ้วเข้มขมวดมุ่น จนคนมองอย่างวิคตอเรียเต็มไปด้วยความขบขัน
“วิคกี้รู้ว่าคุณเป็นคนเผด็จการกับลูกน้อง แต่ไม่ยักกะรู้ว่ากับผู้หญิงที่รักก็เป็นด้วยนะคะ”
โหนกแก้มสูงของเดมอนมีสีระเรื่อขึ้น ก่อนที่เขาจะรีบพูดกลบเกลื่อนความขัดเขินของตัวเอง