( 05 ) อ่อย

คิงส์ Talk

ผมยืนมองผู้หญิงคนที่ชื่อเดียร์ขึ้นรถไปกับนักศึกษาฝึกงานในบริษัทของเธอ จะว่าไปเธอนี่ก็ใช่ย่อยเหมือนกันนะกลางวันเห็นผู้ชายอีกคนเข้าไปที่บริษัทส่วนกลางคืนก็พาอีกคนมางานเลี้ยง สมคำร่ำลือจริงๆ ผู้หญิงคนนี้ ผมชักอยากจะลองซะแล้วสิว่าเธอมันจะเด็ดแค่ไหนกันเชียวถึงได้มีผู้ชายเข้าหารุมล้อมกันซะขนาดนี้

ผมคอยเฝ้าตามดูเธอตลอดดูพฤติกรรมของเธอว่ามันเป็นแบบไหน ผมไม่เคยเห็นเธอออกเที่ยวเหมือนเมื่อก่อนอีกเลย เธอทำงานทุกวันเลิกงานก็กลับมาที่คอนโดตามเดิม ไม่ออกไปไหนบางครั้งผมก็ยังสงสัยว่าเธอจะไปเอากับคนอื่นอย่างที่ข่าวลือออกมาได้ยังไง แต่เท่าที่สังเกตดูมีผู้ชายคนหนึ่งชอบมาหาเธอที่บริษัทเป็นประจำ และในบริษัทของเธอก็มีเด็กนักศึกษาฝึกงานที่เป็นผู้ชายเยอะอยู่ด้วยเหมือนกัน

โดยเฉพาะนักศึกษาคนนี้ที่เธอพามางานเลี้ยงด้วยรู้สึกว่าจะสนิทกันมากเป็นพิเศษเลย

แต่ก็ช่างผมไม่ได้สนใจเรื่องอะไรพวกนี้อยู่แล้ว ผมไม่ได้คาดหวังว่าผมจะต้องเจอผู้หญิงที่บริสุทธิ์ เพราะผมไม่ชอบแบบนั้นมันดูไม่มีประสบการณ์เรื่องบนเตียงเอาซะเลย ผมชอบคนที่ทำอะไรได้โดยที่ไม่ต้องบอกสักคำ มันเสียเวลาและมันทำให้ผมหมดอารมณ์กับการที่จะต้องมานั่งสอนให้ทำอย่างนั้นอย่างนี้

“นายจะไปไหนต่อดีครับ ไปที่คลับของเราไหมครับนาย เดี๋ยวผมจะให้คนจัดเครื่องดื่มกับผู้หญิงมาให้”

“ไม่ กูจะไปคลับของไอ้คราม” ผมหันไปบอกลูกน้อง ก่อนจะเดินผ่านมันไปขึ้นรถเก๋งที่จอดอยู่ทางด้านหลังของโรงแรม

“นายจะเข้าได้หรอครับ ลูกน้องของไอ้ครามมันจะไม่ปะทะกับเราเอาหรอครับ”

“พวกมึงอยู่ข้างนอกกันนี่แหละ เดี๋ยวกูเข้าไปข้างในเอง”

“แต่…”

“กูพูดคำไหนคำนั้น”

“ครับนาย”

ด้วยความที่ผมเพิ่งออกมาจากคุกทรงผมของผมมันยังเป็นทรงสกินเฮดอยู่เลย เปลี่ยนการแต่งตัวใส่แว่นดำแค่นี้พวกมันก็จำผมไม่ได้แล้ว ผมอยากจะรู้ว่ากิจการของมันรุ่งเรืองไปถึงไหนแล้ว ได้ข่าวว่าเปิดบริษัทใหม่นี่นา ลูกของมันก็โตแล้วด้วยได้ลูกผู้ชายกับลูกผู้หญิงเป็นพี่น้องกัน แต่ผมยังไม่เคยเห็นหน้าลูกของมันซักครั้ง เอาไว้ว่างๆ จะแวะไปหาหลานซักหน่อยก็แล้วกัน

“ตรวจบัตรหน่อยครับ”

“…” ผมยื่นบัตรประชาชนที่ขอลูกน้องมาให้กับการ์ดที่ยืนอยู่ทางเข้าคลับ

“ทำไมหน้าถึงไม่เหมือนกันเลย แอบเอาบัตรประชาชนใครมาหรือเปล่าเนี่ย” เสือกรู้ดีไปอีกนะไอ้เวร

“เพิ่งออกจากคุกมาหน้าตามันก็เลยไม่เหมือนในรูป มีปัญหาอะไรอีกไหม” ผมถอดหมวกแก๊ปให้พวกมันเห็นทรงผมสกินเฮดของผม จะได้รู้ว่าผมไม่ได้พูดโกหก “จะต้องให้บอกไหมว่าติดคุกคดีอะไร”

“ไม่ต้องๆ เข้าไปได้เลย”

ผมรับบัตรประชาชนจากการ์ดมาแล้วเก็บใส่กระเป๋าจากนั้นก็เดินเข้าไปด้านใน หามุมที่นั่งสบายที่สุดแต่สามารถมองเห็นทุกส่วนในคลับนี้ได้ นานแล้วนะที่ผมไม่ได้เข้ามาในคลับนี้เลย ปกติผมจะเข้ามาก่อกวนหรือไม่ก็มาหาเรื่องมันอยู่ที่นี่เป็นประจำ

เปลี่ยนแปลงไปเยอะเหมือนกันนะ ระบบความปลอดภัยก็แน่นหนามากขึ้นกว่าเดิมด้วย แสดงว่ามันระวังตัวเองตลอดเวลาเลยนี่นา

“รับเครื่องดื่มอะไรดีครับ”

“วิสกี้” ผมตอบเด็กเสิร์ฟสั้นๆ พลางหันไปมองตามมุมต่างๆ ไปเรื่อย มองดูว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้างแต่ผมคงไม่มาก่อความวุ่นวายหรอก เพราะที่นี่ไม่ใช่เป้าหมายของผมอีกต่อไปแล้ว ผมแค่มาหาอะไรทำแก้เบื่อแค่นั้นเอง

“เรียบร้อยแล้วครับ”

“เออน้อง ที่นี่มีอะไรมากกว่า…เอ่อหมายถึงเด็กอะ”