23

หนิงเยียนมองดรุณีน้อยตรงหน้า เสิ่นฮัวคงจะอายุราวสิบห้าปีกระมัง มีใบหน้าคล้ายเสิ่นฮูหยินเจ็ดส่วน

"ขอบคุณพระชายามากเจ้าค่ะ ที่ช่วยมารดากับน้องชายของข้า"

"ข้าเป็นหมอต้องช่วยคนอยู่แล้ว" หนิงเยียนเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

"ข้านำของมามอบให้ท่านเจ้าค่ะ" เสิ่นฮัวสั่งให้สาวใช้นำตะกร้าโสมพันปี มอบให้หนิงเยียน

"โสมพันปี"

"ท่านแม่บอกว่า พระชายาต้องใช้รักษาคน เลยให้ข้ามามอบให้ท่านเจ้าค่ะ"

หนิงเยียนส่งสายตาไปทางเสี่ยวอ้ายให้รับ ตะกร้าโสมพันปีไว้

"ฝากขอบคุณเสิ่นฮูหยินด้วย" หนิงเยียนมิคิดว่าเสิ่นฮูหยินจะเป็นคนมีน้ำใจเช่นนี้ ที่มอบยาวิเศษให้แก่นาง

"เจ้าค่ะ นี่คือเทียบเชิญ งานวันคล้ายวันเกิดท่านย่าของข้า ท่านแม่บอกว่ามอบให้ท่านด้วย"

หนิงเยียนรับเทียบเชิญด้วยรอยยิ้ม

"ข้าจะไปร่วมงาน"

หนิงเยียนมองหน้าดรุณีน้อย คล้ายว่าเสิ่นฮัวมีบางสิ่งบางอย่างที่มิสามารถเอ่ยออกมาได้

"เจ้ามีอันใดอีกรึ"

เสิ่นฮัวยิ้มจนตาหยี

"ข้าอยากเรียนหมอกับท่านด้วยเจ้าค่ะ ตอนที่ท่านแม่บอกข้าว่า ท่านทำคลอดน้องชายข้าอย่างไม่กลัวเลือด ทำให้อยากเรียนหมอเพื่อที่จะรักษาคน ตระกูลข้าบุรุษเป็นแม่ทัพหมด แต่ข้าเป็นสตรี ถ้าจะกระบี่ไม่ค่อยถนัดเจ้าค่ะ"

เจตนาของเสิ่นฮัวคืออยากทำความดี

"วันพรุ่งเจ้าก็มาเถอะ ข้าจะสอนเจ้าจัดยา" หนิงเยียนรับปาก เสิ่นฮัวดีใจลิงโลด คำนับหนิงเยียนแล้วมุ่งหน้ากลับจวนด้วยความดีใจ

ตกเย็นของวันนั้น หนิงเยียนนั่งที่เตียง มองปิ่นหยกสีขาวในมือ วันนี้เซียวหยางมาลานางเพราะจะกลับบ้านเดิม หนึ่งเดือนข้างหน้าเขาถึงจะกลับมาตอบแทนนาง

"ปิ่นนี้ ผู้ใดมอบให้เจ้า" เวยอ๋องเดินมาอย่างไร้ซุ่มเสียง ทำให้เวยซินตกใจแทบแย่ ซ่อนปิ่นหยกไว้แทบไม่ทัน

หนิงเยียนมองเขาอย่างหวาดกลัว

"ข้าซื้อเอง"

"เอามันมาให้ข้าดู"

หนิงเยียนลังเลใจ ในที่สุดก็ยื่นปิ่นให้เจ้าคนถ่อย เวยอ๋องปรายตามองปิ่นหยกชั้นดี ลายงามประณีต แน่นอนของชิ้นนี้มิใช่ของที่ทำมาจากต้าโจว แต่มันเป็นของแคว้นหนาน

สายตาเวยอ๋องมองนาง จนนางขนลุก หนิงเยียนขยับไปอีกฟากหนึ่งของเตียง

"อย่าทำข้า"

"คืนนี้ข้าไม่ทำร้ายเจ้าหรอก ข้าแค่อยากจะนอนกอดเจ้าเฉย ๆ"

เจ้าคนชั่วนอนลงที่เตียงอย่างสบายใจ พร้อมดึงร่างงามเข้ามากอด หนิงเยียนมีสีหน้าไม่พอใจ จึงหันหน้าไปทางหน้าต่าง

เวยอ๋องได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ บนเรือนผมที่เงางามของนาง มือหนาใหญ่ช่างอยู่ไม่สุขเอาเสียเลยล้วงเข้าไปด้านใน

"เอามือของเจ้าออกไปนะ"

"ข้าไม่กวนเจ้าเเล้ว" เวยอ๋องถอยมือออกมา กระชับกอดคนงามไว้