28

บุรุษผู้นั้นแต่งกายดูดี อีกทั้งยังถือบังทรงของสตรีด้วย ทำให้เหล่าแขกในงานต่างมองไปที่ชายาเวยอ๋อง

หนิงเยียนจำเจ้าคนนั้นได้ขึ้นใจเลยล่ะ เขาคือชูเซี่ยชายในสำนักสังคีต ที่เคยคบหากันกับหนิงเยียนคนเก่า แต่ทว่าไม่นานมานี้ หนิงเยียนได้ให้เบี้ยเขาไปตั้งตัวเยอะพอสมควร เหตุใดเขาถึงมาทำเรื่องชั่วปรักปรำนางได้เล่า

"เยียนเอ๋อร์ออกมาหาข้าเถอะ เยียนเอ๋อร์ ข้ารอเจ้ามาตลอด เหตุใดเจ้าไม่ให้โอกาสข้าเล่า"

ชูเซี่ยยังไม่หยุดก่อความวุ่นวาย เวยอ๋องปรายตามองคนงาม สั่งให้ข้ารับใช้ของเขาจับตัวชายชั่วผู้นั้นออกไป

แต่ทว่าอวี้ฮองเฮาเดินออกมาเสียก่อน

"เกิดอันใดขึ้น"

ชูเซี่ยเดินเข้ามาในงานชี้หน้าหนิงเยียน

"นางเคยเป็นคนรักข้า" ชูเซี่ยเอ่ยขึ้นเสียงฝูงชนพลันฮือฮา โดยเฉพาะใต้เท้ากรมโยธาบิดาของหนิงเยียน เขารู้ดีว่าแต่ก่อนบุตรสาวคนโตทำตัวเหลวแหลก แต่ก่อนมีผู้ใดมิรู้บ้าง หนิงเยียนชอบเที่ยวสำนักสังคีต

หนิงเยียนคิดว่าต้องมีคนชักใยอยู่เบื้องหลังชูเซี่ยแน่นอน

เวยอ๋องใบหน้าแดงก่ำ ไท่ชางหวงนั่งดูเหตุการณ์อย่างเงียบ ๆ

คนที่สาแก่ใจคือชายาหนานอ๋อง ใบหน้างามประดับด้วยรอยยิ้ม หนานอ๋องก็พลันกระจ่างใจทันที

"ชายาเวยอ๋อง เจ้าว่าอย่างไร อย่าบอกนะว่าเจ้าเคยเป็นของชายผู้นี้ ค่อยมาแต่งกับเวยอ๋อง"

"อวี้ฮองเฮาก็กล่าวเกินไป" สตรีในชุดสีม่วงลายเมฆเหินปักด้วยดิ้นทองอย่างดี ย่างกรายออกมา ศีรษะนางประดับด้วยมงกุฎน้อยกว่าอวี้ฮองเฮาคาดว่าจะเป็นสนมของฮ่องเต้แน่นอน

"น้องหญิงกุ้ยเฟย เข้าข้างสะใภ้เจ้ารึ" หยางกุ้ยเฟยนั่นเอง ที่ปะทะฝีปากกับอวี้ฮองเฮา

แม้นางจะไม่ค่อยชอบหนิงเยียนในตอนแรก แต่พอหนิงเยียนรักษาไท่ชางหวง ความรู้สึกที่ไม่ดีต่อหนิงเยียนพลันหายไปในพริบตา

หนิงเยียนมองพระสนมหยางกุ้ยเฟยที่เเท้เเม่สามีของนางนี่เอง

"ข้าเคยคบหากับชายผู้นี้" นางมิอยากปิดบัง

เวยอ๋องพลันโกรธจัด

"ใช่พวกท่านดู บังทรงของนางสิ นางมอบให้ข้า" เจ้าคนถ่อยพูดโกหก เวยอ๋องเคยเห็นชายผู้นี้ ในตอนนั้นที่กลับจวนอ๋องหลังจากไปเยี่ยมหนิงฮูหยิน ชายผู้นี้มาขวางรถม้าเเล้วเรียกหนิงเยียน

"เอามาให้ข้าดูสิ" หยางกุ้ยเฟยไม่อยากจะเชื่อสะใภ้ของนางจะทำตัวต่ำทราม นางกำนัลนำบังทรงมามอบให้หยางกุ้ยเฟย

ดวงตาหยางกุ้ยเฟยแทบถลนออกมา

หนิงเยียนคิดว่า นางต้องได้หย่าคราวนี้แน่นอน

"นี่มันของชายาหนานอ๋องนี่ ปักชื่อว่า หยวนเหมยด้านในนี้"

ทุกคนต่างตกใจ เหตุการณ์กับตาลปัตร

"หนิงเยียน เจ้าบอกว่า เจ้าคบหากับเขา" อวี้ฮองเฮากัดหนิงเยียนไม่ปล่อย

"หลังจากแต่งเข้าจวนอ๋อง ข้าก็มิได้คบหาเขาอีกเจ้าค่ะ นี่คือความจริง เขาเป็นบุรุษสำนักสังคีตให้ความสำราญ อาจจะมีสตรีบางคนไปที่แห่งนั้น" สายตาหนิงเยียนมองไปที่หยวนเหมย

"อวี้ฮองเฮา บังทรงของสะใภ้ท่าน" ทุกคนหันมามอง หลายวันก่อนบังทรงของหนิงเยียนพลันหายไป เสี่ยวอ้ายรายงานนาง แต่นางไม่ใส่ใจ มิคาดว่าต้องมีคนคิดทำร้ายนางแน่นอน

"ไม่ใช่หม่อมฉันนะเพคะ" หยวนเหมยรีบปฏิเสธทันควัน

อวี้ฮองเฮางุนงงเหตุการณ์เป็นเช่นนี้ได้อย่างไร