31

สามวันผ่านไปงานเทศกาลล่าสัตว์ของแคว้นต้าโจวก็พลันมาถึง เทศกาลล่าสัตว์ถูกจัดขึ้นนอกเมืองหลวง หนิงเยียนไม่ชอบเอาเสียเลย แต่นางก็ต้องมา วันนี้มีงานรอบกองไฟ คือการร่ายรำของสาวงาม วันพรุ่งถึงจะมีการเเข่งขันการล่าสัตว์

หนิงเยียนในชุดสีน้ำเงินนั่งมองการเเสดงอย่างเบื่อหน่าย ส่วนเวยอ๋องมองชายามารร้าย สามวันมานี้นางพบหน้าเขาแล้วบอกว่า เขากลิ่นตัวเหม็นมาก ทำให้เวยอ๋องต้องหาถุงหอมมาพกติดตัว

"เจ้าค่อยยังชั่วรึ"

"ข้ามิเป็นไร" นางเอ่ยขึ้นพร้อมทั้งหยิบหยางเถาเข้าปาก (มะเฟือง) เวยอ๋องคิดในใจหยางเถาเปรี้ยวจะตาย นางกล้ากินเข้าไปได้อย่างไร

หนิงเยียนเบื่อการดูระบำสาวงาม หมายจะกลับเข้าไปในกระโจม แต่ทว่าเสิ่นฮัวเดินมาพอดี

"พระชายา"

"เสิ่นฮัว"

"ท่านกำลังจะกลับกระโจมรึ เจ้าคะ" เสิ่นฮัวกำลังจะกลับกระโจมเช่นกัน

"อือ"

"กลับกระโจม พวกเราก็ยังต้องนั่งเหงา ข้าว่าพวกเราออกไปเดินเล่นชมจันทร์ดีรึไม่เจ้าคะ" เป็นความคิดที่ดีเหมือนกัน สองสตรีออกไปเดินเล่นชมจันทร์ ไม่ห่างจสกที่จัดงานมาก ข้ารับใช้ของทั้งสองคนเดินตามหลังเจ้านาย อย่างเนิบช้า

"พระชายาขอบคุณท่านมาก ที่สอนวิชาแพทย์ให้ข้า" เสิ่นฮัวเอ่ยขึ้น นางดีใจที่พระชายาเมตตานาง

"ไม่เป็นไรหรอก เจ้าอยากทำความดีช่วยเหลือคน เหตุใดข้าจะมิถ่ายทอดวิชาให้เจ้าเล่า" หนิงเยียนพูดไปยิ้มไป

"ข้าอยากมีพี่สาวอย่างพระชายามากเจ้าค่ะ" ในตระกูลเสิ่น เสิ่นฮัวเป็นคุณหนูใหญ่ ไม่มีพี่สาวที่ไหน มีเพียงน้องชายสองคน

"ได้สิ เจ้าเป็นน้องสาวข้าดีรึไม่"

"ข้าเรียกท่านว่า พี่หญิงเยียนได้รึไม่เจ้าคะ"

"ได้สิน้องเสิ่นฮัว" ทั้งสองเดินมาไกลพอสมควร จึงได้ย้อนกลับทางเดิม แต่ทว่าสุนัขจิ้งจอก นับห้าตัวโผล่มาจากไหนก็ไม่รู้

"พี่หญิงเยียน ข้ากลัว" เสิ่นฮัวรีบหลบที่หลังหนิงเยียนทันที ตอนนี้นางนึกถึงเข็มฉีดยาขนาดใหญ่ นางจะทำให้พวกมันสลบเอง

"พวกเจ้าทั้งสามรีบหนีไป ข้าจะล่อพวกมันไปอีกทาง" หนิงเยียนวิ่งล่อสนุขจิ้งจอกไปอีกทาง ส่วนสตรีทั้งสามนางวิ่งไปตามที่หนิงเยียนสั่ง

เข็มฉีดยาพร้อมยาสลบอัดมาเต็มที่ หนิงเยียนแม้นางจะเรียนหมอมา แต่ทว่าเมื่อยามว่าง นางมักเรียนเทควันโด กระนั้นหญิงสาวจึงวิ่งขึ้นบนต้นไม้สูงแล้วม้วนตัวกลับมาตลบหลัง เจ้าสุนัขจิ้งจอก ตัวที่มันตามนางมา เข็มฉีดยาถูกปักเข้าไปในร่างของมันจนมันนอนแน่นิ่ง

หนิงเยียนหายใจอย่างเหนื่อยหอบ เหลือพวกมันอีกสี่ตัว

"น้องสะใภ้เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง" ชูอ๋องนั่นเองที่วิ่งมา ในตอนนั้น เขาออกมาเดินเล่นเห็นเสิ่นฮัววิ่งหน้าตั้งมาขอความช่วยเหลือว่า พระชายาเวยอ๋องตกในอันตราย ชูอ๋องมีน้ำใจจึงมาช่วยนาง

"ข้าจะล่อมันไปอีกทาง" ชูอ๋องไม่ฟังที่นางพูด เขาวิ่งไปอีกทาง พร้อมสุนัขจิ้งจอกสองตัววิ่งไล่ก้นเขา

หนิงเยียนมองสุนัขจิ้งจอกอีกสองตัวกำลังกระโจนมาหานาง...

ด้านเวยอ๋องเดินเข้ามาในกระโจม ไม่พบหนิงเยียนเลยแม้แต่น้อย เขากำลังจะออกตามหานาง แต่ทว่าชายาหนานอ๋องเข้ามาขวางเขาไว้

"ชายาหนานอ๋อง เข้าผิดกระโจมแล้วกระมัง" หยวนเหมยอุตส่าห์หลบหนีหนานอ๋อง เพื่อมาหาเวยอ๋อง เหตุใดเขาต้องใจร้ายกับนางด้วยเล่า

"พี่เชียน ท่านอย่าไล่ข้าเลย" หยวนเหมยโอบกอดเวยอ๋อง