35

หลายวันมานี้หนิงเยียนเฝ้านอการกลับมาของเซียวหยางใจจดใจจอ นี่ก็เดือนกว่าเเล้วที่เขาจากไป เขายอกว่าหนึ่งเดือนมิใช่รึ รึเขาจะไม่มาตอบแทนนาง

นางยังต้องการเงินไปตั้งตัวอยู่นะ หลังหย่ากับเจ้าอ๋องเถื่อน

หนิงเยียนรักษาคนไข้ที่โรงหมอเยียน โดยมีเสิ่นฮัวเป็นคนจ่ายเทียบยา ในระหว่างนั้นบุรุษชุดฟ้า ใบหน้าหล่อเหลาได้ย่างกรายเข้ามา

"ท่าน" เสิ่นฮัวเห็นเขาเเล้วนางจำได้ เมื่อเดือนก่อน นางสะดุดล้ม เป็นเขาที่ช่วยนางไว้ ใบหน้าเสิ่นฮัวพลันมีสีแดงระเรื่อ

แต่ทว่าเขาก้าวผ่านเสิ่นฮัวไป มุ่งหน้าหาคนงามที่ถวิลหานานนับเดือน

นางดูมีน้ำมีนวลขึ้นเสียจริง

"เซียวหยาง" หนิงเยียนจำเขาได้ เขากลับมาเเล้ว

"หนิงเยียน ข้ากลับมาเเล้ว วันนี้เจ้าว่างรึไม่"

"ว่าสิ ข้ากำลังจะปิดโรงหมอ"

"ข้าอยากพาเจ้าไปดูงิ้ว" เซียวหยางเอ่ยด้วยท่าทีที่ดีใจ นานเเล้วที่เขามิได้เห็นรอยยิ้มคนงาม

หนิงเยียนตอบตกลง แต่สายตามองไปที่เสิ่นฮัว นางอยากจะให้น้องสาวไปด้วย

"นี่เสิ่นฮัว ข้าสอนวิชาแพทย์ให้นาง อีกอย่างข้ารับนางเป็นน้องสาว หวังว่าเจ้าจะไม่รังเกียจนะถ้านางไปด้วย"

เสิ่นฮัวหูผึ่งทันที ที่นางจะได้ไปดูงิ้วกับบุรุษที่ตนคะนึงหามานานนับเดือน

เซียวหยางพยักหน้าเป็นเชิงตกลง แต่ในใจหงุดหงิดที่เขาไม่ได้ไปกับนางสองคน

โรงงิ้วอันดับหนึ่งของต้าโจว บนชั้นสองหนึ่งบุรุษสองสตรีรับชมละครงิ้ว เรื่องหม้ายสาวแห่งต้าโจว

หนิงเยียนไม่คิดว่า ละครงิ้วเรื่องนี้จะแสดงในวันนี้ เล่าถึงหม้ายสาวที่เป็นชายาอ๋อง หย่าร้างกันเเล้ว แต่นางไปแต่งงานกับองค์ชายอีกแคว้นแล้วใช้ชีวิตด้วยกันอย่างมีความสุข

เซียวหยางดูละครงิ้วอย่างยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ หนิงเยียนไม่ชอบเอาเสียเลย เสิ่นฮัวคิดว่าละครงิ้วมันมีอะไรแอบแฝงแน่นอน

เสิ่นฮัวสังเกตสหายของพระชายาคนนี้ ต้องแอบคิดไม่ดีกับพระชายาแน่นอน เพราะสายตาของเซียวหยางมีความอ่อนโยนยามมองหนิงเยียน ทำให้เสิ่นฮัวแอบเคืองยิ่งนัก

หลังละครงิ้วจบ ทุกคนต่างแยกย้ายกลับจวน เซียวหยางอาสาไปส่งนาง แต่ทว่านางกลัวความแตก จึงให้เซียวหยางไปส่งเสิ่นฮัว พร้อมกำชับเสิ่นฮัวห้ามพูดอันใดเป็นอันขาด

เซียวหยางจึงไปส่งเสิ่นฮัวที่จวนเสิ่นด้วยความจำใจ

เวยอ๋องที่ให้อาหารปลาที่บ่อใหญ่ในจวน ไป๋หลานรายงานว่าพระชายาเอกไปดูงิ้วกับ บุรุษแคว้นหนาน ทำให้เวยอ๋องพลันควันออกหูยิ่งนัก

เขาจึงมานั่งรอนางในเรือนอย่างเงียบ ๆ หนิงเยียนเดินเข้ามาในเรือนอย่างอารมณ์ดี

"สำราญใจยิ่งนัก"

"นี่เจ้า มาทำอันใดที่เรือนข้า"

"ข้าก็มารอเจ้าอย่างไร ได้ยินมาว่าเจ้าไปดูงิ้วกับชายอื่นที่มิใช่สามีตัวเอง เจ้ายังมียางอายอยู่รึไม่" เวยอ๋องถามด้วยท่าที่โกรธจัดใบหน้าแดงก่ำ

"นี่เจ้าส่งคนสะกดรอยตามข้ารึ"

เจ้าคนถ่อยกล้าส่งคนสะกดรอยตามนาง

"ข้าให้คนคุ้มครองความปลอดภัยเจ้า เกรงว่าจะมีอันตราย แต่เจ้าสิ มีเวลาว่างจริง ๆ"