36

ยามบ่ายหยิงเยียนนอนพักผ่อนเพราะเมื่อคืนนางโดนทำร้ายจนหมดเรี่ยวแรงไปมาก หญิงสาวเปิดกล่องยาพบว่าแก้ช้ำใน นางกลืนเม็ดยาเเล้วตามด้วยน้ำเปล่าเข้าไป

ทีอย่างนี้โผล่มาดีนัก กล่องยาสารเลว เพียงไม่นานกล่องยาก็หายไป

"พระชายา ท่านอ๋องให้บ่าวนำชุดมามอบให้ท่านเพื่อสวมใส่ ไปงานเลี้ยงต้อนรับคณะทูตแคว้นหนานเจ้าค่ะ" ข้ารับใช้จากเรือนหลักส่งมา เสี่ยวอ้ายรีบรับไว้ นางไม่ไปงานบ้าบอนั่นหรอก

ผู้ใดอยากจะไปก็ไปเลย

เวยอ๋องแต่งกายด้วยชุดสีเหลืองอ่อนลายวิหคเหินฟ้าถักทอด้วยดิ้นทองอย่างดี ศีรษะสวมด้วยกวานหยกชั้นดีของแคว้นต้าโจว

"ไป๋หลาน ชายารักของข้ามารึยัง" เวยอ๋องถามข้ารับใช้คนสนิท อีกประเดี๋ยวจะงานเลี้ยงตอนรับคณะทูตแล้ว

ไป๋หลานพลันรู้สึกอึดอัดใจยิ่งนัก

"พระชายายังไม่แต่งกายเลยขอรับ"

"ว่าอย่างไรนะ"

นางกล้าไม่ไปงานต้อนรับคณะทูตอย่างนั้นรึ เวยอ๋องสะบัดเเขนเสื้อตรงดิ่งไปที่เรือนของหนิงเยียน

เจ้าของเรือนในยามนี้ กินขนมดอกกุ้ยอย่างอร่อย อีกทั้งน้ำชารสเลิศ นางไม่ไปร่วมงานเสียอย่างเจ้าอ๋องคนโฉดจะทำอันใดนางได้

เสี่ยวอ้ายเกลี้ยกล่อมเจ้านาย ให้ไปร่วมงานจนหัวแทบจะแตกออกอยู่แล้ว เหตุใดเจ้านายถึงพูดยากเยี่ยงนี้เล่า

"มีความสุขเสียจริงนะ" เวยอ๋องย่างกายเข้ามา ส่งสัญญาณให้เสี่ยวอ้ายออกไป

"นี่เจ้าจะทำอะไร" หนิงเยียนหยุดกินขนมดอกกุ้ยทันที

"แต่งตัวให้เจ้าไง"

"ข้าไม่ไป"

"ข้าจะจับเจ้าแก้ผ้าเดี๋ยวนี้ล่ะ ถ้าเจ้าไม่ไป" เวยอ๋องเอ่ยขึ้นด้วยความโกรธจัด

หนิงเยียนเห็นสีหน้าของเขา ทำให้นางนึกกลัว จึงเดินเข้าไปในฉากกั้นห้องน้ำ ไม่นานเดินออกมา เวยอ๋องมองชุดสีเหลืองอ่อาลายหงส์ถักทอด้วยดิ้นทอง แน่นอนเขาสั่งตัดชุดคู่เพราะยามไปในงานผู้คนจะได้รู้ว่านางคือชายาของเขา

การต้อนรับคณะทูตแคว้นหนานทำให้เวยอ๋องมีลางสังหรณ์ใจที่ไม่ดี เกี่ยวกับบุรุษแซ่เซียว

เวยอ๋องเรียกเสี่ยวอ้ายเข้ามาทำผมให้นาง กระนั้นชายหนุ่มจึงไปรอนางที่หน้าจวน หนิงเยียนทำทรงผมเมฆเหินปักด้วยปิ่นมุกน้ำทะเลลึกในแดนใต้ นางเดินอย่างมิพอใจขึ้นรถม้า

เวยอ๋องมองนางมารร้ายอย่างยิ้ม ๆ ก่อนจะเขยิบไปนั่งข้างนาง

"นี่ ที่นั่งมีตั้งเยอะ" หนิงเยียนชักสีหน้าไม่พอใจ

"ข้าอยากนั่งข้างเจ้า"

"อย่านั่งข้างข้า ข้าเหม็นหน้าเจ้า รู้รึไม่" นางหันหน้าไปทางม่านหน้าต่าง เวยอ๋องกลับมานั่งที่เดิม

อุทยานหลวงของวังหลวงในยามนี้ เต็มไปด้วยเหล่าขุนนาง ชายาอ๋องและองค์หญิงองค์ชายไม่น้อย ฝ่าบาททรงประทับอยู่แท่นประทับสูงสุด ด้านขวาลงมาคือพระสนมหยางกุ้ยเฟย ส่วนอวี้ฮองเฮา ฝ่าบาทยังกริ้วพระนางอยู่จึงกักบริเวณนางไว้ มิให้เข้าร่วมงานใด ๆ

หนิงเยียนนั่งกินผิงเกาหมดไปหลายลูกเเล้ว เสียงฝีเท้าคนกลุ่มใหญ่เดินมาทางนี้

"คณะทูตแคว้นหนานเดินทางมาเเล้วพ่ะย่ะค่ะ" เสียงขันทีประกาศขึ้นมา หนิงเยียนมองคณะทูตกลุ่มนั้น นางรู้สึกคุ้นหน้าบุรุษที่เดินนำหน้าขบวนเหลือเกิน

"กระหม่อมรัชทายาทเซียวหยางหรือองค์ชายใหญ่แห่งแคว้นหนาน ถวายพระพรฝ่าบาทแคว้นต้าโจว" หนิงเยียนอึ้งงัน เวยอ๋องคิดไว้เเล้ว บุรุษแซ่หยางต้องมิธรรมดา

"ไม่ต้องมากพิธี "

"ขอบพระทัยฝ่าบาท ที่กระหม่อมมาเจริญสัมพันธไมตรีวันนี้ นำข้าวมรกตยี่สิบเกวียนมาถวาย อีกทั้งได้ยินว่า พระชายาเวยอ๋องรักษาโรคได้ นางเป็นหมอเทวดา กรดหม่อมต้องการตัวชายาเวยอ๋องไปรักษาโรคของพระมารดาที่แคว้นหนาน หวังว่าฝ่าบาทจะอนุญาต อีกทั้งกระหม่อมขอมอบเมืองปิ่นหยางให้แก่แคว้นต้าโจว เพื่อตอบแทนน้ำใจ" เซียวหยางร่ายยาว