บทที่ 134 คิดบัญชี

โจวต้าไห่ที่อยู่อีกด้านสองตาเป็นประกาย จับจ้องมองเหล่าไท่ไท่กับโจวกุ้ยหลานเขม็ง

ทั้งหมดนี่คือเงินนะ ต่อไปพวกเขาแค่เผาถ่าน ก็หาเลี้ยงตัวเองได้แล้ว!

“พวกท่านลองคิดๆว่าต่อไปมีเงินแล้วจะทำอะไร ข้าไปต้มน้ำอาบก่อนล่ะ วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว”

โจวกุ้ยหลานลุกขึ้น บิดขี้เกียจเล็กน้อย รู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัว

เดินทั้งวัน ตัวนางก็ไม่ไหวแล้ว

“น้ำต้มไว้นานแล้ว รีบไปแช่เท้าอาบน้ำซะ” เหล่าไท่ไท่ยิ้มตาหยี ลุกขึ้นบอกทุกคน จากนั้นก็ไปห้องครัวเตรียมตักน้ำ

ทั้งหมดอาบน้ำเสร็จเรียบร้อย โจวกุ้ยหลานพึ่งจะนอนลงบนเตียงเตา กอดเจ้าก้อนน้อยพลางจุ๊บแก้มเขา หลับตาลงหลับไปเลย

ฝันดีทั้งคืน

พอนางตื่นมาอีกครั้ง บิดขี้เกียจ ลืมตาขึ้น ก็ได้เห็นดวงตาคู่นั้นของเหล่าไท่ไท่จ้องนางเขม็ง

“ไอ้หยา ตกใจหมดเลย!” โจวกุ้ยหลานร้องอุทานออกมา ถอยหลังไปข้างหลังสองก้าว

“ท่านแม่ ท่านทำอะไรแต่เช้าน่ะ คนทำคนตกใจตายได้นะ!”

โจวกุ้ยหลานไม่พอใจ ตกใจครั้งนี้ หัวใจนางแทบทะลุออกนอกอก

“เจ้าบอกแม่ตามตรง เมื่อวานใช้เงินไปเท่าไหร่?” เหล่าไท่ไท่จ้องโจวกุ้ยหลานเขม็ง ไม่ยอมพลาดอารมณ์ในดวงตานางเลยสักนิด

เรื่องนี้ยังไม่จบอีกหรอ....

“โจวกุ้ยหลานตบหน้าผากตัวเอง ถอนหายใจยาว

“ท่านแม่ ข้าเป็นลูกสาวท่าน ท่านคิดว่าข้าจะโง่บอกท่านเรื่องนี้หรือไง?”

เหล่าไท่ไท่ไม่พอใจ “ข้าเป็นแม่เจ้า! เจ้ายังปิดบังข้าอีกรึ?”

“เพราะท่านเป็นแม่ข้า ข้ารู้นิสัยท่านถึงไม่บอกท่านไง ท่านวางใจเถอะ ข้าไม่มีทางบอกท่านหรอก” โจวกุ้ยหลานบอก นั่งขึ้นมา ขยี้ตาตนเอง ถึงรู้สึกว่าบนเตียงเตามีแค่นางคนเดียว

เจ้าก้อนน้อยตื่นเช้ากว่านางอีก ขายขี้หน้าจริงๆ....

เหล่าไท่ไท่โกรธจนจะยกมือตีโจวกุ้ยหลาน โจวกุ้ยหลานทำคอแข็งเถียงว่า “ท่านตีเถอะ ตีให้ตายข้าก็ไม่บอกท่านหรอก!”

“นังหนูน่าตายนี่! จะทำข้าอกแตกตาย!” เหล่าไท่ไท่โกรธจนคำรามดัง สุดท้ายก็ทำใจตบลูกสาวคนเล็กไม่ลง

นังหนูนี่พึ่งรอดตายมาได้ นางยังสงสารอยู่เลย!

เวลานี้ก็ไม่อยากมองท่าทางแบบนี้ของลูกสาวคนเล็ก นางหมุนตัวลงจากเตียงเตา และก้าวเท้าออกไป

โจวกุ้ยหลานตบหน้าอกตนเองแผ่วเบา “ตกใจเกือบตาย!”

เช้าป่านนี้ทำวิญญาณนางแทบออกจากร่างลอยไปแหน่ะ

ถ้าบอกเหล่าไท่ไท่ไป นางไม่ต้องคิดอยู่สบายหรอก ต่อให้ตายก็พูดไม่ได้!

นางครุ่นคิด ยื่นมือไปหยิบเสื้อผ้ามาใส่ เดินออกมา เห็นแค่เจ้าก้อนน้อยขุดดินหาไส้เดือนอยู่ที่ว่างด้านนอก

โจวกุ้ยหลานไปอาบน้ำที่เรือนด้านหลัง เหล่าไท่ไท่ที่อยู่ในห้องครัวร้องเรียกนาง นางรีบเดินเข้าห้องครัว ยกโจ๊กชามหนึ่งกินกับขนมเปี๊ยะขึ้นมา

“พี่ใหญ่กับสวีฉางหลินล่ะ?”

โจวกุ้ยหลานกินโจ๊ก พลางถามเหล่าไท่ไท่