บทที่ 201 พรุ่งนี้จัดการกับโจวกุ้ยหลาน

ขณะนี้ละครฉากเด็ดเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น ไหนเลยจะยอมออกไปง่ายๆตอนนี้ แล้วจะรู้ได้อย่างไรว่าเรื่องไปถึงไหนกันแล้ว

ระหว่างคิด ก็ยื่นมือออกไปตบที่แผ่นหลังของเหล่าไท่ไท่เบาๆ ส่งสัญญาณให้นางว่าอย่าทำอะไรบุ่มบ่าม

เหล่าไท่ไท่หันหน้าไปมอง และถลึงตาให้กับโจวกุ้ยหลานหนึ่งที

นี่นางกำลังทำเรื่องดีมิใช่หรือ ทำไมท่านแม่ต้องถลึงตาให้นางด้วย เกินไปจริงๆ

โจวกุ้ยหลานลูบจมูกตนเอง ยังคงฟังบทสนทนาในสวนต่อ

“เจ้าอยากจะแต่งเข้าตระกูลโจว เกรงว่าคงจะไม่มีทาง ขอเพียงอาสะใภ้รองไม่ตกลง พี่ต้าไห่ก็ไม่มีทางแต่งกับเจ้า เจ้าก็เสียเวลาไปเถอะ พอนานไป เจ้าก็จะยิ่งขายไม่ออก ครึ่งชีวิตหลังจากนั้นก็กลายเป็นบ่าวรับใช้ของบ้านพวกเขาไปแล้ว”

โจวชิวเซียงพูด พลางเชิดใบหน้าขึ้น

เหตุผลนี้ หลิวเซียงย่อมเข้าใจดี เพียงแต่หากจะพูดขึ้นมาจริงๆนางก็รู้สึกอึดอัดใจอยู่บ้าง

“ที่น้องชิวเซียงพูดมาก็มีเหตุผล”

“ข้ารู้ว่าเจ้าเห็นว่าบ้านของอาสะใภ้รองข้ามีชีวิตดีขึ้นมาก พี่ต้าไห่ก็เป็นคนซื่อสัตย์คนหนึ่ง ถ้าหากได้แต่งงานกันจริงๆ เช่นนั้นคงต้องมีชีวิตที่ดีแน่ ถ้าหากไม่ให้พี่ต้าไห่ของข้าแต่งงานกับเจ้า ภายหน้าเจ้าคงไม่มีผู้ชายที่ดีกว่านี้มาแต่งงานกับเจ้าแน่ ข้าได้ยินว่าเจ้ายังปีนขึ้นเตียงของพี่ต้าไห่ด้วย ทำขนาดนี้อาสะใภ้รองของข้าก็ยังไม่ให้เจ้าแต่งเข้าบ้านอีกหรือ”

หลิวเซียงรู้สึกตกใจขึ้นมาทันที “เจ้ารู้ได้อย่างไร”

คนที่รู้เรื่องนี้มีไม่มากนัก คนของตระกูลโจวนั้นไม่มีทางพูดแน่

ตอนนี้ นางรู้สึกขวัญหนีดีฝ่อขึ้นมาจริงๆแล้ว

โจวชิวเซียงทำเสียงขึ้นจมูก นางย่อมมีทางที่นางจะรู้เรื่องเหล่านี้ ก็แค่คนไร้ความสามารถคนหนึ่ง ยังกล้ามาถามนางอีก

หลิวเซียงเองก็ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ คนคนนี้จะช่วยนางได้จริงหรือ

“ข้ารู้ก็แล้วกัน ถ้าหากข้ายินดี คงจะรู้มากกว่านี้อีกมาก เจ้าคิดว่าข้าไม่รู้อะไรเลยแล้วจะเรียกเจ้ามาพบข้าอย่างนั้นหรือ”

ในใจของหลิวเซียงรู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมาบ้างแล้ว ผู้หญิงคนนี้เพิ่งจะกลับมา ก็รู้เรื่องราวมากมายขนาดนี้แล้ว ถ้าหากเอาเรื่องเหล่านี้ไปเล่าให้โจวต้าไห่ฟัง เกรงว่าเขาก็คงไม่อยากจะแต่งงานกับนางแน่

เมื่อคิดได้อย่างนั้น นางก็กลืนน้ำลาย บังคับให้ตนเองในเย็นลง

“เจ้าอยากจะให้ข้าทำอะไร”

พูดมามากมายขนาดนี้ ก็เพราะอยากจะให้นางช่วยทำบางสิ่งบางอย่างไม่ใช่หรือ นางยอมทำทุกสิ่ง

“ข้าต้องการให้เจ้าเรียนรู้การเผาถ่านจนเป็น แล้วขโมยเอามาให้ข้า ”โจวชิวเซียงรีบเปิดปากพูดขึ้นมาทันที

เรื่องนี้ทำให้หลิวเซียงรู้สึกลำบากใจ “การเผาถ่านของพวกเขาล้วนให้พวกผู้ชายมาทำ ไม่มีผู้หญิง ข้าไม่มีทางรู้……”

“ไม่มีทางหรือ ก็ได้ ข้าเปลี่ยนให้เจ้าไปทำอีกเรื่องหนึ่งก็ได้”โจวชิวเซียงไม่ได้รู้สึกโมโห แต่ได้ล้วงเอาถุงยาห่อหนึ่งออกมาจากบริเวณหน้าอกตนเอง ยื่นให้กับหลิวเซียง

หลิวเซียวรับไป เอาขึ้นมาสูดดม แต่ก็ไม่ได้กลิ่นอะไรเลย

โจวชิวเซียวกลับพูดด้วยเสียงเรียบนิ่งว่า “นี่เป็นยากระตุ้นอารมณ์ เจ้าเอาไปใส่ในถ้วยอาหารของโจวกุ้ยหลาน ให้นางกิน ถึงเวลาข้าจะหาผู้ชายสองสามคนไปจัดการกับนาง”

นี่คือยาปลุกกำหนัดนี่นา

จุ๊ๆๆ โจวชิวเซียงคนนี้ก็ชั่วร้ายเกินไปแล้ว นางไปล่วงเกินหญิงสาวคนนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่

โจวกุ้ยหลานใคร่ครวญอย่างเงียบๆในใจ เหล่าไท่ไท่กับโจวต้าไห่ที่อยู่ข้างๆกลับรู้สึกโมโหจนแทบจะพุ่งออกไปแล้ว

สองคนนี้ ถึงกับคิดจะทำร้ายโจวกุ้ยหลาน

โจวกุ้ยหลานรับรู้ถึงอารมณ์ของทั้งสองคน จึงยื่นมือไปดึงทั้งสองคนเอาไว้ ส่งสัญญาณมือให้พวกเขา ให้พวกเขาใจเย็นๆ

เหล่าไท่ไท่ถลึงตาให้กับโจวต้าไห่ที่อยู่ด้านข้างแวบหนึ่ง เรื่องพวกนี้ล้วนเกิดขึ้นเพราะลูกชายซื่อบื้อคนนี้ ถ้าหากวันนี้ไม่ตามมาด้วย กุ้ยหลานคงจบเห่แน่

โจวต้าไห่ที่อยู่ข้างๆใช้สองมือกุมศีรษะของตนเองเอาไว้ ในใจก็รู้สึกเสียใจขึ้นมา