บทที่ 257 หย่าร้าง6

ผู้ชายคนนี้คิดถึงแต่เรื่องไร้สาระพวกนั้นอยู่ตลอดเวลา นางจะหน้าไม่อายเหมือนเขาไม่ได้

สวีฉางหลินขมวดคิ้ว แต่ก็รู้ว่าหากไม่หยุดภรรยาก็จะโกรธแล้ว จึงหยุดมือลง

เห็นเขาหยุดมือแล้ว โจวกุ้ยหลานรู้ว่าเขาคิดถึงความรู้สึกของนาง ในใจก็อ่อนลง ขยับเข้าไปใกล้ พร้อมกระซิบพูดกับเขาว่า “ข้างในเรือนบ้านเรามีสี่ห้องนอนไม่ใช่หรือ? เราอยู่ด้านทิศใต้ ให้พวกเขาอยู่ห้องทางด้านทิศตะวันออก เราปิดประตูห้องหลักใช้ชีวิตของเราเอง ต่างก็ไม่รบกวนกัน เป็นไง?”

สวีฉางหลินครุ่นคิดคำพูดของภรรยาตนเอง พร้อมพูดขึ้นว่า “ต้องนอนกับข้าทุกคืน”

โจวกุ้ยหลานขมวดคิ้ว พร้อมพูดขึ้นว่า “เจ้าไม่กลัวเหนื่อยหมดแรงตายหรือ?”

“ไม่ ร่างกายของข้าแข็งแรงดี จะลองดูดีไหม?” สวีฉางหลินพูดขึ้นมาอย่างจริงจัง

โจวกุ้ยหลานกัดเขาหนึ่งที คนอันธพาลคนนี้ บ้าบอไปแล้วจริงๆ

“หากข้าเหนื่อยแล้ว เจ้าห้ามบังคับข้า และข้าต้องมีเวลาพัก ทุกๆสิบวันต้องพักสี่วัน” โจวกุ้ยหลานพูดขึ้นมา

เรื่องนั้นต้องสูญเสียกำลังเยอะมาก นางเหนื่อยไม่ไหวจริงๆ

สวีฉางหลินครุ่นคิด คิดว่าแบบนี้ไม่ได้ เดือนหนึ่งก็มีเวลาแต่ยี่สิบวัน ยังต้องพักอีกแปดวัน งั้นก็เหลือแค่สิบสองวัน

“ไม่ได้ ข้าเสียเปรียบ”

โจวกุ้ยหลานกัดฟัน ผู้ชายคนนี้รีบฉวยโอกาสอย่างเห็นได้ชัดเจน

แต่เมื่อคิดถึงโจวคายจือที่อยู่ข้างใน นางจึงจำต้องระงับความโกรธของตนเองไว้ พร้อมถามขึ้นว่า “งั้นเจ้าจะเอายังไง?”

“เดือนหนึ่งให้เจ้าพักสิบวัน” สวีฉางหลินพูดเงื่อนไขตนเองขึ้นมาอย่างสงบ

โจวกุ้ยหลานครุ่นคิดดู แล้วพยักหัวยิ้มพูดขึ้นว่า “ดี”

แบบนี้ก็ไม่เลว บวกกับช่วงมีประจำเดือนอีกสิบวัน....

“บวกกับช่วงมีประจำเดือน”

สวีฉางหลินพูดย้ำขึ้นมา

โจวกุ้ยหลานอ้าปากค้าง

คิดถึงช่วงเวลาต่อไปที่น่าเศร้า โจวกุ้ยหลานกัดฟัน สุดท้ายยังคงยื่นข้อเสนอว่า “เจ้าไปสู่ขอเมียน้อยสักคนดีไหม?”

“ข้าไม่มีอารมณ์กับผู้หญิงคนอื่น” สวีฉางหลินพูดปฏิเสธ

เขาเคยพูดแล้ว เขาจะมีภรรยาเพียงคนเดียว ชั่วชีวิตนี้ก็จะมีภรรยาเพียงคนเดียว

โจวกุ้ยหลานรู้สึกปวดหัวขึ้นมาจริงๆ ในขณะที่กำลังต่อรองกับสวีฉางหลิน ทางด้านนั้นเหล่าไท่ไท่พาโจวคายจือกับลูกอีกหลายคนออกมาพร้อมกัน

“สวีฉางหลิน เจ้าลองคิดดู พี่สาวใหญ่ของข้าไปช่วยเราทำงาน เราก็จะสบายขึ้นไม่ใช่หรือ?” โจวกุ้ยหลานรีบฉวยโอกาสหลอกล่อสวีฉางหลิน

แต่สวีฉางหลินกลับพูดขึ้นมาอย่างไม่สะทกสะท้านว่า “ข้าไม่เหนื่อย”

โจวกุ้ยหลานแอบกัดฟัน

คนคนนี้ร่างกายแข็งแรงมาก ไม่อย่างนั้นจะแบกคนคนหนึ่งมาจากอีกหมู่บ้านหนึ่งอย่างไม่หอบเลยได้อย่างไร?

ทางด้านนั้น เหล่าไท่ไท่ทะเลาะกับป้าซุนขึ้นมาแล้ว สักพัก ป้าซุนคนนั้นก็ถูกเหล่าไท่ไท่ประทับดันลงไป

โจวกุ้ยหลานฟังคำพูดของเหล่าไท่ไท่ เด็กๆพวกนั้นอยู่บ้านอย่างย่ำแย่มาก แล้วโจวคายจือก็พูดออกมาว่าจะหย่าร้าง

“เจ้าจะตกลงหรือไม่ตกลง?” โจวกุ้ยหลานกัดฟันถาม