บทที่ 329 ซื้อบ้าน 2

เรื่องต่อจากนี้ก็ราบรื่นขึ้น หลังจากแม่ค้าคนกลางคนนั้นนัดกับโจวกุ้ยหลานว่ามาดำเนินการพรุ่งนี้เช้าเสร็จ นางก็รีบไปหาผู้ขาย

โจวกุ้ยหลานพาเด็กสองคนและไป๋ยี่เซวียนกลับโรงเตี๊ยม พอนึกถึงว่าตัวเองใกล้จะมีบ้านเป็นของตัวเอง ก็รู้สึกดีใจมาก

นี่เป็นตั้งเมืองหลวง การที่จะมีบ้านหลังหนึ่งเป็นเรื่องนี้ยากขนาดไหน?

"คราวนี้เงินของข้าลดลงครึ่งหนึ่งเลย ต้องรีบหารายได้ เลือกร้านถึงไหนแล้ว?"โจวกุ้ยหลานตั้งสติขึ้นมา และพูดกับไป๋ยี่เซวียน

ไป๋ยี่เซวียนปิดพัดในมือ และพูดอย่างจนปัญญา"ช่วงนี้มัวแต่เลือกบ้านให้เจ้าไง รอเรื่องบ้านดำเนินเสร็จสิ้น เราค่อยไปเลือกร้านกันเถอะ"

โจวกุ้ยหลานสำลัก จากนั้นเงยหน้าพูดต่อว่า"ข้าหาที่พักก่อนก็เพื่อรับมือกับธุรกิจของเราไง อย่างมากข้าเลี้ยงข้าวเจ้าเป็นการชดใช้เจ้าละกัน"

"ข้าไม่เคยบอกเจ้าเลย"ไป๋ยี่เซวียนไม่ได้ฉวยโอกาสรีดไถเงินโจวกุ้ยหลานสักหน่อย แต่กลับเป็นสีหน้าที่จริงจัง

โจวกุ้ยหลานเลิกคิ้ว"เจ้าอยากพูดอะไร?"

"ตอนนี้ข้ากำลังแข่งกับพี่ชายของข้า ในเวลาหนึ่งปี ใครสามารถทำรายได้มากกว่า ใครก็จะเป็นผู้นำในอนาคตของตระกูลไป๋"

พูดจบ โจวกุ้ยหลานก็มองไปข้างหน้า

โจวกุ้ยหลาน"พี่ชายของเจ้าเก่งมากหรือ?"

"พอได้อยู่ ในมือของเขามีร้านค้าห้าหกสิบร้าน เดือนหนึ่งได้กำไรประมาณหลายหมื่นตำลึง"

โจวกุ้ยหลาน"แล้วเจ้าล่ะ?"

ไป๋ยี่เซวียนมองไปทางนาง มองจนนางรู้สึกผิดเล็กน้อย

"เท่าไหร่?"

"ตอนนี้ร้านในมณฑลหยวนเหอทำได้แค่ไม่ขาดทุน แต่ก็ไม่ได้กำไร นี่เป็นร้านแรกในเมืองหลวงของข้า"

โจวกุ้ยหลานกระตุกปาก"แล้วการแข่งขันของพวกเจ้าเริ่มมานานยัง?"

"เดือนกว่าแล้ว"ไป๋ยี่เซวียนพูดตามความจริง

ตาของโจวกุ้ยหลานก็กระตุก"เหตุใดพี่ชายของเจ้าถึงมีร้ายมากมายขนาดนี้?"

"ก่อนที่แม่เขาจะเสียชีวิตมอบสิ่งเหล่านี้ให้เขาหมด และหลายปีนี้เขาก็บริหารได้ดีอยู่"

"พวกเจ้าแข่งขันกัน ไม่ได้ตั้งกฎเลยหรือว่าทุกคนล้วนต้องใช้เงินทุนที่เท่ากันในการบริหาร?"โจวกุ้ยหลานอดไม่ได้ที่จะถามอย่างสงสัย

ไป๋ยี่เซวียนมองนางอย่างลึกซึ้งทีหนึ่ง"เงินทุนในการทำธุรกิจล้วนเป็นของตัวเอง"

โจวกุ้ยหลาน"......"

นางยังพูดอะไรได้อีกล่ะ?

นี่ก็คือการแข่งขันแบบไม่เท่าเทียม

"แล้วแม่ของเจ้าไม่มีอะไรเหลือให้เจ้าหรือ?"โจวกุ้ยหลานยังดิ้นรนอยู่

ไป๋ยี่เซวียนพยักหน้า"มีสิ โรงเตี๊ยมเทียนเซียงก็เป็นสิ่งที่นางให้ข้ามา และเป็นสินเดิมทั้งหมดของนางแล้ว"

โจวกุ้ยหลาน"......"

นางไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว

"ถ้าบ้านคุณตาของข้ารวยขนาดนั้น เขายังต้องให้แม่ข้าเป็นไปเมียน้อยของพ่อข้าหรือ?"

"เจ้าพูดอย่างมีเหตุผลจริงๆ ข้าเถียงไม่ได้เลย"โจวกุ้ยหลานชูนิ้วโป้งต่อไป๋ยี่เซวียน

ไป๋ยี่เซวียนก็พยักหน้า"เงินทุนทั้งหมดของข้าก็คือเงินที่หลายปีนี้หาได้ อย่างอื่นก็ต้องพึ่งเจ้าแล้ว ไม่อย่างงั้น ข้าจะไม่สามารถอยู่ต่อในเมืองหลวง พี่ชายของข้าบอกว่า เขาอิจฉาข้าในฐานะที่หล่อกว่าเขา เขาเลยไม่อยากจะเจอหน้าข้าอีกเลย"

โจวกุ้ยหลาน"ข้าไม่เชื่อหรอก!"

"ทำไมถึงไม่เชื่อ?ข้าปล่อยวางการเดิมพันของข้ามาหลายวัน เพื่อหาบ้านให้เจ้านะเนี่ย"ระหว่างที่พูด ไป๋ยี่เซวียนยังได้เข้าใกล้โจวกุ้ยหลาน