ตอนที่ 45
บทที่45 ตาทึ่ม!
October 22, 2026
ไม่เห็นหรือไงว่าผู้หญิงคนนั้นเข้ามาด้วยเจตนาอะไร?!
ตาทึ่ม!
สวีฉางหลินรู้สึกเหมือนมีคนจ้องเขาอยู่ จึงมองไปตามความรู้สึก ก็เห็นน้องนางตัวเองเข้าพอดี
นี่ก็คือการแอบส่งสายตาของคนอื่นที่นางบอกกับเขาเหรอ?
คิดแล้วก็รู้สึกพึงพอใจ
เขากระตุกยิ้มมุมปาก ยิ้มเหมือนรู้ว่านางคิดอะไรอยู่
แต่น่าเสียดายที่อยู่ไกลกันเกินไป โจวกุ้ยหลานมองไม่เห็น ในสายตานางคือ สวีฉางหลินกำลังยิ้มกลบเกลื่อนความผิดของตัวเอง
เหอะ กล้าส่งสายตาให้ผู้หญิงคนอื่นต่อหน้านาง กลางคืนอย่าคิดจะนอนเตียงกับนาง!
สะบัดหน้าหนี ไม่สนใจสวีฉางหลินอีก
เหล่าไท่ไท่ไม่ได้สนใจพวกนี้ ในใจนางกำลังคิดอยู่ว่าจะสอนให้ลูกสาวตัวเองประหยัดยังไง
โจวชิวเซียงที่ยืนข้างสวีฉางหลินได้เห็นรอยยิ้มของเขาเต็มๆตา หัวใจก็เต้นตึกตักจนแทบกระเด็นออกมา
พี่ฉางหลินยิ้มให้นางเหรอ หรือเขาจะชอบนาง?
นั่นสิ นางสวยขนาดนี้ พี่ฉางหลินก็ต้องชอบนางอยู่แล้ว
“ทำไมเจ้ายื่นน้ำให้ฉางหลินตลอด? ไม่เห็นเหรอว่า พวกเราก็หิวน้ำเหมือนกัน?” ซานเฉียงโยนจอบลงพื้น พูดอย่างไม่พอใจ
เขารออยู่นานมาก แต่น้องสาวเขายืนอยู่กับที่ไม่ขยับ เขาร้อนจะตายอยู่แล้ว
บรรยากาศดีขนาดนี้ก็ถูกพี่สามของนางพูดแทรก โจวชิวเซียงรู้สึกโกรธเคือง
“มาแล้ว!”
ชอบขัดจริงๆ!
โจวชิวเซียงตักน้ำยื่นให้ซานเฉียงอย่างโมโห ซานเฉียงรับมาแล้วยื่นให้พ่อโจวต้าซานที่อยู่ข้างหลัง: “ท่านพ่อดื่มก่อนสิ”
โจวชิวเซียงตากเสื้อผ้าเสร็จแล้ว ก็ล้างกระดูกอีกครั้ง แล้วต้มลงไปในหม้อ
แล้วเอาไส้หมูไปหั่น
โจวชิวเซียงยกถังน้ำมาอย่างโมโห เห็นโจวกุ้ยหลานกำลังหั่นของ ได้กลิ่นแล้วก็ขมวดคิ้ว: “นี่คืออะไร?”
“ไส้หมู”
“เจ้าจะให้พวกเรากินของสกปรกแบบนี้เหรอ?” โจวชิวเซียงพูดอย่างตกใจ
พอตะโกนออกไปแบบนี้ ก็ดึงดูดสายตาพวกผู้ชายที่กำลังทำงานอยู่ข้างนอกมองมาทางนี้
หลี่ซิ่วยิงที่เด็ดผักอยู่ข้างๆก็ตบมือ แล้วเดินมาทางนี้ หวังหยู่ชุนก็เดินตามมาเหมือนกัน
“อะไรเหรอ?”
หลี่ซิ่วยิงตะโกนถามจากที่ไกลๆ
โจวชิวเซียงรีบเดินไปหาหลี่ซิ่วยิง จับแขนนางไว้แล้วชี้ไปยังโจวกุ้ยหลาน “ท่านแม่ นางให้พวกเรากินไส้หมู! คนเราจะกินอะไรแบบนั้นได้เหรอ?”