ตอนที่ 318 เขาต้องไม่เป็นอะไรแน่

ความกระวนกระวายใจเป็นอย่างไร ตอนนี้ใจนางเต้นอย่างบ้าคลั่ง รู้สึกว่าไม่ใช่ของตัวเองอีกต่อไป ในหัวยุ่งเหยิง เต็มไปด้วยเรือนร่างของสวีฉางหลิน

ยามคุ้มกันดึงดาบของตัวเองออกมา และพูดกับโจวกุ้ยหลานที่ไม่มีสติด้านหน้า “เจ้ารีบไปซะ ไม่อย่างนั้นพวกข้าก็จะต้องจับพวกเจ้าเข้าคุก！”

โจวกุ้ยหลานราวกับไม่ได้ยินคำเหล่านั้น ถามอย่างร้อนรนว่า “สวีฉางหลินเป็นอย่างไรบ้าง ชีวิตของเขาตกอยู่ในอันตรายหรือไม่ ข้าต้องเข้าไปพบเขา！”

ขณะพูด ก็คิดจะบุกเข้าไป

ตอนนี้ยามคุ้มกันทั้งสองคนก็ไม่เกรงใจนางแล้ว ใช้ฝักดาบของตัวเองผลักโจวกุ้ยหลาน ทำให้ทั้งร่างโจวกุ้ยหลานล้มลงกับพื้น

เด็กทั้งสองคนรีบไปดึงนาง ก็เห็นว่ามือนางบวมผิวหนังไถลไปกับพื้น ตกใจมากจนรีบกอดโจวกุ้ยหลาน

“ท่านแม่！”

เสี่ยวรุ่ยอานอุทานตกใจ

ความเจ็บปวดบนมือทำให้โจวกุ้ยหลานได้สติกลับมา นางก้มหน้ามองเด็กทั้งสองที่กำลังกอดนางไว้ ก็มีความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้ในหัวใจ

นางจะตื่นตระหนกไม่ได้...ตื่นตระหนกไม่ได้！

เด็กทั้งสองคนยังต้องพึ่งนาง ห้ามตื่นตระหนก！

นางกัดฟันแน่น มือทั้งสองข้างกอดเด็กทั้งสองเอาไว้ พยายามกลั้นน้ำตา และข่มอารมณ์ของตัวเองลงไป

“สวีฉางหลิน หากเจ้าตายจริง ๆ ข้า...ข้าจะแต่งงานใหม่แล้วพาเด็กทั้งสองไป！เจ้าจำเอาไว้ ข้าพูดอย่างไรทำอย่างนั้น！”

โจวกุ้ยหลานกัดฟันแน่น พูดคำเหล่านี้อย่างสั่นระริก

ตอนนี้ถึงได้รู้สึกว่าความตื่นตระหนกเมื่อครู่หายไปแล้ว นางพยายามลุกขึ้นจากพื้น ตบไหล่เด็กทั้งสอง แล้วพาพวกเขากลับไป

ก่อนจากไป หันหน้ามองประตูใหม่ที่ปิดแน่นแวบหนึ่ง แล้วหันกลับทันที พาเด็กทั้งสองเดินไปโรงเตี๊ยมอย่างรวดเร็ว

ตอนกลับถึงโรงเตี๊ยม ฟ้าก็มืดนานแล้ว

โจวกุ้ยหลานให้ทางโรงเตี้ยมเตรียมบะหมี่สามชาม ให้เด็กทั้งสองกิน ส่วนตัวนางก็กินไปสองคำ ก็รู้สึกกินไม่ลงแล้ว

หลังจากช่วยเด็กทั้งสองล้างหน้าแล้ว โจวกุ้ยหลานก็พาเด็กทั้งสองคนนอนลงบนเตียง

ราวกับเด็กทั้งสองรู้ว่านางไม่เหมือนปกติ ก็เชื่อฟังโดยตลอด ไม่พูดมากความ

คืนนี้ โจวกุ้ยหลานตาค้างนอนไม่หลับตลอดคืน

ภาพของสวีฉางหลินแวบเข้ามาในหัว บนมือมีเหงื่อออกตลอด หัวใจแขวนอยู่ในหน้าอก ราวกับกรดกัดกร่อนอยู่ตลอดเวลา

นางยกมือขึ้น ปิดหน้าอกของตัวเอง พยายามบรรเทาความรู้สึกนี้ แต่ทั้งหมดก็ไร้ประโยชน์

ไม่ง่ายเลยที่จะอยู่รอดจนถึงรุ่งสาง โจวกุ้ยหลานลุกขึ้น ล้างหน้าล้างตาแล้ว เปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ที่ตัวเองซื้อมา แล้วก็สางผม

ให้เป็นระเบียบเรียบร้อย ปลุกเด็กทั้งสองให้ตื่น ช่วยพวกเขาเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ และล้างหน้าเรียบร้อย

หลังจากกินข้าวเช้าที่โรงเตี๊ยม ก็เก็บสัมภาระของตัวเอง แบกไว้บนกาย พาเด็กทั้งสอง คืนห้อง ชำระเงิน ถึงพาเด็กทั้งสองคนจากไป

ไปตามทางที่ไปจวนหู้กั๋วกงเมื่อวันก่อน ซึ่งไม่ไกลจากจวนหู้กั๋วกงพบโรงเตี๊ยมอยู่หนึ่งแห่ง และไม่ว่าโรงเตี๊ยมนี้จะมีราคาแพงกว่าโรงเตี๊ยมเดิมถึงสองเท่า ก็ยังต้องการจะเข้าพัก

เอาเสื้อผ้าและของอื่น ๆ ไปไว้ในห้องตัวเอง พกกาน้ำ และซื้อม้านั่งเล็กสามตัวจากด้านข้าง มาถึงที่ใกล้ ๆ กับจวนหู้กั๋วกง ผู้ใหญ่หนึ่งเด็กสองก็นั่งลงชิดกำแพง จ้องมองประตูใหญ่ที่ปิดสนิท

เมื่อถึงตอนเที่ยง โจวกุ้ยหลานพาเด็กทั้งสองคนไปกินข้าว แล้วก็มานั่งที่นี่ต่อ

ยามบ่ายที่ยาวนาน เด็กสองคนก็ต้องการเข้าห้องน้ำ โจวกุ้ยหลานหาอยู่พักหนึ่งแต่ไม่พบห้องน้ำ และในที่สุดก็ไปโรงน้ำชา ยืมใช้งานห้องน้ำ