บทที่ 682 ผู้ชายที่นอนข้างฉัน

เพียงไม่นาน วิดีโอก็ถูกลงในโซเชียล จนกลายเป็นไวรัลในโลกอินเทอร์เน็ต

ซูฉิงถูกทำให้กลายเป็นกระแสนิยมอีกครั้ง แต่สิ่งที่ทำให้ซูฉิงแปลกใจก็คือ ชาวเน็ตไม่ได้โจมตีเฟิงรั่วเหยียน แต่กลับกลายเป็นคำด่าว่าซูฉิงแทน

เธอเห็นวิดีโอในโลกโซเชียลแล้วก็พลางครุ่นคิดสักครู่

คิดไม่ถึงเลยว่าชาวเน็ตจะมีทำเช่นนี้ ถึงกับเปลี่ยนภาพของตัวเองเลย

อีกอย่างเรื่องการแต่งงานของซูฉิงกับฮ่อหยุนเฉิงก็เป็นที่รู้จักกันไปทั่ว เพียงเวลาไม่นาน ทาก็เกิดข่าวเป็นกระแสข่าว "ซูฉิงมีชู้" "ซูฉิงแต่งงานรอบที่สอง" บนโซเชียล

ซูฉิงถูกลากลงไปในคลื่นแห่งความวุ่นวายอีกครั้ง เธอกำมือไว้แน่น คิดไม่ถึงเลยว่าเฟิงรั่วเหยียนจะทำอย่างนี้ ที่ทำทั้งหมดก็เพื่อจะทำลายชื่อเสียงเธอหรอ

ไม่น่าล่ะเขาถึงได้ใช้เฟิงไป่จั๋วเป็นข้ออ้าง คิดว่าเฟิงไป่จั๋วเองก็คงจะอดทนได้ไม่นาน ถึงได้หาเขาให้ช่วยเหลือ คิดอยากจะเหยียบย้ำตัวเองอย่างแรงสักครั้ง

ในขณะเดียวกัน ซูฉิงได้รับสายหนึ่ง

บนนั้นเขียนไว้ว่า สายของคนแปลกหน้า ซูฉิงกำลังเครียดกับเรื่องที่ตัวเองกลายเป็นไวรัลอยู่ จึงไม่ได้รับสาย

รอจนสายยกเลิกเอง จากนั้นไม่นาน มือถือดังขึ้นอีกครั้ง

ซูฉิงชำเลืองตามอง ยังคงเป็นสายของคนแปลกหน้าเหมือนเดิม ซูฉิงทำหน้านิ่วคิ้วขมวด หยิบมือถือขึ้นมารับสาย พูดด้วยน้ำเสียงไม่อดทนว่า" ใคร"

" ตอนนี้รีบไปโรงแรมจวินเฉิน ไปด่วนเลย ถ้าไม่รีบไปทุกอย่างจะสายเกินแก้ไข"

ซูฉิงได้ยินแล้วเหงื่อตก " ทำไมหรอ ทำไมต้องไปที่นั่น "

" ถ้าไม่รีบไป ฮ่อหยุนเฉิงก็จะกลายเป็นเหมือนเธอ"

ได้ยินประโยคนี้ ซูฉิงครุ่นคิด

จะกลายเป็นเหมือนฉัน ประโยคนี้มันจะหมายความว่าอะไรกันแน่

" คุณเป็นใคร แล้วคุณรู้ได้ยังไง"

" คุณไม่จำเป็นต้องรู้หรอก" เสียงลังเลมาจากคนอีกฝั่งของมือถือ " อยู่ห้องเลขที่ 0613 รีบไป"

เสียงของคนลึกลับเพิ่งพูดจบ ก็วางสายทันที

ซูฉิงมองดูคำด่าตัวเองในอินเทอร์เน็ต ทำตาโตขึ้นมาด้วยตกใจ รีบวิ่งออกไปทันที

ซูฉิงมาถึงโรงแรมจวินเฉิน เป็นอย่างที่คิดไว้จริงๆ เห็นรถของฮ่อหยุนเฉิงจอดอยู่หน้าประตูโรงแรม

เธอทำหน้านิ่วคิ้วขมวด ทำไมฮ่อหยุนเฉิงถึงมาที่นี่ได้ละ

ซูฉิงรีบเข้าไปโรงแรม กดลิฟต์ไปชั้นหก เป็นเหมือนที่คิดไว้เลย ลิฟต์เพิ่งจะถึง เธอก็เห็นฮ่อหยุนเฉิงอยู่ตรงหน้า

เธอคิดจะเดินไปหาเขา วินาทีต่อมา ข้างกายของฮ่อหยุนเฉิงทำไมถึงมีผู้หญิงอยู่ด้วยละ

ใจของซูฉิงกระตุกไปสักพัก ผู้หญิงคนนั้นก็คือเสิ่นเจียว

เสิ่นเจียวประคองฮ่อหยุนเฉิงที่เดินโซเซไปมา อาจจะเป็นเพราะว่าฤทธิ์ยาแรงเกินไป หรือไม่ก็ฮ่อหยุนเฉิงตัวหนักเกินไป ทำให้เธอต้องใช้แรงอย่างมากในการพยุงเขา

" คุณไม่ต้องยุ่งกับผม"

ฮ่อหยุนเฉิงปริปากพูด พยายามจะผลักเสิ่นเจียวออกไป แต่เสิ่นเจียวไหนเลยจะยอมปล่อยโอกาสดีๆ แบบนี้ไป ฉวยโอกาสตอนที่ฮ่อหยุนเฉิงฮ่อหยุนเฉิงยังไม่ได้สติ จับแขนของฮ่อหยุนเฉิงอย่างแน่น

" คุณเมาหนักมาก เดี๋ยวฉันจะพาคุณกลับไปที่พัก"

เสียงของเสิ่นเจียวดังอยู่ข้างหูของฮ่อหยุนเฉิง ทำให้ฮ่อหยุนเฉิงรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก

น้ำหอมบนตัวของเธอมันฉุนจมูกมาก ทำให้สติของฮ่อหยุนเฉิงพยายามคืนกลับมาอีกครั้ง

" ไม่ต้อง ผมจะกลับบริษัท"

ฮ่อหยุนเฉิงใช้แรงทั้งหมดเพื่อให้หลุดพ้นจากเสิ่นเจียว แต่จะทำยังไงได้ละในเมื่อแรงที่มีอยู่ค่อยๆ หมดลงไปทุกที ถึงขึ้นที่ว่าแรงที่จะทำให้หลุดจากเสิ่นเจียวก็ไม่มี

" ดูคุณตอนนี้สิ ถ้าจะกลับไปแบบนี้ มันอาจจะเกิดอุบัติเหตุได้"

มุมปากของเสิ่นเจียวโค้งขึ้นเล็กน้อย เธออุ้มร่างของฮ่อหยุนเฉิง เก็บเกี่ยวความสุขในทุกวิทุกนาทีที่ได้อยู่กับเขา

" ออกไป"