ตอนที่ 108 งานแถลงข่าว

สวีหว่านเอ๋อร์เดินไปข้างๆฮ่อหยุนเฉิงและจ้องไปที่ซูฉิงด้วยความอิจฉา

จากนั้นดวงตาของเธอก็เต็มไปด้วยความหลงไหลก็จ้องไปที่ใบหน้าที่หล่อเหลาของฮ่อหยุนเฉิง "หยุนเฉิง ฉันได้เห็นข่าวว่าฮ่อกรุ๊ปเกิดปัญหาขึ้นนี้ ถ้าหากมีความจำเป็น สวีของเราสามารถ... …"

"ไม่จำเป็น!" ก่อนที่สวีหว่านเอ๋อร์จะพูดจบ เธอก็ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงเย็นชาของฮ่อหยุนเฉิง

รอยยิ้มของสวีหว่านเอ๋อร์ก็เจื่อนลงทันที เธอกล่าวต่อ "แต่ฉันอ่านข่าว เป็นเพราะเหตุการณ์ 'น้ำแข็งและไฟ' ราคาหุ้นของฮ่อกรุ๊ปเลยลดลงมาก ถ้าหากฮ่อกรุ๊ปกับสวีกรุ๊ปมาร่วมมือกันก็จะเป็นเรื่องที่ดี และฉันเชื่อว่า เมื่อถึงตอนนั้นราคาหุ้นจะเพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน"

"ทำไม คุณคิดว่าฮ่อกรุ๊ปต้องอาศัยสวีกรุ๊ป เพื่อขึ้นราคาหุ้นงั้นเหรอ?" ริมฝีปากบางของฮ่อหยุนเฉิงงอเล็กน้อยและดวงตาของเขามองไปที่สวีหว่านเอ๋อร์ ด้วยความเย็นชา

ลมหายใจเย็นเฉียบของฮั่วหยุนเฉิงพุ่งไปที่ใบหน้าของเธอ สวีหว่านเอ๋อร์กัดริมฝีปากของเธอ น้ำเสียงของเธอดูเศร้าเล็กน้อย "หยุนเฉิง ฉันไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น ฉันแค่อยากจะช่วยคุณ…"

"ผมไม่ต้องการ" ใบหน้าที่เย็นชาของฮ่อหยุนเฉิงราวกับสามารถแช่แข็งผู้คนในฤดูหนาวอันหนาวเหน็บ และเขาพูดอย่างไม่ไยดี "ผมยังมีเรื่องต้องทำ คุณกลับไปเถอะ"

สวีหว่านเอ๋อร์กระทืบเท้าของเธอด้วยความโกรธ จากนั้นก็มองไปที่ซูฉิงอย่างเกลียดชังก่อนที่จะหันหลังกลับและจากไป

ทำไมไม่ไปตามเธอล่ะ? "ซูฉิงเหลือบมองฮ่อหยุนเฉิงที่อยู่ด้านข้างและเธอขยับปากพูดเบาๆ

ฮ่อหยุนเฉิงกล่าวอย่างเบาๆ "ทำไมเธอต้องการให้ฉันไล่ตามล่ะ?"

"เธอตั้งใจมาที่นี่เพื่อที่จะช่วยนาย นายกลับปฏิบัติกับเธอแบบนี้ ไม่กลัวที่จะทำร้ายหัวใจของคุณสวีเหรอ?" น้ำเสียงของซูฉิงแสดงความหึงหวงเล็กน้อย โดยที่เธอไม่ได้สังเกต

เมื่อใดที่เธอนึกถึงฉากของฮ่อหยุนเฉิงและสวีหว่านเอ๋อร์เต้นด้วยกันในวันนั้น หัวใจของเธอก็เต็มไปด้วยความร้อนรน

"นั่นสินะ" ฮ่อหยุนเฉิงกุมใบหน้าของเขาไว้ ด้วยมือข้างหนึ่งและแสร้งทำเป็นถามสองสามวินาที "ถ้าอย่างนั้น ฉันคงต้องตามเธอไปจริงๆ"

เมื่อกล่าวเช่นนั้น ฮ่อหยุนเฉิงก็ยืนขึ้น

เมื่อเห็นว่าฮ่อหยุนเฉิงวางแผนจะไล่ตามสวีหว่านเอ๋อร์จริงๆ ซูฉิงก็โพล่งออกมาโดยไม่ได้ทันคิดว่า "ฮ่อหยุนเฉิง ถ้านายกล้าที่จะไล่ตามสวีหว่านเอ๋อร์ไปก็ลองดู!"

คำพูดที่แสดงความหึงหวงของซูฉิงเข้ามาในหูของฮ่อหยุนเฉิงอย่างชัดเจน เขาหัวเราะเบา ๆ "ซูฉิง นี่คุณกำลังหึง"

ซูฉิงกลับมารู้สึกตัวอีกครั้งและอดไม่ได้ที่จะอายเล็กน้อย

เป็นอะไรของเธอนะ มักจะปล่อยให้ฮ่อหยุนเฉิงคอยจูงจมูกอยู่เรื่อย

ความรู้สึกนี้มันอึดอัดจัง!

ซูฉิงอดไม่ได้ที่จะจ้องไปที่ฮ่อหยุนเฉิงอย่างโกรธเคือง "หึงอะไรกัน!"

ฮ่อหยุนเฉิงเม้มริมฝีปากของเขา โน้มตัวเข้าใกล้หูของซูฉิง และเสียงอันน่าดึงดูดของเขาก็ดังขึ้น "ซูฉิง ที่ฉันเต้นรำกับสวีหว่านเอ๋อร์ในวันนั้น ก็เพราะว่าฉันโกรธที่เธอกับเฉินจุนเหยียนอยู่ด้วยกัน"

ลมหายใจที่อ่อนโยนของเขาแผ่กระจายไปที่คอของซูฉิง ทำให้ซูฉิงรู้สึกจั๊กจี้

ซูฉิงผลักฮ่อหยุนเฉิงออกไปโดยไม่รู้ตัว ในใจของเธอแอบเต้นเล็กน้อย...

ฮ่อหยุนเฉิงกำลังอธิบายเรื่องนี้กับเธอเหรอ?

มีความอบอุ่นที่อธิบายไม่ได้ภายในหัวใจของเธอ เธอหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเบา ๆ ว่า "นายสามารถจะเต้นกับใครก็ได้ที่คุณชอบ มันไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน"

ดวงตาของฮ่อหยุนเฉิงเข้มขึ้น นัยน์ตาลึกเหมือนมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ขนาดที่สามารถทำให้คนจมน้ำได้

เสียงทุ้มและหวานของเขาฟังดูเหมือนเชลโลที่เล่น "หลังจากนี้ฉันจะเต้นรำกับเธอคนเดียวเท่านั้น"

ชูฉิงส่ายหัวครู่หนึ่ง