ตอนที่ 144 ซูฉิง เราแต่งงานกันเถอะ

จูบที่เอ้อระเหยและครอบงำเล็กทำให้ใบหน้าของซูฉิงร้อนขึ้น

ลมหายใจร้อนของเขาประสานเข้ากับกับลมหายใจของซูฉิง ริมฝีปากอุ่นของเขาประกบริมฝีปากของซูฉิง ความรู้สึกที่เกมือนกันและใกล้ชิดกัน ทำให้ลมหายใจของซูฉิงติดขัด

อุณหภูมิในห้องรับแขกพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ดวงตาของ ซูฉฺงค่อยๆ พร่าเบลอ

ขณะที่ตกอยู่ในภวังค์ เธอก็ได้ยินเสียงแหบต่ำของฮ่อหยุนเฉิง "ซูฉิง พวกเราแต่งงานกันเถอะ"

แต่งงาน???

ครู่เดียวซูฉิงก็สติแจ่มใสขึ้นมา "นายพูดอะไรนะ?"

แววตาของฮ่อหยุนเฉิงยิ่งลึกซึ้งขึ้นไปอีก ริมฝีปากอมยิ้มเล็กๆ เอ่ยอย่างรักใคร่ "ซูฉิง แต่งงานกับฉันเถอะ!"

ซูฉิง：……

ไม่ผิดเป็นเธอที่ตอบรับไว้กับฮ่อหยุนเฉิง แต่ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้

ทั้งสองเพิ่งรู้จักกันได้เพียงเดือนกว่าๆ แม้จะผ่านความเป็นตายมาด้วยกัน แต่เรื่องแต่งงานเหมือนจะเร็วไปแล้ว!

ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังมีเรื่องอีกมากที่ต้องทำ จะมาแต่งงานเร็วขนาดนี้ยังไง

"ฮ่อหยุนเฉิง นายเมาแล้ว อย่ามาพูดมั่วซั่วนะ" ซูฉิงใช้มือปิดปากฮ่อหยุนเฉิงไว้ ไม่ปล่อยให้เขาพูดต่อไป

ฮ่อหยุนเฉิงหัวเราะเบาๆ

วันต่อมา ตอนที่ซูฉิงตื่นขึ้น ฮ่อหยุนเฉิงก็เตรียมอาหารเช้าให้เธอจำนวนมาก

"ดูสิ ชอบมั้ย?" ฮ่อหยุนเฉิงลากเก้าอี้ออกมาแล้วดึงซูฉิงให้นั่งลง

เมื่อมองลงไปที่อาหารเช้าที่อุดมสมบูรณ์น่ากินตรงหน้า ซูฉิงก็รู้สึกอบอุ่นในใจ "คุณทำทั้งหมดนี้เหรอ?"

"อืม" ฮ่อหยุนเฉิงตอบรับเรียบๆ" ถ้าเธอชอบ ต่อไปฉันจะทำให้กินทุกวัน"

เมื่อเงยหน้าสบตาชายผู้สูงส่งและสง่างามที่อยู่ตรงหน้า หัวใจซูฉิงก็เต้นช้าลงครึ่งจังหวะอย่างช่วยไม่ได้

คนสูงส่งอย่างฮ่อหยุนเฉิงก็มีด้านที่อ่อนโยนแบบนี้

ถ้าแต่งให้เขา ภายภาคหน้าคงจะมีความสุขมากใช่มั้ย?

"คิดอะไรอยู่?" ฮ่อหยุนเฉิงเห็นซูฉิงเหม่อลอย ก็โบกมือเรียวยาวตรงหน้าเธอ

ซูฉิงได้สติกลับมา "เอ่อ ไม่มีอะไร ฉันกำลังคิดว่าของน่าอร่อยเยอะขนาดนี้ กินอันไหนก่อนดี"

"ลองกินไข่เจียวดูสิ ของโปรดของเธอนี่" ฮ่อหยุนเฉิงวางไข่เจียวบนจานของซูฉฺง ดวงตาของเขากวาดไปทั่วใบหน้าของเธอ และเขาก็พูดด้วยเสียงที่เย็นกระจ่าง "ข้อเสนอของฉันเมื่อคืน เธอเอาไปคิดหรือยัง?"

ตะเกียบของซูฉิงชะงักไป "นี่นายขอฉันแต่งงาน?"

ฮ่อหยุนฉิงเลิกคิ้ว "จะพูดแบบนั้นก็ได้"

"นายขอแต่งงานแบบนี้เหรอ? ไม่โรแมนติกเลย" ซูฉิงหมดคำจะพูด "ยิ่งไปกว่านั้น พวกเราก็เพิ่งรู้จักกัน มาพูดเรื่องแต่งงานตอนนี้คงเร็วไป"

ไม่โรแมนติก...

ฮ่อหยุนเฉิงจับได้สามคำ

เหมือนจะง่ายไปหน่อย แต่เขาไม่มีประสบการณ์นี่

ฮ่อหยุนเฉิงไม่ได้พูดเรื่องนี้อีก ซูฉิงถอนหายใจโล่งอก

วันทั้งวันฮ๋อหยุนเฉิงคิดถึงแต่สามคำนี้ ถึงขนาดตอนประชุมผู้บริหาร จิตใจก็ไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

รอจนเสร็จสิ้นการประชุมลงอย่างไม่ง่าย หลินเหยียนเฟิงเดิมตามหลังฮ่อหยุนเฉิงไปจนถึงห้องผู้บริหาร "ประธานฮ่อ มีเรื่องอะไรในใจหรือเปล่าครับ?"

ฮ่อหยุนเฉิงนั่งลง สองขาไขว้กันสบายๆ ถามอย่างไม่มีปี่ขลุ่ยว่า "ผู้หญิงชอบความโรแมนติกกันใช่มั้ย?"

หลินเหยียนเฟิงตะลึงครู่หนึ่ง เขาคิดว่าประธานกังวลเกี่ยวกับสุขภาพของนายท่านฮ่อ คิดไม่ถึงว่าประธานจะถามคำถามที่คนไม่คาดคิดเช่นนี้

"น่าจะเป็นแบบนั้นครับ" หลินเหยียนเฟิงพูดพลางพยักหน้า

ฮิ่หยุนเฉิงเม้มริมฝีปาก เหลือบมองหลินเหยียนเฟิงเล็กน้อย "ขอแต่งงานยังไงให้โรแมนติก?"

ขอแต่งงาน??

หลินเหยียนเฟิงตะลึงก่อนทำความเข้าใจ