ตอนที่ 150 ฮ่อหยุนเฉิงกอดกับถังถัง

ซูฉิงมองไปในทิศทางที่ยวี๋น่าชี้ไป และแน่นอนว่าในระยะไกลมีรถโรลส์-รอยซ์จอดอยู่ ซึ่งส่องประกายระยิบระยับเป็นพิเศษบนถนนในชนบท

นี่คือรถของ ฮ่อหยุนเฉิงจริงๆ แต่ทำไม ฮ่อหยุนเฉิงถึงมาที่นี่?

ซูฉิงหรี่ตา ความไม่สบายใจของเธอแผ่ขยายมากขึ้นเรื่อยๆ เธอรีบพูดกับคนขับรถว่า "ไปที่ด้านหน้าตรงนั้นค่ะ ขอบคุณค่ะ!"

"โอเคครับ!" คนขับแท็กซี่รีบขับรถไปที่รถของฮ่อหยุนเฉิงและหยุดลง

ก่อนที่รถจะหยุด ซูฉิงแทบรอไม่ไหวที่จะเปิดประตูและลงจากรถ

รถของฮ่อหยุนเฉิงจอดอยู่ข้างทางเดินที่เชิงเขา และซูฉิงเหลือบมองเข้าไปในรถ ก็ไม่มีใครอยู่ข้างใน

เนื่องจากรถของเขาอยู่ที่นี่ เขาก็ควรอยู่ใกล้ด้วยไม่ใช่เหรอ?

ซูฉิงโทรหาฮ่อหยุนเฉิงอีกครั้ง แต่ก็ยังปิดเครื่องอยู่

ยวี๋น่าจ่ายเงินให้คนขับแล้วเดินเข้าไปอย่างรวดเร็วและถามด้วยความเป็นห่วง "ซูฉิง เป็นอย่างไรบ้าง?"

ซูฉิงส่ายหัว "ไม่มีใครอยู่ในรถ"

รถอยู่ คนไม่อยู่

ความกังวล ความประหม่า ความวิตกกังวล... อารมณ์ต่างๆ ล้วนเกี่ยวพันอยู่ในหัวใจของซูฉิง

ฮ่อหยุนเฉิงทำบ้าอะไรของเขา? เขาไม่เป็นอะไรใช่ไหม?

"ลองดูให้ครบทุกที่ บางทีเขาอาจอยู่ใกล้ ๆ" ยวี๋น่ามองไปรอบ ๆ แล้วพูดว่า "อย่ากังวลมากไปหน่อยเลย ฮ่อหยุนเฉิงเขาไม่เป็นไรหรอก"

ซูฉิงสูดหายใจเข้าลึกๆ มองไปทางยวี๋น่าแล้วพูดว่า "เธอลองหาทางซ้าย เดี๋ยวฉันจะมองทางขวาเอง"

"โอเค" ยวี๋น่าพยักหน้าแล้วเดินไปทางซ้าย

ซูฉิงเดินไปทางขวาสองสามก้าว และเห็นบ้านไร่อยู่ข้างๆ เธอ โดยที่ประตูเปิดอยู่

ซูฉิงก้าวไปข้างหน้าและเคาะประตู

แต่ก็ไม่มีใครตอบ

ซูฉิงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่เธอก็ผลักประตูและเดินเข้าไป เธอต้องการถามคนที่อยู่ข้างในว่าพวกเขาเห็นฮ่อหยุนเฉิงหรือไม่

ณ ภายในบ้าน

ฮ่อหยุนเฉิงขับรถพาถังถังกลับมาที่บ้าน

บ้านนี้เป็นครอบครัวชนบทที่ยากจน มีกำแพงสี่ด้าน และดูโทรมมาก

ฮ่อหยุนเฉิงขมวดคิ้ว "ถังถัง คุณอยู่ที่นี่เหรอ?"

"นี่คือบ้านของพ่อแม่แท้ๆ ของฉัน ฉันมักจะเช่าบ้านในเมือง มิฉะนั้น มันอาจจะไกลเกินกว่าที่จะไปบาร์ในตอนกลางคืน ฉันจะกลับมาเมื่อมีเวลาเท่านั้น " ถังรั่วอิงก้มหน้า และกัดริมฝีปากของเธอ "รอการเจ็บป่วยของคุณยายดีขึ้นบ้าง ฉันจะไปรับพวกเขาทั้งหมดไปอยู่ในเมือง"

ฮ่อหยุนเฉิงพยักหน้าครุ่นคิด "ครอบครัวคุณอยู่ที่ไหน?"

"พ่อแม่ของฉันไปโรงพยาบาลเพื่อดูแลคุณยายของฉัน" ถังรั่วอิงพูดเบา ๆ "บางทีอาจจะกลับมาดึกหน่อย"

"งั้น คุณพักผ่อนให้เต็มที่ ฉันจะไปก่อนนะ" ฮ่อหยุนเฉิงยืนขึ้นและคิดถึงซูฉิงและพิธีหมั้นในตอนกลางคืน

"พี่เฉิง ฉันคิดว่ามันเจ็บตรงนี้" เมื่อเห็นว่าฮ่อหยุนเฉิงกำลังจะจากไป ถังรั่วอิงก็ชี้ไปที่หน้าอกของเธอ

ก่อนที่ฮ่อหยุนเฉิงจะตอบกลับอะไร เธอก็ล้มลงบนตัวของเขาแล้ว

"ถังถัง คุณเป็นอะไรไป?" ฮ่อหยุนเฉิงรีบดูถังรั่วอิง

ถังรั่วอิงแนบตัวเข้าไปในอ้อมแขนของฮ่อหยุนเฉิงเขย่งเล็กน้อย ริมฝีปากสีแดงของเธอแนบกับหูของฮ่อหยุนเฉิงและเธอก็พูดอย่างโกรธเคืองว่า "พี่เฉิง คุณจำได้ไหม คุณเคยบอกว่าคุณจะแต่งงานกับฉัน?"

ร่างกายของฮ่อหยุนเฉิงแข็งทื่อทันที

อันที่จริงเมื่อตอนที่เขายังเป็นเด็ก เขาเคยพูดเรื่องนี้กับถังถัง

แต่……

เมื่อซูฉิงผลักประตูและเข้าไป สิ่งที่เธอเห็นคือฉากดังกล่าว

เด็กสาวที่ไม่ได้สวมเสื้อผ้าเรียบร้อย กำลังกอดฮ่อหยุนเฉิงแน่น การเคลื่อนไหวของพวกเขามีความใกล้ชิดและคลุมเครือมาก

ยิ่งไปกว่านั้น หญิงสาวยังพูดกับฮ่อหยุนเฉิงว่า "คุณเคยพูดว่าคุณจะแต่งงานกับฉัน?"

ซูฉิงมองไปที่ฉากข้างหน้าเธอด้วยความไม่เชื่อ หัวของเธอว่างเปล่าไปครู่หนึ่ง

เธอกังวลเกี่ยวกับฮ่อหยุนเฉิงและมองหาเขาทุกที่อย่างรีบร้อน

แต่เขากำลังทำอะไรอยู่กัน?

เขาหายตัวไปนานมาก แถมยังมีผู้หญิงอีกคนมานัวเนียอยู่ด้วย!