ตอนที่ 154 ปู่ฉันเป็นยังไงบ้าง

นี่ควรจะเป็นพิธีหมั้นที่มีชีวิตชีวาและยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก แต่ก็จบลงอย่างเงียบ ๆ แบบยังไม่ทันได้เริ่มด้วยซ้ำ

หัวใจของซูฉิงรู้สึกไม่สบายใจราวกับว่าถูกค้อนทุบ

"ซูฉิง เธอมันยัยเลว ทำร้ายคุณปู่จนไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดียังไง สะใจแล้วใช่ไหม?" ฮ่อเฉียนที่สวมส้นสูงชี้หน้าด่าซูฉิง

"ซูฉิง หากเกิดอะไรขึ้นกับชายชราล่ะก็ เราบ้านตระกูลฮ่อจะไม่ปล่อยเธอไปแน่!" แม่ฮ่อเองก็ไม่ลืมซ้ำเติม ทั้งยังยกมือตบไปยังหน้าซูฉิง

นัยน์ตาของซูฉิงนิ่งลง เธอจับมือแม่ฮ่อก่อนจะผลักกลับ "คุณปู่ฮ่อมีอาการหัวใจวาย ฉันเองก็รู้สึกเสียใจมาก แต่คุณกล้าพูดว่าที่อาการป่วยของคุณปู่ฮ่อไม่เกี่ยวกับพวกคุณงั้นเหรอ? เมื่อกี้ใครกันล่ะที่เอาแต่พูดกระตุ้นเขา?"

"กล้าดียังไงมาแก้ตัว!" ฮ่อเฉียนรีบเข้าประคองแม่ฮ่อ "คุณน้าไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ?"

เหล่านักข่าวไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องใหญ่ ต่างพากันมารุมบ้อมและคอยถามคำถามซูฉิง:

"คุณซูคะ ไม่ทราบว่าคุณคิดยังไงกับอาการป่วยของท่านผู้เฒ่าฮ่อคะ?"

"คุณซูคะ ไม่ทราบว่าคุณมีแผนในอนาคตยังไงบ้างคะ?"

"คุณซูคะ คุณช่วยบอกเหตุผลที่คุณกับประธานฮ่อยกเลิกการหมั้นได้ไหมคะ?"

"..."

ซูฉิงขมวดคิ้วและดันนักข่าวออกอย่างไม่สบอารมณ์ "ขอโทษนะคะ ฉันไม่รับการสัมภาษณ์ค่ะ!"

ดวงตาของฮ่อเฉียนเป็นประกาย นี่ไม่ใช่โอกาสที่ดีที่จะป้ายสีซูฉิงหรอกหรือ?

เธอรีบกวักมือเรียกนักข่าว "พวกคุณมาสัมภาษณ์คุณน้ากับฉันได้นะคะ"

นักข่าวที่ทำอะไรไม่ได้จึงทยอยไปรุมล้อม

ฮ่อเฉียนกระแอมในลำคอและกล่าวว่า "ทุกท่านเองก็ได้เห็นแล้ว วันนี้คุณปู่ของฉันมีอาการหัวใจวาย และทั้งหมดเป็นเพราะซูฉิงไปกระตุ้นค่ะ!

ในนามของบ้านตระกูลฮ่ ฉันขอแจ้งให้ทุกท่านทราบว่าบ้านตระกูลฮ่อของเราไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับผู้หญิงที่ชั่วร้ายอย่างซูฉิง!"

เหล่านักข่าวต่างพากันพยักหน้า

ซูฉิงที่ถูกกล่าวหา เธอไม่ต้องการฟังอีกต่อไปจึงแสยะยิ้ม "ฮ่อเฉียน เธอเป็นเพียงลูกสาวบุญธรรมที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับบ้านตระกูลฮ่อ แล้วเธอมีสิทธิ์อะไรเป็นโฆษกบ้านตระกูลฮ่อ?"

เมื่อถูกซูฉิงเปิดเผยว่าเธอเป็นเด็กที่ถูกรับเลี้ยงต่อหน้าสาธารณชน ใบหน้าของฮ่อเฉียนก็ซีด เธอหันมองและต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ซูฉิงกลับเมิน

หลังจากพูดจบ ซูฉิงก็ออกไปทันที

ยวี๋น่าและเฉินจุนเหยียนพากันเดินเข้ามา "ซูฉิง ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?"

"พวกเธออย่าตามฉันมา ให้ฉันอยู่คนเดียวสักพักนะ" ซูฉิงเงยหน้าขึ้นมองพวกเขาและพูด

เธอรู้ว่ายวี๋น่าและเฉินจุนเหยียนห่วงใยเธอ

แต่ ณ เวลานี้ เธอแค่อยากจะอยู่คนเดียว

ว่ายวี๋น่าและเฉินจุนเหยียนมองหน้ากันและต้องการจะพูดอีกหน่อย ทว่าใบหน้าซูฉิงกลับนิ่งขรึม "ไม่ต้องกังวล ฉันสบายดี ฉันแค่อยากอยู่เงียบๆ"

"แต่ว่านะซูฉิง..."

เฉินจุนเหยียนคิดจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ยวี๋น่าก็ดึงเขาไว้ "เอาเถอะ ให้ซูฉิงเธออยู่เงียบๆ สักพักแล้วกัน"

คืนนี้มีเรื่องเกิดขึ้นมากมาย เป็นคนอื่นก็คงรับไม่ไหว

แต่ยวี๋น่าเชื่อในตัวซูฉิงว่าสามารถจัดการทุกอย่างได้ดี

ซูฉิงเดินออกจากประตูโรงแรมไปในสายตาที่ประหม่าและวิตกกังวลของเฉินจุนเหยียน

เดินคนเดียวบนถนน ไฟนีออนริมถนนเปลี่ยนสีและส่องแสงไปยังซูฉิง

ความคิดของซูฉิงนั้นค่อนข้างวุ่นวาย

เธอไม่รู้ว่าคืนนี้เธอทำอะไรผิดหรือเปล่า ถ้าเธอไม่ประกาศยกเลิกงานหมั้นต่อหน้าสาธารณะ คุณปู่อาจจะไม่มีอาการหัวใจวายจนตอนนี้นอนรับการรักษาอยู่ที่โรงพยาบาล

แต่ว่าแม้ว่าเธอจะไม่ประกาศยกเลิกการหมั้น ฮ่อหยุนเฉิงก็ยังตัดสินใจเหมือนเดิม

เพราะถังถังของเขากลับมาแล้ว

ผลลัพธ์จะไม่เหมือนเดิมหรือไง?