ตอนที่ 175 ฉันรักษาอาการของคุณถังได้

ซูฉิงมองไปยังร่างสูงที่คุ้นเคยที่อยู่ข้างหน้าเธอราวกับว่ามาจากคนละเวลา

"ซูฉิง ฉันเอง!" ฮ่อหยุนเฉิงยกยิ้มก่อนจะพูดเสียงดัง

เขาเลิกคิ้วขึ้นและจ้องไปที่ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเขาด้วยดวงตาลึกล้ำ

ไม่ได้เจอกันไม่กี่วันแต่ซูฉิงกลับผอมไปมาก

ใบหน้าที่สดใสของเธอ แต่เพราะไม่ได้เห็นดวงอาทิตย์เป็นเวลาหลายวันจึงดูซีดมาก

ดวงตาแสนสวยค่อยๆ แดง และน้ำตาก็วาววับคลออยู่ในตาแต่กลับยินหยัดไม่ให้มันไหลลงมา

กลางสายลม ร่างบางของซูฉิงเหมือนจะปลิวไปได้ทุกเมื่อ

ขาเรียวยาวก้าวไปยืนตรงหน้าซูฉิงก่อนจะเหยียดแขนเรียวไปกอดเธอแน่นอย่างไม่ลังเล

ได้กอดฮ่อหยุนเฉิงแน่นๆ อีกครั้ง ก็ยังเป็นอ้อมกอดที่อบอุ่นและกว้างขวาง และยังคงปลอบโยนที่ให้ซูฉิงปลอดภัยได้เสมอ

หัวใจเต้นเร็วขึ้นราวกับกำลังคลั่ง

ในใจมีนับพันคำที่อยากพูดแต่กลับไม่รู้จะพูดยังไง

ทำไมจู่ๆ ฮ่อหยุนเฉิงถึงมาปรากฏตัวที่นี่?

ทำไมเขาถึงมาช่วยเธอ?

เขายอมมาช่วยเธอ เป็นเพราะอาการป่วยของคุณปู่ฮ่อ...หรือเพราะเขาให้อภัยเธอแล้ว?

ใจคิดวนเวียนก่อนซูฉิงจะเอ่ยปาก "ฉัน...ไม่ได้ฝันไปใช่ไหม?"

"ไม่ใช่แน่นอน" สองมือของเขากอดเธอแน่นก่อนจะพูดด้วยเสียงเบาข้างหูเธอ "ซูฉิง ในที่สุดฉันก็เจอเธอสักที เธอรู้ไหมว่าฉันเป็นห่วงมากแค่ไหน?"

รู้สึกถึงอุณหภูมิที่แผดเผาจากชายตรงหน้าเธอ ใบหน้าซีดขาวของซูฉิงก็แดงก่ำ

อุณหภูมิจากเขา ความคุ้นเคย ความจริงนั้น

เป็นฮ่อหยุนเฉิงจริงด้วย!

เขาช่วยชีวิตเธอ

เธอเกือบจะหมดหวัง เขาก็มาปรากฏตัวต่อหน้าเธอและยังช่วยชีวิตเธอ

"ฮ่อหยุนเฉิง นายรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่นี่" ซูฉิงเม้มริมฝีปากและมองไปที่เขา "ฉันนึกว่าจะไม่ได้เจอนายอีกแล้ว..."

"ไม่มีวัน" ฮ่อหยุนเฉิงเลิกคิ้ว ดวงตาลึกของเขาจ้องไปที่ใบหน้าของเธอ

ดวงตาประสานกันและมีคำพูดนับพันแต่ทั้งหมดอยู่ในความเงียบ

มือของฮ่อหยุนเฉิงเชยใบหน้าของเธอ ก่อนจะก้มศีรษะกดจูบริมฝีปากของซูฉิงช้าๆ

เมื่อมองไปที่ใบหน้าหล่อเหลาที่คุ้นเคย ที่ใกล้เข้ามา ใกล้เข้ามา...ใบหน้าของซูฉิงก็ร้อนขึ้นทันใด

"พี่เฉิง!" เมื่อฮั่วหยุนเฉิงกำลังจะจูบซูฉิง เสียงอันไม่พึงประสงค์ของถังรั่วอิงก็ดังขึ้น

พี่เฉิง?

เสียงของถังรั่วอิง!

ทำไม ถังรั่วอิงถึงมาอยู่ที่นี่?

ใจของซูฉิงบีบรัดตัวทีละน้อย

เธอผลักฮ่อหยุนเฉิงเบาๆ ก่อนจะหันไปมองก็เห็นถังรั่วอิงเดินเข้ามาด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

ถังรั่วอิงมองไปที่ฉากที่แทงตาตรงหน้า ร่างกายก็ร้อนรุ่มด้วยความอิจฉาริษยา

นึกว่าซูฉิงคงถูกฝังอยู่ในหิมะตั้งนานแล้ว ไม่คิดเลยว่าฮ่อหยุนเฉิงจะตามหาซูฉิงเจอ!

แบบนี้ก็ยังหาเจออีก!

อีกทั้งซูฉิงก็ยังไม่ตายด้วย!

ไม่เพียงแต่ไม่ตาย แต่เมื่อเห็นฮ่อหยุนเฉิงก็แทบไปอ่อยอย่างรอไม่ไหว!

หลังจากพยายามอย่างหนัก ถังรั่วอิงถึงระงับความหึงหวงในใจและเดินอย่างรวดเร็วไปด้านข้างฮ่อหยุนเฉิง