ตอนที่ 184 ชายหญิงโสดอยู่ห้องเดียวกัน

มือที่นุ่มราวกับไร้กระดูกของถังรั่วอิงโอบรอบคอของฮ่อหยุนเฉิงอย่างแน่นหนา ดวงตาเต็มไปด้วยความรักมองเขาอย่างบ้าคลั่ง

ภายใต้ชุดสูทสีดำของเขา เธอสามารถจินตนาการได้ว่าร่างของเขาแข็งแกร่งและทรงพลังจนทำให้หลงหัวปักหัวปำ

ถังรั่วอิงเลียริมฝีปากที่ร้อนระอุและรู้สึกว่าหัวใจของเธอเต้นเร็วขึ้นจนแทบทะลุออกมา

คืนนี้ เธอต้องใช้เวลาที่ลืมไม่ลงกับฮ่อหยุนเฉิงทั้งคืนอย่างแน่นอน

เธอต้องเป็นผู้หญิงของเขา เป็นผู้หญิงคนเดียวที่เขารัก และเป็นคุณนายบ้านตระกูลฮ่อ!

เมื่อคิดได้อย่างนั้น ถังรั่วอิงก็ไม่สามารถยับยั้งหัวใจที่สั่นไหวของเธอได้ เธอเอนร่างกายไปทางเขาและอยากเป็นหนึ่งเดียวกัยเขาจนแทบอดใจไม่ไหว

ฮ่อหยุนเฉิงถูกถังรั่วอิงโอบไว้แน่น ร่างกายที่อ่อนนุ่มของเธออยู่ใกล้เขามาก จนได้ยินแม้กระทั่งเสียงหายใจอย่างรวดเร็วของเธอ

ไม่รู้ทำไมฮ่อหยุนเฉิงถึงรู้สึกว่าความรู้สึกนี้มันไม่คุ้นเคยและยังทำให้เขารังเกียจ

ทั้งๆ ที่พวกเขาเคยถูกขังอยู่ในห้องมืดเล็กๆ ด้วยกัน คนพวกนั้นปล่อยสุนัขมาจนเขาตกใจกลัว ตอนที่ถังถังกอดเขา เขารู้สึกถึงความอบอุ่น ความใกล้ชิดและอาการใจสั่น

แต่ไม่ใช่ความรู้สึกของถังรั่วอิงในตอนนี้

ทำไมกัน?

"นายแน่ใจว่าถังรั่วอิงคือถังถังงั้นเหรอ?" คำพูดของซูฉิงผุดขึ้นมาในหัวฮ่อหยุนเฉิง

ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าใช่ถังถังจริงเหรอ?

ความคิดแบบนี้แวบเข้ามาในจิตใจของฮ่อหยุนเฉิง

"พี่เฉิง ยังจำได้ไหมว่าตอนเราถูกขังอยู่ในห้องมืดเล็กๆ ด้วยกัน ตอนนั้นพี่กลัวหมาตัวใหญ่มากและก็ขอให้ฉันกอดพี่ทุกครั้ง เหมือนตอนนี้เลย"

ถังรั่วอิงพูดไปและดึงชุดนอนลงจนเผยให้เห็นเนินอกและปานรูปลูกพลัมสีแดงบนไหล่ของเธอ

ตาของเขาตกลงไปบนไหล่ของถังรั่วอิง ฮ่อหยุนเฉิงได้สติกลับคืน เขาไปสงสัยในตัวถังถังได้ยังไง?

ถังรั่วอิงคือถังถัง

เขามั่นใจ

แต่ว่า...

ความรู้สึกที่มีต่อถังถัง ต่างไปจากเมื่อแปดปีก่อนอย่างสิ้นเชิง

เพราะถึงยังไงก็ผ่านไปตั้งแปดปี และพวกเขาก็โตขึ้นแล้ว

เป็นเรื่องปกติที่ความรู้สึกนั้นจะเปลี่ยนไป

"ถังถัง อย่าทำแบบนี้" ฮ่อหยุนเฉิงรู้สึกอึดอัดกับการถูกถังรั่วอิงกอด เขาจึงเอื้อมมือออกไปดันอีกคนก่อนจะยืนขึ้นจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย

"พี่เฉิง พี่ไม่ชอบฉันเหรอ?" ถังรั่วอิงไม่คิดว่าฮ่อหยุนเฉิงจะผลักเธอออกทันที สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปเล็กน้อย "หรือพี่ลืมไปแล้วว่าพี่เคยบอกชอบฉัน พี่บอกว่าพี่จะแต่งงานกับฉันไง"

ฮ่อหยุนเฉิงชะงักมือก่อนจะขมวดคิ้ว "ถังถัง ทั้งหมดเป็นเรื่องตลกในวัยเด็กนะ"

"ตลกเหรอ? แต่ฉันจริงจังนะ" ถังรั่วอิงยืนขึ้นต่อหน้าอีกคนก่อนจะเงยหน้ามองอย่างจริงจัง ทั้งยังพูดด้วยเสียงเจ้าอารมณ์

ทำไมฮ่อหยุนเฉิงถึงไม่แยแสเธอนัก?

ทั้งๆ ที่เธอบอกใบ้ไปตั้งขนาดนี้แล้ว ในฐานะผู้ชายที่แข็งแกร่งและเป็นผู้ใหญ่ เขาจะไม่สนใจเธอเลย?

น้ำตาคลอในดวงตาคู่สวยของเธอ ถังรั่วอิงคว้าแขนของฮ่อหยุนเฉิงไว้ด้วยมือเล็กๆ แล้วบ่นว่า "พี่เฉิง ฉันชอบพี่จริงๆ นะ

ตอนที่ฉันตกจากหน้าผาจนบาดเจ็บสาหัส เป็นเพราะคิดถึงพี่ถึงได้รอดมาได้

หลายปีที่ผ่านมา ฉันคิดถึงพี่ตลอดเวลา พี่บอกว่าพี่จะแต่งงานกับฉัน ตอนนี้พี่คงจะไม่ผิดสัญญาใช่ไหม?"

ทันทีที่พูดเรื่องในตอนนั้น หัวใจฮ่อหยุนเฉิงก็เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

ใช่ ตอนนั้นเขาพูดออกไปอย่างนั้น

ถังถังตกจากหน้าผาก็เพราะช่วยเขาไว้

เขาติดหนี้ถังถัง

"ถังถัง เรื่องนั้นค่อยว่ากันทีหลังได้ไหม?" ฮ่อหยุนเฉิงตบมือเล็กๆ ของอีกคนเบาๆ ก่อนจะพูดปัด "ตอนนี้เธอนอนก่อน อย่าเพิ่งคิดเยอะเลย"

"เป็นเพราะซูฉิงใช่ไหม?" ถังรั่วอิงกัดริมฝีปาก ดวงตาส่อแววไม่พอใจ