ตอนที่ 233 ในใจมีแต่เธอ

"คุณอู๋ ที่ฉันนัดคุณมาวันนี้ ก็ไม่มีอะไรมาก ก็แค่รู้สึกไม่ยุติธรรมกับคุณก็เท่านั้น "สวีหว่านเอ๋อร์ลูบไล้แก้วกาแฟเบาๆ แล้วเงยหน้าขึ้นมองอู๋ชิงหร่าน

พอเห็นอู๋ชิงหร่านแววตาไหวระริกเล็กน้อย สวีหว่านเอ๋อร์ก็ส่งสายตาไปทางไป๋หลาน

ไป๋หลานก็รู้ตัว แล้วรีบพูดว่า"คุณอู๋ พวกเรารู้สึกไม่คุ้มแทนคุณจริงๆ เลยนะคะ"

"ที่จริงแล้วพวกเราต่างก็รู้แล้ว ว่าเรื่องทั้งหมดเป็นเพราะซูฉิง

เธอตั้งใจทำให้มีรูปพวกนี้ออกมา แล้วก็โยนความผิดทั้งหมดไปที่คุณ ทำให้ชื่อเสียงของคุณมัวหมอง ทำให้เฉินจุนเหยียนกับคุณต้องยกเลิกงานแต่งงานกัน เป็นอย่างนี้เธอก็จะได้คบหากับเฉินจุนเหยียนอย่างออกหน้าออกตาได้

ซูฉิงนั้นก็ไม่ใช่ทำเรื่องนี้เป็นครั้งแรก ก่อนหน้านี้ความสัมพันธ์ของเธอกับฮ่อหยุนเฉิงก็ยังคลุมเครือดูภายนอกก็เหมือนจะยกเลิกงานหมั้น แต่จริงๆ แล้วยังแอมมาให้ท่าฮ่อหยุนเฉิงไม่หยุดเลยนะ

เฉินจุนเหยียนก็เหลือเกิน คุณดูหน้าเขาเวลาเขามองหน้าซูฉิงสิ ดูออกได้ชัดเจนว่าเฉินจุนเหยียนนนั้นชอบซูฉิง

ซูฉิงยัยผู้หญิงหน้าไม่อาย คิดอยากจะจับปลาสองมือ ทำให้ผู้ชายมาสยบแทบเท้าของเธอ แพศยาจริงๆ!!"

ทุกประโยคที่ไป๋หลานพูดนั้นล้วนทำให้อู๋ชิงหร่านหน้านิ่งขรึมมากกว่าเดิม

ใช่แล้ว เรื่องทั้งหมดล้วนเป็นเพราะซูฉิง!

ที่ซูฉิงตั้งใจปล่อยภาพเธอ....ในงานถ่ายทอดสดมอบรางวัลทั่วโลก ทำให้เธออับอายขายหน้า

ทำให้เฉินจุนเหยียนเกลียดเธอ และยกเลิกงานแต่งกับเธอ!

อีกทั้งเธอกว่าจะสะสมชื่อเสียงมาได้จนถึงขนาดนี้ ตอนนี้เส้นทางก็เหมือนจะริบหรี่แล้ว ถูกคนค่อว่า แม้แต่บริษัทที่เซ็นสัญญากับเธอล้วนอยากจะยกเลิกสัญญากับเธอแล้ว

"ซูฉิง ฉันไม่ปล่อยเธอไว้แน่!"พอคิดถึงเรื่องทั้งหมด อู๋ชิงหร่านก็เผยแววตาเคียดแค้นออกมา

"ได้ยินว่าเธอจะถ่ายละครกับเฉินจุนเหยียนเรื่อง《โห้วกงเฟิงเยว่》 ทั้งสองแสดงเป็นคู่รักกันนะ"สวีหว่านเอ๋อร์พูดสื่อเป็นนัย"แต่ว่านะ เรื่องถ่ายละคร ฉากค่อนข้างยิ่งใหญ่ ก็อาจจะเกิดอุบัติเหตุได้ง่าย"

อู๋ชิงหร่านได้ยินอย่างนั้นก็หัวเราะ แล้วลุกขึ้นยืน"คุณสวี ขอบคุณ คุณมากนะสำหรับกาแฟนะคะ ฉันมีธุระต้องขอตัวก่อน"

สวีหว่านเอ๋อร์ที่มองเบื้องหลังของอู๋ชิงหร่านที่เดินไกลออกไปด้วยสายตาพอใจ

ถ้าหากเธอเดาไม่ผิดละก็ อู๋ชิงหร่านน่าจะรีบลงมือจัดการกับซูฉิงแน่

เมื่อถึงเวลานั้น เธอก็จะพลอยได้ผลประโยชน์ไปด้วย

ซูฉิง!

เธอคอยดูเถอะ!

ครั้งนี้ เธอจะต้องไม่โชคดีแน่!!!

บริษัทตระกูลฮ่อกรุ๊ป

ซูฉิงมองดูเวลา ตอนนี้ก็ใกล้จะเที่ยงแล้ว

งานพิธีเปิดกล้องละคร《โห้วกงเฟิงเยว่》จะเริ่มเวลาบ่ายสองโมง

เธอเก็บของแล้วก็เดินไปที่ห้องทำงานของฮ่อหยุนเฉิง เพื่อลางาน

ในขณะที่ขึ้นลิฟต์ไปนั้น ซูฉิงก็มาถึงที่ชั้นสิบแปดเป็นชั้นของผู้บริหาร

นึกถึงตอนเช้าที่ซูฉิงบอกกับฮ่อหยุนเฉิงว่าตอนบ่ายเธอจะไปเข้าร่วมงานพิธีเปิดกล้องถ่ายละคร ฮ่อหยุนเฉิงก็มีสีหน้านิ่งขรึมเย็นชาราวกับภูเขาน้ำแข็ง ทำให้ซูฉิงอดที่จะรู้สึกปวดหัวไม่ได้

ซูฉิงสูดลมหายใจเข้าปอด แล้วยื่นมือออกไปเคาะประตูห้องทำงาน

"เข้ามา"เสียงนิ่งขรึมของฮ่อหยุนเฉิงดังเล็ดลอดออกมา

จากนั้นซูฉิงก็ผลักประตูเดินเข้าไป

ฮ่อหยุนเฉิงนั่งอยู่เก้าอี้โต๊ะทำงาน สองมือกดแป้นพิมพ์อยู่ แล้วตาก็จ้องไปที่หน้าจอคอมอย่างจริงจัง เหมือนกำลังอยู่ในช่วงเวลาตั้งใจทำงาน

มีคนบอกว่าเวลาผู้ชายตั้งใจทำงานนั้นจะดูหล่อมาก และก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ

เขาถอดเสื้อสูทออกเอาไปแขวนไว้ที่ราวแขวน เหลือเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาว ปลดกระดุมออกสองเม็ด เผยให้เห็นแผ่นหน้าอกแน่นที่อยู่ภายใต้เสื้อของเขา

หุ่นรูปร่างที่ดูดี เหมือนกับพระเจ้าบรรดาลให้มา แววตาที่ทำให้คนมองตาไม่กะพริบ

ซูฉิงที่มองดูก็อดที่จะไหวหวั่นไม่ได้