ตอนที่ 246 เกิดเรื่องต่อเนื่อง(๑)

หลังจากหยุดพัก เจียงเสว่ยี๋ก็บังคับตัวเองให้อยู่กับร่องกับรอย

หลังจากถ่ายไปอีกหลายเทค ฉากนี้ถึงได้ผ่าน

ฉากต่อไปถึงคิวของซูฉิง

ฉากนี้เป็นฉากคู่ต่อสู้ระหว่างซูฉิงและเฉินจุนเหยียน

พูดง่ายๆ ก็คือ ซูฉิงรับบทเป็นหลิงเฟย เป็นสาวเก็บชาในเมืองน้ำเจียงหนาน ตอนเธอแกว่งชิงช้าในป่า เธอก็ได้เจอเข้ากับจักรพรรดิที่รับบทโดยเฉินจุนเหยียน

จักรพรรดิหลงเข้าไปในป่าก่อนจะเห็นหลิงเฟยที่กำลังแกว่งชิงช้าไปมาก่อนจะตกหลุมรักหลิงเฟยตั้งแต่แรกเห็น

"คุณซู ได้เวลาเริ่มแล้ว" อู่กังยี่ยิ้มก่อนจะเรียกซูฉิงให้นั่งบนชิงช้า

ชูฉิงพยักหน้าและทำท่าทางโอเค

"เริ่มกันเลย!"

เธอเดินเข้าไปที่ป่าและนั่งบนชิงช้า นักแสดงที่อยู่ข้างหลังเธอก็เล่นเป็นเพื่อนและเริ่มผลักชิงช้า

ทันทีที่ซูฉิงนั่งลง เธอก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

ชิงช้านี้ถูกทีมงานจัดขึ้นชั่วคราว ถ้าพูดตามเหตุผลเจ้าหน้าที่ที่ดูแลอุปกรณ์ประกอบฉากจะต้องตรวจสอบอย่างรอบคอบเพื่อไม่มีปัญหาใดๆ

แต่ตอนนี้ ซูฉิงรู้สึกได้ว่าชิงช้ามันสั่นอย่างรุนแรง

เธอขมวดคิ้วและความคิดก็แวบเข้ามาในหัว

ชิงช้านี้คงไม่ได้มีคนทำอะไรกับมันใช่ไหม?

นักแสดงที่ดันเธอไปข้างหลัง แต่กลับไม่รู้ว่าชิงช้ามันมีปัญหาและยังคงสั่นแรง

วงสวิงของชิงช้าสูงขึ้นเรื่อยๆ...

ตามคาด เมื่อชิงช้าไปถึงจุดสูงสุด เชือกที่ยึดวงสวิงก็คลายออกทันทีจนชิงช้าตกลงมาอย่างรวดเร็ว

"พระเจ้า เชือกชิงช้าขาด!!" ทุกคนอุทาน

ตกจากที่สูงขนาดนั้น ถ้าเป็นคนธรรมดา ไม่ตายก็พิการ

ซูฉิงก้มมองอย่างมีสติก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกๆ ปรับท่าทางของเธอเพื่อรอการลงจอด

"ซูฉิง ระวัง!"

ในเวลานี้ จู่ๆ ก็มีเสียงผู้ชายเย็นชาดังขึ้นด้วยความตึงเครียดและความกังวล

วินาทีถัดมา ร่างสูงตระหง่านราวกับเทพเจ้าจากฟากฟ้าก็กระโจนเข้ามาอย่างว่องไว และในขณะที่ซูฉิงกำลังจะร่วงถึงพื้น เขาก็รับไว้อย่างไม่ลังเล

ซูฉิงหรี่ตาก่อนจะเห็นใบหน้าหล่อเหลาแสนคุ้นเคยในสายตา

ฮ่อหยุนเฉิง?!

เขามาตั้งแต่เมื่อไร?

ไม่ใช่ว่าเขาต้องกลับไปทำงานที่บ้านตระกูลฮ่อเหรอ?

ทำไมเขาถึงปรากฏและรับตัวเธอในเวลาเหมาะเจาะขนาดนี้?

ในขณะนั้นเองที่ซูฉิงรู้สึกสับสนเล็กน้อย

"ซูฉิง เธอไม่เป็นไรใช่ไหม?" แขนที่แข็งแกร่งของฮ่อหยุนเฉิงโอบอุ้มซูฉิงไว้แน่นก่อนจะถามด้วยความเป็นห่วง

ซูฉิงส่ายหัว "ไม่เป็นไร"

หลังจากหยุดไปชั่วครู่ เธอก็ถามอีกครั้ง "นายมาได้ยังไง?"

ฮ่อหยุนเฉิงพูดเสียงต่ำ "ฉันไม่วางใจน่ะสิ"

ไม่วางใจ?

ถ้างั้น...

ฮ่อหยุนเฉิงก็อยู่ในฉากตลอดเลย?

ผู้คนรอบๆ ก็มารวมตัวกันและถามด้วยความเป็นห่วงว่า "คุณหญิงซู สบายดีไหม?"

"ฉันสบายดี" ชูฉิงยืนขึ้นและพูดด้วยรอยยิ้ม

"ซูฉิง เธอเป็นไงบ้าง" เฉินจุนเหยียนวิ่งเหยาะๆ เข้ามาพูดพลางหอบหายใจ

ตอนที่ชิงช้าตกลงมาเป็นตอนที่เฉินจุนเหยียนอยู่นอกป่า

ตามบท เขาต้องรอสักสองสามนาทีก่อนที่จะหลงเข้าไปในป่าและพบกับซูฉิงที่กำลังแกว่งชิงช้าไปมา