ตอนที่ 254 เกือบทำพลาดครั้งใหญ่

"ขอ… ขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจ!" อู๋ชิงหร่านกล่าวขอโทษอย่างรวดเร็ว หยิบทิชชูออกมาแล้วเช็ดเสื้อผ้าของเฉินจุนเหยียน

"ชั่งมันเถอะ" เฉินจุนเหยียนขมวดคิ้วและมองลงไปที่คราบบนร่างกายของเขา

ตำแหน่งที่เปียกอยู่ตรงกางเกงซึ่งค่อนข้างจะอึดอัด

"อ่ะอ่ะ" อู๋ชิงหร่านพูดอย่างระมัดระวัง "ฉันมีเสื้อผ้าของพี่ชายอยู่ที่บ้าน ฉันจะไปเอาเสื้อผ้ามาเปลี่ยนให้ ออกไปทั้งที่สกปรกแบบนี้ไม่ได้หรอก"

เฉินจุนเหยียนพยักหน้าเบา ๆ

สภาพเขาในตอนนี้ ค่อนข้างน่าอายจริงๆ

"งั้นฉันไปห้องน้ำก่อนเอาน้ำร้อนมาให้คุณล้างนะ" อู๋ชิงหร่านพูดแล้วไปเข้าห้องน้ำ

เธอปิดประตูห้องน้ำ มองดูตัวเองอยู่หน้ากระจก เห็นแสงแวบวาบในดวงตาของเธอ

เรื่องเมื่อครู่นี้เธอตั้งใจ!

เพราะอะไรนะ！

เธอไม่เข้าใจว่าทำไมหัวใจของเฉินจุนเหยียนถึงเต็มไปด้วยนังซูฉิง!

ผู้หญิงคนนั้นมีอะไรดีกันนะ?!

อู๋ชิงหร่านกำหมัดแน่นอย่างอิจฉา วันนี้เธอต้องได้ชายที่เธอรัก ไม่ว่าจะด้วยวิธีอะไรก็ตาม!

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ อู๋ชิงหร่านก็เปิดตู้ด้านหน้าของเธอและหยิบกลิ่นอโรม่าเธอราพีออกมา

อโรม่าเทอราพีนี้ – มีฤทธิ์กระตุ้นอารมณ์ทางเพศ

อู๋ชิงหร่านทาสีบนริมฝีปากของเธอ จุดไฟอโรม่าเธอราพี และวางอโรม่าเธอราพีอย่างระมัดระวังบนเคาน์เตอร์ก่อนที่จะหันหลังกลับและออกจากห้องน้ำ

เธอเหลือบมองเฉินจุนเหยียน ซึ่งยังคงนั่งอยู่บนโซฟาด้วยสีหน้าเย็นชา และพูดด้วยรอยยิ้มว่า "จุนเหยียน ฉันเอาน้ำสำหรับอาบไว้ให้แล้ว คุณไปล้างตัวก่อน ฉันจะหาเสื้อผ้าของให้พี่ชายให้"

เฉินจุนเหยียนถอดเสื้อคลุมและเดินเข้าไปในห้องน้ำ

เมื่อเห็นเขาเข้าไป ดวงตาของอู๋ชิงหร่านเป็นประกายยิ้มอย่างมีชัย จากนั้นเธอก็ไปหาเสื้อผ้าของพี่ชายของเธอ

หลังจากคำนวณเวลาแล้ว อู๋ชิงหร่านรู้สึกว่ามันน่าจะใกล้เสร็จแล้ว เธอจึงหยิบเสื้อผ้าและเคาะประตูห้องน้ำ

ไม่มีเสียงของเฉินจุนเหยียนอยู่ข้างใน

ริมฝีปากสีแดงของอู๋ชิงหร่านเชิดขึ้น ดูเหมือนว่าเทียนหอมจะทำงาน

เธอผลักประตูและเดินเข้าไป

ทันทีที่เขาเข้าไปในประตู เขาเห็นเฉินจุนเหยียนเปลือยเปล่าและพิงกำแพงด้วยตาพร่ามัว

รูปร่างของเขาดีมาก อู๋ชิงหร่านมองแล้วกลืนน้ำลาย

เมื่ออู๋ชิงหร่านคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป เลือดของเขาก็เดือดพล่าน

ผู้ชายที่เธอรักมานานหลายปี ในที่สุดคืนนี้เขาจะตกเป็นของเธอ!

"ซูฉิง？"

เฉินจุนเหยียนตัวของเขาครึ่งหนึ่งอยู่ในอ่าง เขารู้สึกร้อนจัดทั่วตัว ราวกับถูกไฟเผา

เขาไม่รู้ว่าเขาเป็นอะไร กำลังคิดเรื่องแบบนั้นอยู่ในหัว พอเห็นใครเข้ามา ก็รู้สึกว่าคนตรงหน้าคือซูฉิง

เมื่ออู๋ชิงหร่านได้ยินคำพูดนั้น ใบหน้าสวยของเธอก็เย็นชาอย่างอดไม่ได้

เฉินจุนเหยียนกลับเรียกชื่อซูฉิงผู้หญิงเลวคนนั้น?

ด้วยความอิจฉาริษยาในใจ อู๋ชิงหร่านวางเสื้อผ้าไว้ข้าง ๆ แล้วโยนตัวเองเข้าไปในอ้อมแขนของเฉินจุนเหยียน เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่มีเสน่ห์ว่า "จุนเหยียน นี่ฉันเอง"

ก็ถือซะว่าเป็นซูฉิง แล้วจะเป็นยังไง?

ตราบใดที่เธอมีความสัมพันธ์กับเฉินจุนเหยียนและกลายเป็นผู้หญิงของเขา ไม่กลัวว่าเขาจะไม่รับผิดชอบ!

หัวใจที่ร้อนแรงและทนไม่ได้ของเฉินจุนเหยียนเริ่มเย็นลงเมื่อเขาพบว่าเป็นอู๋ชิงหร่าน

เฉินจุนเหยียนกอดผู้หญิงคนนั้นไว้ในอ้อมแขนของเขาแน่นและเรียกชื่อซูฉิงต่อไป

แม้ว่าอู๋ชิงหร่านจะอิจฉา แต่เธอยังคงเกลี้ยกล่อมเฉินจุนเหยียนต่อไปและทำให้เขาเสียสติ

"จุนเหยียน ฉันรักคุณมาก!" อู๋ชิงหร่านคว้าคอของเฉินจุนเหยียนด้วยมือทั้งสองอย่างแน่นหนา และเขย่งเท้าจูบเขา

ฉันรักคุณมาก……