ตอนที่ 258 เปิดเผยความจริง (๒)

อู๋ชิงหร่านงั้นหรอ?!

คนที่คอยบงการอยู่เบื้องหลังทั้งหมด ก็คืออู๋ชิงหร่านงั้นหรอ?

พอซูฉิงพูดจบ แววตาของทุกคนก็หันไปทางอู๋ชิงหร่านทันที

อู๋ชิงหร่านถึงกลับหน้าซีด "คุณซู คุณพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง"

"ก็ตามที่พูดนั่นแหละ "ซูฉิงหน้านิ่งขรึม "คุณ ถึงเป็นคนที่บงการอยู่เบื้องหลังทั้งหมด แล้วก็โยนความผิดใส่ร้ายเจียงเสว่ยี๋ว่าเป็นคนร้ายตัวจริง!"

"ซูฉิง คุณอย่ามาใส่ร้ายฉันนะ!"อู๋ชิงหร่านกัดฟันพูด "คุณมีหลักฐานอะไร ว่าเป็นฉันทำ?"

"มีแน่นอน " ซูฉิงหัวเราะอย่างระรื่น "อู่ชิงหร่าน คุณเคยได้ยินคำพูดนี้บ้างไหม ถ้าหากอยากให้คนไม่รู้ เรื่องชั่วที่เคยทำไว้ สักวันหนึ่งก็จะปรากฏขึ้นสักวัน? เรื่องที่คุณอยู่เบื้องหลังทั้งหมดที่ทำร้ายฉันตั้งหลายครั้ง คิดว่าแนนบนียนจนไม่มีมีคนรู้หรอ?"

"คุณพูดเหลวไหลอะไร ฉันไม่ได้ทำ!"ซูฉิงที่พูดเสียงดังข่ม อู๋ชิงหร่านอดที่จะก้าวถอยหลังไม่ได้

เธอสูดลมหายใจเข้าปอด พยายามทำให้น้ำเสียงนิ่งลง

เธอไม่รู้ว่าซูฉิงทำไมถึงได้สงสัยเธอได้ ก็เห็นว่าอยู่ว่าแผนที่วางไว้ทั้งหมดวางแผนไว้ดีแล้ว ที่จะให้เจียงเสว่ยี๋เป็นคนร้าย

แต่ทำไมตอนนี้เรื่องที่เกิดขึ้น ถึงได้แย่ห่างจากที่เธอคาดไว้ละ

ซูฉิงไม่เป็นอะไรยังไม่พอ และยังยืนยันต่อหน้าทุกคนอีกว่าเธอเป็นคนบงการคนพวกนี้อยู่เบื้องหลังงั้นหรอ

อู๋ชิงหร่านก็รู้สึกร้อนรนขึ้นมา

เธอพร่ำบอกไม่หยุดตัวเองไม่หยุด จะร้อนรนไม่ได้ จะร้อนรนไม่ได้

ไม่แน่เรื่องทั้งหมดก็เป็นเรื่องที่ซูฉิงเดาเท่านั้น เป็นซูฉิงที่ต้องการใส่ร้ายเธอ

ซูฉิง ไม่มีหลักฐานอะไรที่บอกได้ว่าเป็นเธอที่ทำ

ถ้าหากมี ซูฉิงก็ต้องเอาออกมาตั้งแต่แรกแล้ว

คิดได้อย่างนี้ อู๋ชิงหร่านก็นิ่งลงไม่น้อย

เธอสบตาซูฉิงที่นิ่งขรึม แล้วพูดเสียงขรึม "คุณซู เรื่องทั้งหมดต้องพิถีพิถันเรื่องหลักฐาน คุณจะมาอยู่ดีๆมากล่าวหาว่าฉันทำร้ายเธอหรอ ฉันก็พึ่งเข้ามาที่กองถ่ายเมื่อวานเองที่มาแสดงเปียโนก็เท่านั้น จะเป็นไปได้ยังไง?"

"ได้ ตอนนี้ ฉันจะพูดกับคุณพูดให้ชัดเจนไปทีละเรื่อง จะได้ให้คุณยอมรับ!" ซูฉิงหรี่ตาลงเล็กน้อย "เรื่องงานพิธีเปิด มีคนทำอะไรช่อดอกไม้ ทำให้ให้ฉันเกิดภูมิแพ้;

ให้พนักงานอุปกรณ์ประกอบฉากทำให้สกรูหลวม อยากจะให้ฉันร่วงตกลงมาตาย;

ให้หวังลี่น่าเอาสารกระตุ้นให้ม้ากิน และวันนี้อีก ให้หวังลี่น่าแอบเปลี่ยนมีดเป็นมีดจริง แล้วโยนความผิดทั้งหมดให้เจียงเสว่ยี๋ และทั้งหมดล้วนเป็นฝีมือของเธอ อู๋ชิงหร่าน!"

ทุกคนต่างก็แตกตื่น

"เป็นอู๋ชิงหร่านทำหรอ "

"ซูฉิงน่าจะไม่มีเรื่องบาดหมางแล้วใส่ร้ายเธอใช่มั้ย"

"แต่อู๋ชิงหร่านทำแบบนั้นทำไม?"

"ทำไมจะเป็นไปไม่ได้ ก่อนหน้านี้อู๋ชิงหร่านก็ใส่ร้ายคุณซู ช่างหน้าเนื้อใจเสือที่สุด!"

คำพูดที่ไม่อยากฟังก็เข้ามาในหูของอู๋ชิงหร่าน หน้าของเธอก็ซีดแล้วซีดอีก

"ซูฉิง เธอใส่ร้ายฉัน ฉันจะฟ้องเธอข้อหาหมิ่นประมาท!"อู่ชิงหร่านพูดเสียงดังด้วยน้ำเสียงข่มขู่

"จะหมิ่นประมาทมั้ย เธอก็รู้อยู่แก่ใจดี "ซูฉิงมือกอดอก แววตาเย็นชามองหน้าอู๋ชิงหร่าน "ก่อนอื่นเรื่องแรก เรื่องช่อดอกไม้ในงานพิธีเปิดกล้องก่อนก็แล้วกันนะ"