ตอนที่ 267 สารภาพออกมาเอง

ซูฉิงแผ่รังสีน่าเกรงขามออกมาจนทำให้ไป๋หลานต้องก้าวถอยหลังไป

ในใจเธอกำลังคิด เธอทำอย่างระมัดระวัง น่าจะไม่ได้ทิ้งพิรุธอะไรไว้

แม้ตำรวจมาแล้ว ยังไงพวกเขาก็ไม่มีหลักฐานที่เป็นกล้องวงจรปิดอื่นที่ยืนยันว่าเธอเป็นคนใส่ยาลงไป ถ้าหากมี เมื่อกี้ก็คงเอาออกมาแล้ว

พอคิดได้อย่างนี้ ไป๋หลานก็เบาใจลงไปได้มาก

แต่ทว่า วินาทีต่อมา ซูฉิงก็ชี้มาที่ไป๋หลาน แล้วพูดกับตำรวจด้วยน้ำเสียงนิ่งขรึม "เรื่องนี้เป็นเธอที่เป็นตัวการ! หวังว่าพวกคุณจะตรวจสอบเธอด้วย"

"เธอใส่ร้ายคนอื่น!"ไป๋หลานจ้องเขม็งด้วยความโกรธ "ฉันไปใส่ยาผงให้เธอตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ก็เห็นอยู่ว่าเป็นพนักงานสองคนนี้ บนตัวฉันก็ไม่ได้มียาสักหน่อย!"

"แล้วเธอรู้ได้ยังไงว่าเป็นยาผง ฉันจำได้ว่าพนักงานสองคนยังไม่เคยพูดเลยว่าพวกเขาใช้ยาผงหรือว่ายาน้ำหรือว่ายาเม็ด คุณไป๋ คุณสารภาพออกมาเองแล้วหรอ"ริมฝีปากแดงของซูฉิงฉีกยิ้ม แล้วหัวเราะเยาะ

ตัวเธอที่มีความมั่นใจในตัวเอง ฉลาดหลักแหลม

สวมชุดเดรสสีส้ม ทำให้เธอสว่างจ้าดุจดวงดาวบนท้องฟ้า แยงตามาก

"ฉัน......."ไป๋หลานอึ้ง อยากจะพูดอะไร แต่กลับพูดไม่ออก

คิดไม่ถึงว่าซูฉิงจะหาช่องโหว่ของเธอได้ พอเผยพิรุธออกมาทำให้เธอตอนนี้ยิ่งร้อนรน

ตำรวจหญิงเดินตรงมาตรวจค้นตัว กลับไม่พบของที่เป็นยาผงอะไร

ไป๋หลานก็ถอนหายใจโล่ง ดีที่เธอเอาของพวกนั้นไปทิ้งในชักโครกแล้ว จะค้นยังไงก็ไม่เจอหลักฐานหรอก

แม้แต่ตำรวจก็ทำอะไรเธอไม่ได้

แต่แค่วินาทีต่อมาคำพูดของซูฉิงทำให้เธอสิ้นหวัง

"คุณตำรวจคะ ค้นตัวไปก็ไม่มีประโยชน์หรอกค่ะ พวกคุณใช้เครื่องตรวจจับตรวจที่ซอกเล็บเธอจะดีกว่า จะต้องตะลึงแน่"

ทำไมซูฉิงถึงเดาได้ว่าตอนที่เทใส่ยาลงไปคือใช้มือ!

"คุณไป๋ ขอให้คุณให้ความร่วมมือกับเราในการตรวจสอบด้วย "พนักงานพูดดังขึ้นมาแล้วจับเข้าที่มือของไป๋หลาน

จากนั้นตำรวจก็ทำการตรวจสิบเสร็จแล้วก็หันไปหาทุกคนแล้วพูดเสียงเรียบ"ในซอกเล็บของคุณผู้หญิงท่านนี้มีเศษผงยาอยู่จริงและก็เป็นตัวยาชนิดเดียวกับที่อยู่ในเลือดของคุณซูกับคุณเฉิน"

จบแล้ว !

จบสิ้นแล้ว !

ไป๋หลานที่ตอนนี้หน้าซีดเผือด เข่าอ่อนร่วงลงไปกองกับพื้น

"คุณไป๋ รบกวนคุณไปสถานีตำรวจกับเราด้วย"ตำรวจคนหนึ่งเดินเข้ามา แล้วจับตัวไป๋หลานไป

ซูฉิงมองใบหน้าสิ้นหวังของไป๋หลานที่ถูกตำรวจจับตัวไป แล้วกัดริมฝีปาก

เธอเดาไว้ตั้งแต่แรกแล้วว่าสวีหว่านเอ๋อร์เพื่อที่จะทำร้ายเธอสำเร็จ จะต้องสั่งให้ไป๋หลานลงมือ

งั้นตอนที่ไป๋หลานเทยาทิ้ง ผงก็น่าจะกระเด็นออกมาบ้าง

ซูฉิงใช้ซอร์ฟแวร์ลับในนาฬิกา ติดต่อกับแอนโธนี่ให้เขาพาตำรวจมา

ตอนนี้ไป๋หลานก็ไม่มีอะไรต้องปิดบังอีกแล้ว!

ซูฉิงก็พอได้ผ่อนคลาย แต่ตอนนี้เอง ความรู้สึกทรมานผุดขึ้นมาราวกับน้ำผุดไหลขึ้นมา

ยาที่อยู่ในร่างกายของเธอยังไม่หมดไป เมื่อกี้เพียงแค่พยายามควบคุมอาการไว้ก็เท่านั้น

ตอนนี้ยาได้พุ่งไปที่สมองของเธอ ซูฉิงเริ่มไม่มีสติแล้ว

เธอที่เป็นหวัดอาการหนักอยู่แล้ว ซ้ำยังถูกยาจนถูกราดน้ำจนทำให้อารมณ์เย็นลง ตอนนี้ยาออกฤทธิ์อีกแล้ว รู้สึกทรมานมาก

แอนโธนี่สังเกตเห็นก็เข้ามาพยุงเธอไว้ แล้วถามอย่างเป็นห่วง"พี่เป็นอะไรมั้ย"

"ไม่เป็นไร "ซูฉิงส่ายหน้า สูดลมหายใจเข้าเพื่อควบคุมตัวเอง แต่กลับไร้ประโยชน์

ฮ่อหยุนเฉิงที่เห็นซูฉิงอยู่ในอ้อมกอดของแอนโธนี่ แววตาก็เย็นเยือกขึ้นมา

แขนใหญ่ของเขาก็คว้าเอาตัวของซูฉิงออกมาจากอกของแอนโธนี่ แล้วก็กอดเอวไว้