ตอนที่ 270 แม่ฮ่อบุกมาเอาเรื่องถึงที

ซูฉิงที่เองพิงโซฟาอย่างขี้เกียจ ใบหน้าหล่อที่ทำให้คนหยุดหายใจของฮ่อหยุนเฉิงทันใดนั้นก็โน้มหน้าลงมา

แววตาที่เร่าร้อนของเขา ซูฉิงถึงกับต้องเอนถอยหลัง "นายคิดจะทำอะไร......"

ซูฉิงที่ยังพูดไม่ทันจบ ริมฝีปากบางแสนเซ็กซี่ของฮ่อหยุนเฉิงก็ปิดปากของเธอ

ฟันที่กระทบกัน ซูฉิงถึงกับหยุดหายใจไปหลายวินาที จนเผลอครางออกมา

แววตาเร่าร้อนดั่งไฟของฮ่อหยุนเฉิงยิ่งลุกโชนขึ้น แล้วระดมจูบอย่างบ้าคลั่ง

การกระทำอันอุกอาจของเขาและจูบที่นุ่มนวล ราวกับฝนพายุที่ตกลงมาจนทำใหู้ซฉิงไม่มีเวลาหายใจเลย

อุณหภูมิภายในห้องรับแขกก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ.....

ก็ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ ฮ่อหยุนเฉิงถึงได้หยุดจูบแล้วปล่อยแต่รสจูบยังคงเหลืออยู่

เขาก้มหน้าจนหน้าผากเขาและเธอชิดกัน แววตาลึกราวกับท้องทะเลจ้องมองเธอ"ซูฉิง ตกลงกับฉัน ที่จะกลับมาอยู่ข้างๆ ฉัน ได้มั้ย"

"ฉัน......."ซูฉิงที่ถูกเขาจูบจนหายใจแทบไม่ทัน

ทันใดนั้นเอง เสียงโทรศัพท์ของฮ่อหยุนเฉิงก็ดังขึ้นมาขัดจังหวะ

จากนั้นเสียงแหลมก็ดังมาตามสาย ทำลายบรรยากาศที่เมื่อกี้

ซูฉิงที่ตั้งสติกลับมาได้ก็ผลักฮ่อหยุนเฉิงออก "โทรศัพท์ของนาย"

ฮ่อหยุนเฉิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ก็พบว่าเป็นหลินเหยียนเฟิงที่โทรมา

Shit！

ฮ่อหยุนเฉิงแอบด่าในใจ

ตอนไหนไม่โทรมาดันมาโทรมาตอนนี้.....

ฮ่อหยุนเฉิงคิ้วขมวด กดรับสายแล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา"หลินเหยียนเฟิง มีเรื่องอะไร"

"ท่านประธาน วันนี้ที่บริษัทมีการจัดงานประชุมผู้บริหารระดับสูง คุณจำต้องมาที่บริษัทแล้วครับ"หลินเหยียนเฟิงที่อยู่ปลายสายพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

เขาที่ได้ยินน้ำเสียงไม่ไม่สบอารมณ์ของเจ้านายตัวเอง ก็รู้ได้ทันทีว่าโทรมาไม่ถูกเวลา

เหมือนกับว่า.....จะรบกวนช่วงเวลาดีๆ ของท่านประธานใหญ่แล้วงั้นหรอ

"ไม่ไป"ริมฝีปากบางยกขึ้น พูดออกมาสั้นๆ สองคำ

ซูฉิงยังป่วยอยู่ เขาจะห่างไปไม่ได้

"แต่ว่า......."หลินเหยียนเฟิงเหมือนจะพูดอะไร ฮ่อหยุนเฉิงก็ชิงกดวางสายก่อน

"ที่บริษัทเกิดเรื่องขึ้นหรอ "ซูฉิงเอ่ยถาม

"ไม่มีอะไร "ฮ่อหยุนเฉิงหันไปมองซูฉิง "คำถามเมื่อกี้ เธอยังไม่ได้ตอบฉันเลยนะ"

"เอ่อ"ซูฉิงหันเหไปมองทางอื่น จามขึ้นมา แล้วทำเป็นเปลี่ยนเรื่อง "ฉันง่วงแล้ว อยากพักผ่อนต่อ นายก็ไปเข้าร่วมประชุมเถอะ สำหรับคำถามของนาย.....ฉันยังไม่มีคำตอบให้"

แววตาฮ่อหยุนเฉิงก็สลดลงในทันที จากนั้นก็ยื่นมืออกไปกระชากซูฉิงเขามาอยู่ในอ้อมกอด "จะให้ฉันไปจริงๆ หรอ"

"แน่นอนสิ นายอย่ามารบกวนเวลาพักผ่อนของฉันนะ"ซูฉิงรีบผลักเขาออก พอออกจากอ้อมกอดของเขา แล้วทำทีหาว ลุกขึ้นเดินกลับไปพักผ่อนในห้อง

เสียงฮ่อหยุนเฉิงก็ดังมาตามหลัง"ซูฉิง อย่าให้ฉันต้องรอนานนะ"

ซูฉิงหยุดเดิน ทำเป็นไม่ได้ยินแล้ววิ่งขึ้นข้างบน

พอกลับมาถึงห้องก็ขึ้นไปนอนบนเตียง จากนั้นไม่นานซูฉิงก็หลับไป

เธอฝัน

ในฝันเหมือนเธอกลับไปในช่วงสมัยเด็ก

พ่อแม่ของเธอพาเธอไปเที่ยวที่สวนสนุก แล้วซื้อไอศกรีมให้เธอ พาเธอไปนั่งเรือ พ่อแม่ลูกสามคนเที่ยวอย่างสนุก

แต่ว่า เธอทำไมถึงมองเห็นพ่อแม่ไม่ชัดเลย

"แม่คะ แม่อยากไปนะ ให้ฉันเห็นแม่ชัดๆ หน่อย "ซูฉิงฉุดแขนแม่จองเธอไว้ แล้วพูดขอร้อง

แต่แม่ของเธอกลับหายไปจากสายตาของเธอ