ตอนที่ 276 ฉันต้องการให้ซูฉิงตาย

เฉินห้าวตง เงยหน้าขึ้นมองบอดี้การ์ด บอดี้การ์ดเข้าใจทันที จากนั้นก็ปิดประตูทันที

ในห้องเหลือเพียงอู๋ชิงหร่านและเฉินห้าวตงสองคน

เฉินห้าวตงมองไปที่อู๋ชิงหร่าน ดวงตาของเขาไม่ได้ปิดบังความปรารถนาของเขาเลยแม้แต่น้อย

แม้ว่าอู๋ชิงหร่านจะรู้สึกไม่สบายใจ แต่เธอก็เดินไปนั่งบนโซฟา "เฉินห้าวตง ฉันมาแล้ว"

"คุณอู๋ คุณต้องการให้ฉันจัดการผู้หญิงคนนั้นที่ชื่อซูฉิงใช่หรือเปล่า?" เฉินห้าวตงลุกขึ้นยืนทันที เพราะเขาผอมและสูงเรียว

เขาสวมสูทที่ล้ำสมัย แต่เขาก็ยังไม่สามารถซ่อนออร่าของเขาได้

"ใช่!" อู๋ชิงหร่านกัดฟันและพูดว่า "ฉันต้องการให้ซูฉิงตาย!"

เฉินห้าวตงเขย่าแก้วไวน์ในมือ มองผ่านหน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดานที่ผู้ชายและผู้หญิงกำลังบิดตัวอยู่ใต้ฟลอร์เต้นรำ เหล่ตาของเขาแล้วพูดว่า "ตราบใดที่คุณต้องการ ฉันสัญญาว่าฉันจะทำให้ได้ "

"จริงเหรอ?" แม้ว่าเธอจะได้สอบถามไปแล้วตอนที่เธอมา อู๋ชิงหร่านก็ยังสงสัยอยู่เล็กน้อย

เธอเคยพยายามมาหลายครั้งแล้ว แต่ทุกอย่างก็จบลงด้วยความล้มเหลวตลอด

"ในเมื่อคุณมาหาฉันถึงที่นี่ คุณก็คงเคยได้ยินชื่อเสียงของฉันเกี่ยวกับฉันมาแล้ว คุณรู้หรือไม่ว่าชื่อเสียงของฉัน เฉินอี้เตา ได้มาอย่างไร?"

เฉินห้าวตงจิบไวน์แดงและยกริมฝีปากบางๆของเขาขึ้น "ตอนแรกฉันปีนขึ้นไปทีละขั้นๆ มีคนฟันหน้าของฉันและใบหน้าของฉันก็เสียโฉม ฉันไม่แม้แต่จะกระพริบตา ฉันตัดหัวของอีกฝ่ายด้วยมีดแค่ครั้งเดียว!"

หัวใจของอู๋ชิงหร่านเต้นผิดจังหวะเมื่อเธอเห็นการแสดงออกที่มืดมนของเขา

อู๋ชิงหร่าน ต้องการหลบหนีโดยไม่รู้ตัว และสัญชาตญาณของเธอบอกกับเธอว่าชายผู้นี้อันตราย!

แต่เมื่อเธอนึกถึงซูฉิง เธอก็อดกลั้นไว้ได้

"มีเงื่อนไขอะไร?" อู๋ชิงหร่านถาม

เธอรู้ว่าเขากำลังเจรจาข้อตกลงกับเธออยู่

เมื่อเฉินห้าวตงเห็นว่าอู๋ชิงหร่านเป็นคนช่างพูด ก็มีความพึงพอใจในดวงตาที่โหดเหี้ยมของเขา เขาดื่มไวน์ในมือของเขา และพูดคำสามคำออกมาว่า "นอนกับฉัน"

เมื่อเผชิญหน้ากับแววตาของเฉินห้าวตงการแสดงออกของอู๋ชิงหร่านหยุดนิ่งไปชั่วขณะ

อันที่จริง ก่อนที่เธอจะมาถึง เธอเดาไว้แล้วว่าผลลัพธ์จะต้องเป็นแบบนี้

ทุกคนต่างก็เป็นผู้ใหญ่ เฉินห้าวตงเคยไล่จีบเธอมาหลายปีแล้ว

ตอนนี้ เธอมีเรื่องให้เขาช่วยเหลือ ด้วยบุคลิกของเฉินห้าวตง เขาจะไม่ถือโอกาสนี้บังคับให้เธอยอมจำนนได้เหรอ?

เมื่อคิดว่าจะต้องผูกมัดกับคนเลวทรามและน่าเกลียดเช่นนี้ ก็ทำให้อู๋ชิงหร่านรู้สึกไม่สบาย

แต่อย่างไรก็ตาม เพื่อที่จะฆ่าซูฉิง เธอจึงต้องยอมรับมัน!

อย่างไรซะก็ไม่ใช่ว่าจะไม่เคยนอนกับใครมาก่อน อีกสักครั้งจะเป็นไรไป!

อู๋ชิงหร่านกำหมัดแน่น ยืนขึ้นและเดินไปทางเฉินห้าวตง

"ฉันยอมรับเงื่อนไขนี้" อู๋ชิงหร่านกัดริมฝีปากของเธอและพูดด้วยความมุ่งมั่น

ทันทีที่เธอพูดจบ เฉินห้าวตงก็กดเธอเข้ากับหน้าต่างโดยตรง ฝ่ามือใหญ่ๆของเขาเกาะไหล่เธออย่างรวดเร็ว และคอเสื้อก็ขาดออกอย่างรวดเร็ว

"ตรงนี้... ตรงนี้เลยเหรอ?"

อู๋ชิงหร่านมองลงมา เห็นได้ชัดว่าตราบใดที่มีคนเงยหน้าขึ้นมอง ก็สามารถเห็นรูปลักษณ์ที่น่าละอายของเธอได้

อย่างไรเสียเธอเป็นน้องของตระกูลอู๋ ผู้มีหน้าตาในสังคม!

"ทำไมเหรอ? ไม่เต็มใจเหรอ?" เฉินห้าวตงเอนตัวแนบข้างหูของเธอ ปรารถนาในกลิ่นตัวของเธอและดมผมของเธออย่างพิสวาท "อย่าลืมว่าคุณกำลังขอร้องฉัน คุณไม่มีสิทธ์ที่จะเลือก"

ม่านตาของอู๋ชิงหร่านหดเล็กลง เธอลืมไม่ลงว่าชายที่กดทับเธอในขณะนั้นคือเฉินอี้เตา ชายผู้น่ากลัวและชั่วร้าย

ตอนนี้เธอลงเรือลำนั้นแล้ว และเธอไม่สามารถมองย้อนกลับไปได้

อู๋ชิงหร่านหลับตาและยอมรับ และเฉินห้าวตงก็รีบถอดเสื้อผ้าทั้งหมดบนร่างกายของเธอออกอย่างรวดเร็ว

ความรู้สึกอับอายแพร่กระจายไปยังทุกเซลล์ในร่างกายของอู๋ชิงหร่าน

เธอกำหมัดแน่น

ทั้งหมดนี้ต้องโทษซูฉิง!

ซูฉิงพรากเฉินจุนเหยียนไป และยังทำให้เธอถูกเฉินห้าวตงดูถูกเหยียดหยาม!

แค้นนี้ เธอจะต้องแก้แค้ให้ได้ในไม่ช้า!

ซูฉิง

ตราบใดที่แกไม่ตาย ฉันอู๋ชิงหร่าน ก็จะไม่มีวันตาย!