ตอนที่ 31 พลิกวิกฤตเป็นโอกาส

ทำแปลนออกแบบหาย? แล้วก็กลายเป็นแค่กระดาษเปล่าๆไม่กี่แผ่นเนี้ยนะ?

ฮ่อหยุนเฉิงไม่คิดว่าซูฉิงจะทำผิดพลาดได้ในระดับต่ำแบบนี้ เขาต้องการฟังคำอธิบายของเธอ

อย่างไรก็ตาม แต่ซูฉิงไม่คิดที่จะให้คำอธิบายใด ๆ ใบหน้าของเธอสงบนิ่ง "ตอนนี้เราอย่าเพิ่งพูดถึงเรื่องนี้เลย"

ซูฉิงมองไปที่ไป๋เซียวเซียวและถามว่า "มีแบบแปลนฉบับสำรองไหม?"

สายตาดูถูกเหยียดหยามฉายบนใบหน้าของไป๋เซียวเซียวทันที และเธอก็ตอบว่า "เลขาซู คุณไม่รู้หรือว่าแปลนของการออกแบบเครื่องประดับของเราเป็นงานวาดด้วยมือทั้งหมด แล้วภาพวาดด้วยมือจะมีสำรองได้อย่างไรกัน? เรื่องแค่นี้คุณก็ไม่รู้เหรอ?"

ซูฉิงพยักหน้าและถามอีกครั้ง "งั้นต้องใช้เวลานานแค่ไหนในการแปลนใหม่?"

ไป๋เซียวเซียวตอบโดยไม่ลังเล "อย่างน้อยสองวัน"

"ซูฉิง คุณหมายความว่าอย่างไร?" เซี่ยซิงซิงจ้องไปที่ซูฉิงและเยาะเย้ย "คุณวางแผนที่จะเลื่อนการประชุมงั้นเหรอ? ให้แผนกออกแบบใช้เวลาสองวันในการวาดแปลนใหม่อย่างนั้นเหรอ แล้วจะให้คุณบรูซที่มาจากแดนไกลรอโดยเปล่าประโยชน์สองวันเพื่อชดเชยความผิดพลาดต่ำๆของคุณงั้นเหรอ?"

"ใครบอกว่าจะใช้เวลาถึงสองวัน ฉันขอเวลาหนึ่งชั่วโมงก็พอแล้ว" ซูฉิงกล่าวอย่างใจเย็น

"หนึ่งชั่วโมงงั้นเหรอ? จะเป็นไปได้อย่างไร? คุณไม่ได้ยินที่ไป๋เซียวเซียวพูดเหรอว่าอย่างน้อยต้องใช้เวลาสองวัน?" เมื่อเซี่ยซิงซิงเห็นท่าทีที่ดูสงบและไม่กังวลของซูฉิง เธอก็อดไม่ได้ที่จะกัดฟัน

แม้ว่าความตายจะใกล้เข้ามา แต่ซูฉิงก็ยังสงบนิ่งได้!

เธอทนไม่ได้กับท่าทางที่ดูเชิดของซูฉิง!

"เขาต้องการเวลาสองวัน ไม่ได้หมายความว่าฉันต้องการสองวันเท่าเขา เขาทำไม่ได้ ไม่ได้หมายความว่าฉันจะทำไม่ได้!" รอยยิ้มมั่นใจยกขึ้นจากมุมปากของซูฉิง " ฉันใช้เวลาแค่ชั่วโมงเดียวก็พอแล้ว"

หลังจากหยุดไปชั่วครู่ ดวงตาของซูฉิงก็ดูสุขุมลงขณะที่เธอมองไปที่คุณบรูซ "คุณบรูซขอเวลาให้ฉันสักชั่วโมงหนึ่งได้ไหม?"

"ได้แน่นอน ไม่มีปัญหา" คุณบรูซตอบรับ และเขาก็สงสัยเล็กน้อยว่า ซูฉิงต้องการจะทำอะไร

และอีกคนที่อยากรู้เช่นกันก็ฮ่อหยุนเฉิง

เขาเหลือบมองที่ซูฉิงกัดริมฝีปากและถามด้วยท่าทางเย็นชา "งั้น แปลว่า?"

"แน่นอน ฉันจะวาดแปลนออกแบบใหม่" ซูฉิงยิ้มอย่างสงบและเต็มไปด้วยความมั่นใจ

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ดวงตาของฮ่อหยุนเฉิงก็อดไม่ได้ที่จะมืดมนลง

แปลว่า ซูฉิงจะวาดแปลนออกแบบใหม่ด้วยตัวเองงั้นหรือ?

และใช้เวลาเพียงหนึ่งชั่วโมงในการทำ?

นี่มันเป็นไปได้เหรอ?

"ซูฉิง คุณหยุดล้อเล่นได้แล้ว!" เซี่ยซิงซิงเยาะเย้ยราวกับว่าเธอได้ยินอะไรบางอย่างผิดไป "นี่มันเป็นอะไรที่เป็นไปไม่ได้เลย!"

"ถ้าอย่างนั้นก็คอยดูแล้วกัน" ซูฉิงยืนขึ้นและเปิดโน๊ตบุ๊ค

ภายใต้สายตาที่จับจ้องของทุกคน ซูฉิงเปิดซอฟต์แวร์ที่เธอวาดภาพแปลนออกแบบอย่างสง่างาม

แน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะสร้างภาพวาดการออกแบบเหล่านั้นด้วยการวาดภาพด้วยมือในหนึ่งชั่วโมง แต่ถ้าทำด้วยซอฟต์แวร์นี้ ซูฉิงสามารถทำได้อย่างแน่นอน

เธอฉายภาพหน้าจอคอมพิวเตอร์ จับเมาส์ด้วยนิ้วสีอันเรียวยาวของเธอ และใช้งานมันอย่างชำนาญและมีสมาธิ

ด้วยการเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วของเมาส์ กราฟิกที่สวยงามค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนหน้าจอคอมพิวเตอร์

จู่ๆ ทั้งห้องประชุมก็เงียบลง ทุกคนต่างจ้องมองไปที่การฉายภาพคอมพิวเตอร์อย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง นอกจากตกใจแล้ว พวกเขาก็ถึงกับตะลึงกันไปเลย

ซูฉิงใช้เวลาเพียงหนึ่งชั่วโมงในการทำงานให้เสร็จ ซึ่งแม้แต่นักออกแบบที่มีทักษะก็ยังต้องใช้เวลาถึงสองวันจึงจะเสร็จ

"เสร็จแล้ว!" หลังจากวาดเส้นสุดท้ายเสร็จ ซูฉิงก็ถอนหายใจยาวๆ ด้วยความโล่งอก ปล่อยเมาส์ออกด้วยความสำเร็จ