ตอนที่ 314 วันสิ้นเดือนเป็นวันที่ดี

เมื่อพูดถึงการแต่งงาน พ่อบ้านหลี่ก็ดูโล่งใจเช่นกัน "คุณปู่ สิ่งดี ๆ สำหรับเด็กสองคนนี้กำลังมาถึง คราวนี้ผมมาเพื่อหาคนที่จะหาฤกษ์งามยามดี ฤกษ์ดีที่เร็วที่สุดเป็นสิ้นเดือนนี้ครับ สิ้นเดือนก็หมั้นได้!"

เมื่อเขาได้ยินว่าจะหมั้นหมาย คุณปู่ฮ่อดีใจมากจนยิ้มไม่หุบ "เอาละ ถ้ามันหมั้นแล้ว การแต่งงานก็จะเร็ว"

ซูฉิงเหลือบมองฮิ่หยุนเฉิงโดยไม่รู้ตัว แต่ก็ชนเข้ากับดวงตาที่อ่อนโยนของเขา

"ฉิงฉิง ปล่อยให้เรื่องงานหมั่นเป็นหน้าที่ของเรา ไม่ต้องกังวลเรื่องอื่น" นายปู่ฮ่อกังวลว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น และบอกกับซูฉิง

"ไม่ต้องห่วงค่ะคุณปู่ คราวนี้เราจะไม่เป็นไร" ซูฉิงรู้ว่าครั้งก่อนที่เธอประกาศยุติงาน ณ ตอนนั้น เกรงว่ามันจะทิ้งเงาในใจของชายชรา

มีคำพูดเหล่านี้ ชายชราก็โล่งใจ

เดิมทีถังรั่วอิงตั้งใจมาที่ห้องพักฟื้นของคุณปู่ฮ่อเพื่อแสดงความเห็นใจ แต่เมื่อเธอเดินไปที่ประตูห้อง เธอก็บังเอิญได้ยินการสนทนาของพวกเขา เธอจึงกำหมัดแน่นทันที

พอมีปู่ฮ่อชายชราใกล้ตายคนนี้อยู่ ไม่ว่าเธอจะสร้างความเข้าใจผิดระหว่างซูฉิงและฮ่อหยุนเฉิงอย่างไร ปู่ฮ่อก็จะจัดการปัญหาได้เสมอ

เต่อให้พวกเขากำลังโต้เถียงกันอย่างดุเดือดมากขนาดไหน แต่ทันทีที่คุณปู่ฮ่อใกล้ตายคนนี้รับรู้ไม่นานก็จัดการเรื่องทุกอย่างได้อย่างเรียบร้อย พวกเขากับคุยกันอย่างมีความสุขเกี่ยวกับการหมั้นหมาย

ซูฉิง นังร่านคนนี้ไม่รู้ว่าเธอทำอะไรใส่ปู่ฮ่อ ถึงได้ทำให้เขามีความสุขมากขนาดนี้!

เธอต้องหาวิธี...

ฮ่อหยุนเฉิงเป็นของถังรั่วอิงคนเดียว！

เธอจะไม่มีวันปล่อยให้ตัวไร้ยางอายอย่างซูฉิงเอาฮ่อหยุนเฉิงไ!

ถังรั่วอิงคิดด้วยความโกรธเกลียดที่มี ค่อยแอบหันหลังจากไป กลับไปยังห้องพักฟื้นของเธอ

ซูฉิงดูเหมือนจะเห็นร่างที่เดินผ่านมาที่ประตู และเธอก็หรี่ตาลงเล็กน้อย

ถ้าเธอจำไม่ผิด คนที่ประตูอยู่ตอนนี้คือถังรั่วอิง

ทันทีที่ถูกวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งกระเพาะอาหารขั้นรุนแรง ก็วิ่งไปทุกที่เลยสินะ หึ หึ

"เธอมองอะไรอยู่เหรอ?" ฮ่อหยุนเฉิงถามพร้อมกับขมวดคิ้วเมื่อเห็นดวงตาของซูฉิงจ้องไปที่ประตู

ซูฉิงส่ายหัว "ไม่มีอะไร"

"เอาเป็นว่าตกลงตามนี้ละกันนะ วันหมั้นคือปลายเดือนนี้" คุณปู่ฮ่อมองที่ซูฉิงแล้วมองไปที่ฮ่อหยุนเฉิง

"เอาตามคุณปู่เลยครับ ผมไม่มีความเห็น" ริมฝีปากบางของฮ่อหยุนเฉิงยกขึ้นเล็กน้อย

งานหมั้นของเขาคราวนี้จะไม่ล่มง่ายๆ

เขาต้องมอบพิธีหมั้นที่ยิ่งใหญ่ มโหฬาร และพิธีหมั้นที่ไม่เหมือนใครให้แก่ซูฉิง

หลังจากส่งซูฉิงกลับไปที่บ้านแล้ว ฮ่อหยุนเฉิงก็ขับรถกลับไปที่บ้านตระกูลฮ่อ

นานแล้วที่เขาไม่ได้กลับบ้าน

"นายน้อย" หลี่หม่าตะโกนด้วยความเคารพ

ฮ่อหยุนเฉิงพยักหน้าเล็กน้อยและเดินไปที่ชั้นสอง

ในห้องบนชั้นสอง แม่ฮ่อและฮ่อเฉียนมีความกังวลอย่างมาก

เนื่องจากการสมคบคิดของพวกเขาถูกซูฉิงเปิดโปงในวันนั้น ฮ่อหยุนเฉิงจึงสั่งให้ผู้บอดี้การ์ดพาพวกเขากลับไปที่บ้านตระกูลฮ่อและกักพวกเขาไว้ที่บ้าน

แม่ฮ่อดูเศร้า "เฉียนเฉียน ที่บอกว่าหยุนเฉิงจะไม่โหดร้ายนัก และเขาจะขังเราไว้ตลอดชีวิตเลยใช่ไหม?"

"คุณป้า คุณป้าคือแม่ของลูกพี่ลูกน้องของหนู! รอเขาสงบลง เขาจะปล่อยเราออกไปแน่ค่ะ" ฮ่อเฉียนปลอบโยน

แม่ฮ่อถอนหายใจ "ฉันก็หวังอย่างนั้น"