ตอนที่ 317 จะไม่ให้รักผู้หญิงคนนี้ได้ไง

เหล่านักข่าวเข้ามาล้อมซูฉิงและฮ่อหยุนเฉิง

คู่หมั้นของฮ่อหยุนเฉิงและรักแรกขัดแย้งกัน แถมซูฉิงยังบังคับให้ถังรั่วอิงโดดตึกอีก

นี่มันข่าวใหญ่!

เหล่านักข่าวรีบโจมตีซูฉิง:

"ไม่ทราบว่าเรื่องเป็นมายังไงครับคุณซู?"

"คุณซู ได้ยินว่าคุณบังคับให้คุณถังกระโดดลงจากตึก แม้ว่าก่อนหน้านี้หล่อนจะทำคุณบาดเจ็บ แต่ก็ไม่ได้จะเอาชีวิต แต่ตอนนี้คุณถังป่วยหนัก คุณกลับบังคับหล่อนทำแบบนี้ ไม่ทราบว่าคุณรู้สึกผิดชอบชั่วดีบ้างไหมครับ?"

"ประธานฮ่อพูดเสมอว่าคุณถังคือรักแรกที่เขาตามหาเขามาหลายปี แต่กลับถูกคุณแย่งไป คุณในฐานะมือที่สามไม่รู้สึกผิดเหรอครับ?"

นักข่าวเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง ซักถามอย่างเฉียบขาด และกล่าวหาว่าซูฉิงบังคับให้ถังรั่วอิงโดดตึก

ซูฉิงเหลือบมองที่กล้องและพูดอย่างสงบนิ่ง "ฮ่อหยุนเฉิงเป็นคู่หมั้นของฉัน ทำไมฉันถึงเป็นมือที่สามล่ะคะ? รักแรกงั้นเหรอ แล้วพวกเขาคบกันไหมล่ะคะ?"

แต่เหล่านักข่าวยังคงถามต่อ:

"คุณซู ได้ยินมาว่าพวกคุณสองคนถอนหมั้นกันแล้ว และตอนนี้พวกคุณก็ไม่ได้จะหมั้นหมายกัน ประธานฮ่อเป็นคู่หมั้นของคุณจริงเหรอครับ?"

"ถ้ามันเป็นอย่างที่คุณพูดจริงว่าประธานฮ่อเป็นคู่หมั้นของคุณ แล้วทำไมคุณต้องบังคับให้คุณถังโดดตึกด้วยล่ะครับ? เพราะกลัวคุณถังจะแย่งไปใช่ไหมครับ?"

"..."

พวกเขาไม่กล้าถามฮ่อหยุนเฉิง จึงทำได้แค่ถามซูฉิง

ใบหน้าสวยของซูฉิงนิ่งลง "ไม่มีความคิดเห็น!"

ในขณะนั้นเอง รถเบนท์ลีย์สีดำเข้ามาหยุดตรงหน้าพวกเขา ประตูเปิดออกและเฉินจุนเหยียนก็ลงจากรถ

"ซุปเปอร์สตาร์เฉิน! ซุปเปอร์สตาร์เฉินมาแล้ว!" นักข่าวตะโกนอย่างตื่นเต้น

ทั้งยังมีคนเข้าไปล้อมเฉินจุนเหยียน

"ซุปเปอร์สตาร์เฉิน คุณมารับคุณซูเหรอครับ?"

"ซุปเปอร์สตาร์เฉิน คุณคิดอย่างไรกับการที่คุณซูบังคับให้คุณถังโดดตึกครับ?"

"ซุปเปอร์สตาร์เฉิน ความสัมพันธ์ระหว่างคุณและคุณซูคืออะไรครับ? เป็นแค่เพื่อนร่วมงานจริงเหรอครับ?"

เฉินจุนเหยียนทำเป็นไม่ได้ยินและเดินตรงไปที่ซูฉิง "ซูฉิง เธอไม่เป็นไรใช่ไหม?"

ซูฉิงส่ายหัว "เราไปกันเถอะ!"

เฉินจุนเหยียนเปิดประตูรถ ซูฉิงขึ้นไปนั่งก่อนทั้งสองจะจากไป

นักข่าวไม่คิดว่าซูฉิงจะไปเร็วขนาดนี้ ทุกคนตกตะลึงและหันไปมองฮ่อหยุนเฉิง

เห็นใบหน้าของเขาเย็นยะเยือกและมีกลิ่นอายทำลายล้างจนไม่สามารถเข้าใกล้ได้ ทุกคนที่กลัวต่างพาก็ถอยกลับอย่างรวดเร็ว

ยังไงที่พวกเขาถ่ายได้ก็เพียงพอแล้ว

ฮ่อหยุนเฉิงมองไปยังทิศทางที่ซูฉิงจากไป ดวงตาที่เย็นชาของเขาหรี่ลง ทั้งยังดวงตาฉายแววผันผวน

ผู้หญิงคนนี้กล้าเรียกเฉินจุนเหยียนมาจริงๆ ทั้งยังเดินไปที่รถของเฉินจุนเหยียนต่อหน้าผู้คนมากมายด้วย

คิดว่าเขาไม่มีตัวตนหรือไงกัน...

บนรถ

"เฉินจุนเหยียน ขอบคุณนะ ฉันรบกวนนายทุกครั้งเลย" ซูฉิงที่นั่งข้างคนขับหันไปมองเฉินจุนเหยียน

ดวงตาของอีกคนนิ่งลงเล็กน้อย "ตราบใดที่เป็นเรื่องของเธอ ฉันก็ต้องทำให้ดีที่สุดสิ"

ที่เป็นตอนนี้ดีกว่าแต่ก่อนที่เธอมักจะซ่อนตัวจากตัวเองตั้งเยอะ

ซูฉิงที่ถูกมองด้วยสายตาแบบนั้นก็ไปไม่เป็น ก่อนจะเปลี่ยนเรื่อง "จริงสิ นายเตรียมตัวสำหรับรางวัลเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติปีนี้เป็นไงบ้าง?"

"ยังพิจารณาอยู่เลย" เฉินจุนเหยียนขมวดคิ้วเล็กน้อย

ช่วงนี้ไม่รู้ทำไม เขารู้สึกไม่อยู่กับร่องกับรอย

ต้องถ่ายงานที่น่าทึ่งเพื่อเข้าร่วมในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติ แต่กลับหาหัวข้อที่เหมาะไม่เจอ