ตอนที่ 337 กู้ภัยอย่างยากลำบาก

"นี่ช่อดอกลิลลี่ไฟครับ อีกเดี๋ยวคุณมอบให้เธอนะครับ" สวีมู่หยางหยิบช่อดอกไม้ออกจากรถแล้วมอบให้ฮ่อหยุนเฉิง

มันคือลิลลี่ไฟที่สวีหว่านเอ๋อร์ชื่นชอบมากที่สุด ถ้าฮ่อหยุนเฉิงมอบให้เธอเองกับมือ หว่านเอ๋อร์ต้องมีความสุขมากแน่

ฮ่อหยุนเฉิงขมวดคิ้วก่อนจะรับช่อดอกไม้

เมื่อฮ่อหยุนเฉิงมาถึงห้อง สวีหว่านเอ๋อร์กำลังนอนอยู่บนเตียงอย่างอ่อนแรง ในใจก็ยังคิดถึงฮ่อหยุนเฉิง

เมื่อได้ยินเสียง สวีหว่านเอ๋อร์ที่เงยหน้าขึ้นก่อนจะเห็นร่างเปล่งปลั่งของฮ่อหยุนเฉิงยืนอยู่ตรงประตูห้องก็ดีใจมาก

"หยุนเฉิง ในที่สุดคุณก็มาหาฉัน!" สวีหว่านเอ๋อร์ลุกขึ้นนั่งโดยไม่สนใจความเจ็บปวด ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความสุข

ดวงตาของฮ่อหยุนเฉิงตกลงไปอยู่ที่ข้อมือของสวีหว่านเอ๋อร์

ไม่คิดว่าเธอจะกรีดข้อมือฆ่าตัวตาย และจากคำบอกเล่าของสวีมู่หยาง บาดแผลนั้นลึกมากจนแทบช่วยไม่ได้

ทั้งโง่ทั้งเซ่อซ่าจริงๆ

ฮ่อหยุนเฉิงส่งช่อลิลลี่ไฟให้สวีหว่านเอ๋อร์ก่อนจะพูดอย่างเย็นชาว่า "วันหลังอย่าทำเรื่องโง่เขลาอีก"

ทว่าสวีหว่านเอ๋อร์กลับเข้าใจผิด คิดว่าฮ่อหยุนเฉิงกำลังห่วงใยเธอ

"หยุนเฉิง ขอบคุณนะ! คุณรู้ได้ไงว่าฉันชอบลิลลี่ไฟมากที่สุด" สวีหว่านเอ๋อร์จ้องไปที่ฮ่อหยุนเฉิงและถามอย่างมีความสุข

"เธอพักผ่อนเถอะ ฉันมีธุระต้องขอตัวก่อน" ฮ่อหยุนเฉิงกลับตอบไม่ตรงคำถามและหันหลังจากไป

เมื่อเห็นการท่าทีไม่แยแสและเหินห่างของฮ่อหยุนเฉิง หัวใจของเธอก็ดิ่งลงทันที

ฮ่อหยุนเฉิง เธอจะไม่ยอมแพ้แบบนี้แน่!

...

เมือง Y เทือกเขาไห่หลิน

เฮลิคอปเตอร์ลงจอดอย่างช้าๆ ในที่สุดซูฉิง ยวี๋น่าและคนอื่นๆ ก็มาถึงภูเขาไห่หลินสักที

แม้ว่าจะเตรียมใจมาพร้อม แต่ซูฉิงก็ยังตกตะลึงกับภาพตรงหน้า

หมู่บ้านที่ตีนเขาถูกปกคลุมไปด้วยฝุ่น ตามถนนมีอาคารไม้ผุพัง บ้านเรือนส่วนใหญ่พังทลาย หินบนภูเขากลิ้งลงมา มีการไว้ทุกข์อยู่ทุกที่ มีแม้กระทั่งซากศพของปศุสัตว์และผู้คนมากมาย

เมื่อเห็นภาพอย่างนั้น ร่างกายของยวี๋น่าก็สั่นเทาจนแทบจะเป็นลม

ซูฉิงรีบประคองเธอ "ยวี๋น่า ไม่ต้องกลัวนะ"

ยวี๋น่าสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะพยักหน้า

"น่าจะใช่ที่นี่แหละ" ซูฉิงมองเข็มทิศและพูดด้วยน้ำเสียงลึกล้ำ

เทือกเขาไห่หลินมีขนาดใหญ่มาก ก่อนหน้านี้ซูฉิงเคยขอให้แอนโธนี่ค้นหาตำแหน่งโดยประมาณของอู๋เทียนเหอแล้ว

"เราออกค้นหากันเถอะ" ซูฉิงผลักกิ่งไม้ออกก่อนจะหันไปบอกข้างหลัง

แต่ข้างๆ เธอคือยวี๋น่าที่หมดแรงแต่ก็ยังอดทนอยู่

ข้างหลังพวกเธอคือบอดี้การ์ดที่ติดตามมา และยังมีทีมกู้ภัยชั้นนำที่ซูฉิงพามาจากเมืองด้วย

แผ่นดินไหวที่เทือกเขาไห่หลินครั้งนี้รุนแรงและเป็นแผ่นดินไหวระดับสูงที่หาได้ยากในแง่ของการจำแนกประเภท ตอนนี้มาถึงที่นี่แล้ว สถานการณ์ก็ยากเกินกว่าที่คาดไว้

"อู๋เทียนเหอ นายอยู่ที่ไหน?" ยวี๋น่าพึมพำกับตัวเอง "นายห้ามเป็นไรไปเด็ดขาดนะ!"

"ยวี๋น่า เรารีบหาเขาเถอะ ฉันเชื่อว่ายังไงเราก็เจอ" ซูฉิงปลอบยวี๋น่า

เธอรู้ว่าการช่วยชีวิตคนเป็นสิ่งสำคัญในตอนนี้ โดยเฉพาะแผ่นดินไหวช่วงแรกผ่านไป แต่ก็ไม่รู้ว่าอาฟเตอร์ช็อกจะมาอีกเมื่อไร

หากพวกเขาล่าช้า ไม่แน่อาจมีการเสียชีวิตมากขึ้น

พวกเธอต้องหาอู๋เทียนเหอและช่วยเขาให้เร็วที่สุด

ซูฉิงกำลังจะยกขาก้าวไปข้างหน้า แต่กลับเห็นว่ายวี๋น่ายืนอึ้งอยู่ที่เดิม