ตอนที่ 365 ความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่

ถังรั่วอิงนั้นมีรูปลักษณ์ที่ค่อนข้างดูดีและประจวบกันตอนนี้เธอมีสถานะที่ค่อนข้างน่าสงสาร ในตอนที่หญิงสาวร้องเพลงอยู่ในบาร์ ผู้ชายหลายคนต่างก็ตกหลุมรักเธอ

เธอจึงไม่เชื่อหรอกว่าตนเองจะไม่สามารถทำให้ฮ่อหยุนเฉิงตกหลุมพรางได้

ฮ่อหยุนเฉิงเม้มริมฝีปากแน่น เขามองไปที่ถังรั่วอิงอย่างเงียบๆ และในที่สุดก็ตัดสินใจพยักหน้าและตกลงกับคำขอร้องของหญิงสาว

"โอเค งั้นเธอก็นอนเถอะนะ ฉันจะไม่ไปไหน"

ถังรั่วอิงพยักหน้ารัว ใบหน้าสวยยังคงมีคราบน้ำตาเกาะอยู่ แววตากลมยังแฝงอาการไม่สบายใจอยู่เพียงเล็กน้อย เธอค่อยๆเอนตัวลงนอนช้าๆ แต่ยังคงจับมือของฮ่อหยุนเฉิงไว้ ดวงตาของเธอก็ยังจับจ้องไปที่ใบหน้าของฮ่อหยุนเฉิงอย่างไม่ละสายตา

ฮ่อหยุนเฉิงคิดถึงคำพูดของซูฉิงและแผนการที่พวกเขาสองคนคิดเอาไว้ ถึงแม้ว่าเขาจะไม่อยากจัดการหญิงสาวตรงหน้า แต่เขาก็ต้องอดทนนั่งลงข้างๆร่างถังรั่วอิงและพูดคุยกับเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

จนกระทั่งเขาเห็นหญิงสาวตรงหน้าหลับตาลง ลอบมองดูแล้วเหมือนว่าเธอกำลังหลับอยู่

ฮ่อหยุนเฉิงถอนหายใจด้วยความโล่งอกและค่อยๆหันหลังเดินจากไป

เขาได้ขอให้หลินเหยียนเฟิงเตรียมเงิน300ล้านไว้เพื่อซื้อที่ดินเปล่าในอ่าวเป่ยไห่ หลี่เฉิงหยางกล่าวอยู่เสมอว่าเขาไม่สนใจอะไรทั้งนั้น แต่เขาจะต้องกำจัดศัตรูของเขาออกไปให้ได้

เวลาดำเนินผ่านมาหลายวันแล้ว และหากไม่มีปัญหาหลินเหยียนเฟิงน่าจะจัดการเรื่องนี้ได้อย่างสบาย

หลี่เฉิงหยาง ดูเหมือนว่าความปรารถนาในครั้งนี้ของคุณจะต้องสูญเปล่าซะแล้ว...

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้นเมื่อฮ่อหยุนเฉิงมาถึงสำนักงาน คอมพิวเตอร์ยังไม่ทันได้ถูกเปิดใช้งาน หลินเหยียนเฟิงก็เคาะประตูและเดินเข้ามาพร้อมกับแท็บเล็ตคู่ใจ

"คุณฮ่อ"

"เกิดอะไรขึ้น?" ฮ่อหยุนเฉิงซูมหน้าเว็บออกและมองขึ้นไปที่หลินเหยียนเฟิง

หลินเหยียนเฟิงก้าวไปข้างหน้าและยื่นแท็บเล็ตในมือให้ฮ่อหยุนเฉิง "พวกเขาวางแผนที่จะพัฒนาโครงการอ่าวเป๋ย"

"เรื่องที่คุณใหเผมไปจัดการผมดำเนินการเสร็จเรียบร้อยแล้ว หลังจากที่ BPLได้เรียนรู้เกี่ยวกับสวนอุตสาหกรรมเคมี เราก็กระตือรือร้นที่จะจัดการกับดินแดนอ่าวเป๋ยไห่ ผมได้เข้าพบบริษัทตัวกลางที่คุ้นเคยและได้ติดต่อผู้รับผิดชอบโครงการอ่าวเป๋ยไห่ของ BPL ใช้เงินก้อนใหญ่ในราคาหลายสิบล้านเพื่อซื้อคืนพื้นที่เหล่านั้น ตอนนี้ขอเพียงแค่คุณเอ่ยปากออกมา เราสามารถเริ่มโครงการใหม่ได้ทุกเมื่อ"

ฮ่อหยุนเฉิงสะบัดปลายนิ้ว มองไปที่แปลนภาพสถาปัตยกรรมที่ถูกร่างภาพไว้ เขาจึงยกยิ้มด้วยความพึงพอใจ

"คุณทำได้ดีในเรื่องนี้ หลี่เฉิงหยางมีข้อสงสัยหรือไม่?"

หลินเหยียนเฟิงส่งยิ้มอย่างรู้ทันและส่ายหัว "ไม่ บริษัทตัวกลางไม่ได้บอกว่าเราต้องการซื้อมัน ในตอนนี้หลี่เฉิงหยางอาจไม่ต้องการอ่าวเป๋ยไห่แล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่ได้คิดอะไรมากมายเกี่ยวกับเรื่องนี้ คุณมีความกังวลในเรื่องนี้หรือ?"

ฮ่อหยุนเฉิงพยักหน้าและมองดูภาพวาดบนคอมพิวเตอร์อย่างละเอียด ก่อนหน้านี้บริษัทได้จัดการประชุมขึ้นมา พวกเขาได้ลงมติตัดสินใจสร้างสนามเด็กเล่นขนาดใหญ่ในอ่าวเป๋ยไห่แล้ว ที่ดินว่างเปล่าจำนวนมากและไหนจะยังภูมิประเทศที่เอื้ออำนวยในการก่อสร้างประติมากรรมต่างๆ หากการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับสิ่งปลูกสร้างที่น่าอัศจรรย์นี้ถูกเผยแพร่ออกไป มันจะต้องสามารถดึงดูดผู้คนจำนวนมากได้อย่างแน่นอน

ในที่สุดพวกเขาก็เป็นผู้ชนะในเกมนี้

ฮ่อหยุนเฉิงส่งแท็บเล็ตคืนให้หลินเหยียนเฟิง "คุณทำได้ดีในเรื่องนี้ ต่อไปคุณสามารถเริ่มเตรียมการก่อสร้างสนามเด็กเล่นได้"

หลินเหยียนเฟิงพยักหน้า เขากำลังจะหันหลังกลับและจากไป แต่หลังจากเดินไปได้ไม่กี่ก้าว เขาก็หยุด เขาหันกลับมาและถามชายหนุ่มที่นั่งอยู่ตรงหน้าด้วยความสงสัย "คุณฮ่อ แต่รัฐบาลยังคงต้องสร้างสวนอุตสาหกรรม..."

ฮ่อหยุนเฉิงส่ายหัว "คุณไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ ฉันให้คนจัดการเรื่องนี้แล้ว คุณเพียงแค่ช่วยฉันควบคุมการดำเนินงานสร้างพื้นที่สนามเด็กเล่นก็พอ"

หลินเหยียนเฟิงตอบรับคำและเดินทางออกจากสำนักงาน ส่วนฮ่อหยุนเฉิงยังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้หนังและยิ้มออกมาอย่างผู้ที่ถือชัยชนะ

ไม่ต้องพูดถึงสวนนิคมอุตสาหกรรมหรอก เพราะเมืองนั้นมีพื้นที่ใหญ่มาก การสร้างนิคมอุตสาหกรรมในพื้นที่นี้จึงสามารถดำเนินการได้อย่างง่ายๆ

BPL

หลี่เฉิงหยางยืนอยู่มองออกไปนอกหน้าต่างทรงสูง ในมือถือแก้วไวน์แดง แอลกฮอล์ในแก้วแกว่งไปมาเล็กน้อยตามแรงเขย่าของเจ้าของแก้ว

】