ตอนที่ 370 เล่นสนุกเป็นครั้งคราว

ฮ่อหยุนเฉิงเห็นท่าทางประหลาดใจของซูฉิง ดวงตาปรากฏรอยยิ้ม เมื่อชอบใครสักคน ในสายตาของเขา

ทุกสิ่งที่เธอทำก็ล้วนน่ารัก

เขากุมมือซูฉิง ก้าวไปข้างหน้า โอบเอวหญิงสาว "ฉันคิดถึงเธอแล้ว ก็เลยมาดูเธอ หาเวลามาได้ไม่ง่ายเลย"

ฮ่อหยุนเฉิงปากไม่ตรงกับใจ น้ำเสียงแฝงแววขุ่นเคืองเล็กน้อย แต่เขาเป็นแบบนี้แค่ต่อหน้าซูฉิงเท่านั้น

ซูฉิงอดหัวเราะขึ้นมาไม่ได้ เธอดึงมือออกจากมือของฮ่อหยุนเฉิงแล้วพูดเสียงเบาว่า "นายมาตอนกลางวันหรือหลังเลิกงานไม่ได้เหรอ? นี่มันเที่ยงคืนแล้วนะ นายไม่ไปพักผ่อนที่เมืองใหม่สุ่ยเยว่หรือไง?"

แค่ได้ยินซูฉิงพูดเมืองใหม่สุ่ยเยว่ สี่คำนี้ก็ทำให้ฮ่อหยุนเฉิงปวดหัวไประลอกหนึ่ง

ตอนนี้เขายุ่งอยู่กับบริษัทและสวนสนุกอ่าวเป๋ยไห่ทุกวัน กลับไปยังต้องรับมือกับถังรั่วอิงอีก โดยเฉพาะคนเบื้องหลังนั่น เหนื่อยทั้งกายใจจนเกือบจะรับไม่ไหวอยู่แล้ว

ถ้าเขาไม่ต้องการค้นหาผู้ที่อยู่เบื้องหลังถังรั่วอิง เขาไม่ทำอย่างนี้แน่

"ฟังเธอพูดอย่างนี้ ที่ฉันเข้าได้ก็ ใต้เท้าภรรยาหึงแล้วหรือไง?"

เห็นใบหน้าของซูฉิง ฮ่อหยุนเฉิงก็เปลี่ยนหัวข้อแล้วหัวเราะขึ้นมา กระซิบที่หูของหญิงสาว น้ำเสียงของเขาเบาและเชื่องช้า แฝงไว้ด้วยความคลุมเครือที่เย้าย้วน

"เวลานี้ไม่ต้องพูดถึงเมืองใหม่สุ่ยเยว่แล้ว ฉันคิดถึงเธอทุกวัน อยากอยู่ด้วยกันแค่กับเธอ..."

เขาเดินไปซ้อหลังซูฉิง โอบแขนรอบเอวของหญิงสาว วางคางบนไหล่ของซูฉิง แตะริมฝีปากบางๆ ของเขาที่ใต้กกหูของเธอ

ซูฉิงเอียงศีรษะเล็กน้อย หันมาเผชิญหน้ากับฮ่อหยุนเฉิงภายในอ้อมแขนของเขา ใช้มือทั้งสองข้างโอบประคองใบหน้าของอีกฝ่ายไว้ เผยรอยยิ้มที่อ่อนโยน

"เอาล่ะ ฉันรู้นะว่านายคิดถึงฉันมาก และฉันก็เหมือนกัน... ฉันดีใจมากที่นายมาวันนี้ แต่เราต้องดูสถานการณ์โดยรวมก่อน ก่อนอื่นต้องให้ความเป็นธรรมกับนายซะหน่อยแล้ว"

ซูฉิงกระพริบตาใหเขาอย่างขี้เล่น จากนั้นเขย่งเท้าขึ้นจูบหน้าผากของฮ่อหยุนเฉิง "อย่าอารมณ์เสียน่า

—— ว่าแต่ถังรั่วอิงย้ายเข้ามาที่เมืองใหม่สุยเยว่สักพักหนึ่งแล้ว เธอมีอะไรผิดปกติบ้างไหม? "

ฮ่อหยุนเฉิงถอนหายใจ ทั้งสองเดินไปที่โซฟาและนั่งลง ฮ่อหยุนเฉิงนึกถึงการกระทำของถังรั่วอิงในระยะนี้จึงพูดกับซูฉิงว่า: "ระยะนี้ถังรั่วอิงมักจะรบกวนฉันเสมอ บางครั้งเธอก็จงใจเอาซุปมาให้ฉันในห้องหนังสือ... เย็นวันนี้ยังถามว่าช่วงนี้ช่วงนี้ฉันยุ่งขนาดนี้บริษัทโครงการใหญ่อะไรหรือเปล่า ฉันคิดว่าเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว "

หากถงรั่วอิงเป็นถังถังจริง เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอนที่จะทำสิ่งเหล่านี้

ผู้หญิงคนนี้ยิ่งเหมือนว่าเข้ามาข้างกายเขาเพื่อเป้าหมายอะไรสักอย่างเรื่อยๆ

ชูฉิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง นิ้วชี้กดลงไปที่ริมฝีปากล่าง ทันใดนั้นเธอก็นึกถึงที่เข้าท่าได้

แต่ว่าต้องให้ฮ่อหยุนเฉิงฝืนทนสักหน่อย

เธอมองฮ่อหยุนเฉิงด้วยความลังเลเล็กน้อยครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า "ฉันคิดว่า ในเมื่อมีคนสั่งให้เธอเข้าใกล้นาย เราควรใช้ประโยชน์จากโอกาสนี้ แล้วพวกเรามีแผนรับมือพอดี ทำไมนายไม่เล่าข่าวแผนโครงการสวนสนุกให้เธอฟัง ดูซิว่าพอถึงเวลาเธอจะทำอย่างไร เชิญท่านลงโอ่งไง"

ฮ่อหยุนเฉิงพยักหน้าโดยไม่รู้ตัว แต่ไม่นานก็รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ นี่ซูฉิงให้เขาเข้าหาถังรั่วอิงก่อนหรือ?

เขาเม้มริมฝีปาก มองหญิงสาว แกล้งถามอย่างหยอกล้อว่า" จากที่เธอพูดแบบนี้ ฉันต้องใกล้ชิดกับเธอไประยะหนึ่ง เธอจะไม่หึงหรือไง?"

ซูฉิงถูกเขาถาม สำลักครู่หนึ่งแล้วหัวเราะ แต่เธอจงใจหลีกเลี่ยงการจ้องมองของฮ่อหยุนเฉิง นั่งตัวตรง ไม่มองหน้าอีกฝ่ายตรงๆ นิ้วทั้งสิบงอขึ้นมา

ด้วยความสัตย์จริง ย่อมมีความหึงหวงอยู่แล้ว แต่เธอเป็นคนที่มีเหตุผล ไม่ต้องพูดถึงว่าถ้าปัญหาของถังรั่วอิงไม่ได้รับการแก้ไข เธอและหยุนเฉิงคงไม่สามารถใช้ชีวิตอย่างมีความสุขได้

อดทน แล้วอย่างไรล่ะ?