ตอนที่ 38 ตั้งใจอยากจะหาเรื่องหล่อนรึไง

แต่ซูฉิงกลับตอบอย่างไม่ลังเลว่า "อย่าเลย"

ฮ่อหยุนเฉิงอึ้ง"ทำไม"

อย่างที่รู้กันว่า กว่าจะได้เป็นหัวหน้าแผนกของตระกูลฮ่อกรู๊ป มีคนตั้งมากมายที่ต้องแก่งแย่งเพื่อมาอยู่ในตำแหน่งนี้

แต่ซูฉิงกับตอบอย่างง่ายๆ ว่า:อย่าเลยงั้นหรอ??

ซูฉิงพูดอย่างเหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร "ฉันก็คิดแทนนายไง นายลองคิดดูสิ ถึงยังไงฉันก็มีเวลาอยู่กับนายก่อนที่จะยกเลิกงานแต่งแค่สองเดือนกว่าเอง เมื่อถึงตอนนั้นฉันก็ไปแล้ว นายจะต้องหาหัวหน้าคนใหม่ สู้หาคนมาดำรงตำแหน่งนี้ตั้งแต่ตอนนี้เสียดีกว่า เลือกคนที่นายพอใจมีความสามารถก็พอแล้ว"

"เธอจะไปไหนหรอ " ใบหน้าของฮ่อหยุนเฉิงนิ่งขรึมขึ้นมาทันที

"ไปไหนก็ได้ ที่ไม่ต้องอยู่ที่บ้านตระกูลฮ่อ"ซูฉิงพูดไปทั่ว

เมื่อถึงตอนนั้นเรื่องที่เธออยากจะทำนั้นมีเยอะแยะเลย

ใบหน้าที่เรียบตึงของฮ่อหยุนเฉิงไม่พูดอะไรอีก แต่ในใจกลับรู้สึกไม่พอใจแปลกๆ

ผู้หญิงคนนี้ ไม่แคร์เขาแม้แต่น้อยเลยรึไง

หลังจากนั้นครึ่งชั่วโมง ก็มาถึงเมืองใหม่สุ่่ยเยว่

นี่เป็นเขตวิลล่าหรูในใจกลางเมือง เป็นอสังหาริมทรัพย์ของตระกูลฮ่อกรุ๊ป ไม่ห่างจากตึกของตระกูลฮ่อกรุ๊ปมาก

ปกติฮ่อหยุนเฉิงมักทำงานล่วงเวลา และก็มักจะมาพักผ่อนที่นี่

ซูฉิงหยุดรถ "ถึงแล้ว"

ฮ่อหยุนเิฉิงกลับไม่พูดอะไร

ซูฉิงหันไปมอง ก็เห็นฮ่อหยุนเฉิงนั่งพิงเบาะ หลับตา หายใจเบาๆ เหมือนคนกำลังหลับอยู่

ซูฉิงตบเขาเบาๆ "ฮ่อหยุนเฉิง ถึงแล้ว ตื่นได้แล้ว!"

ฮ่อหยุนเฉิงเหมือนกับอยู่ในห้องมืดๆ ก็ไม่ปาน

เขาที่ถูกพวกนักเลงข่มขู่ทำให้เสียขวัญ ทั้งซ้อมทั้งตบตี เขาเหนื่อยมาก รู้สึกว่าทนต่อไปไม่ได้แล้ว

ถังถังจับมือของเขาไว้ พูดอย่างร้อนใจ"พี่ฮ่อ อย่าหลับนะ รีบตื่นเร็ว! พวกมันไปแล้ว พวกเรารีบหาโอหาทางหนีออกไปตอนนี้เถอะ!"

ครึ่งฝันครึ่งตื่น ฮ่อหยุนเฉิงก็ได้ยินเสียงเรียก"ฮ่อหยุนเฉิง รีบตื่นได้แล้ว!"

ถังถัง........เป็นถังถังของเขากำลังร้องเรียกเขา!

ภาพตัดมา เขาจับมือของถังถัง ทั้งสองคนหนีเข้าไปในป่าเขา "รีบ เร็วหน่อย วิ่งเร็วอีกหน่อย!"

ข้างหน้ามีหน้าผา ข้างหลังก็มีคนวิ่งตามมา

"พี่ฮ่อ ฉันวิ่งต่อไปไม่ไหวแล้ว........"

เขามองดูถังถังร่วงตกลงไปในเหวลึกต่อหน้าต่อตา.......

"ถังถัง!" ฮ่อหยุนเฉิงสะดุ้งตื่นขึ้นทา จับเข้าที่แขนของซูฉิง "ถังถัง เธออย่าจากฉันไปนะ!"

"ฮ่อหยุนเฉิง นายเป็นอะไรไป"ซูฉิงเห็นปฏิกิริยาของฮ่อหยุนเฉิงก็ตกใจ

เขาเป็นอะไรไปอีกเนี่ย

ได้ยินคำพูดของเขาเหมือนกับกับว่ากำลังตะโกนเรียกเด็กผู้หญิงที่ชื่อถังถังที่กำลังจากเขาไป

ทำไมนะ

หล่อนไม่ชอบฮ่อหยุนเฉิงหรอ ถึงได้ปฏิเสธเขางั้นหรอ

เหมือนว่าจะไม่ใช่นะ

ดูจากหน้าตาของฮ่อหยุนเฉิง ฐานะ ถือว่าเป็นผู้ชายที่เพอร์เฟคไม่มีที่ติ เหมือนว่าจะมีผู้หญิงน้อยคนมากที่จะเอาชนะเสน่ห์ของเขาได้

และยิ่งไปกว่านั้นฮ่อหยุนเฉิงเหมือนจะมีแต่ถังถัง ผู้ชายที่เพอร์เฟคขนาดนี้ ใครจะปฏิเสธได้ล่ะ

แล้วทำไมนะ

ฮ่อหยุนเฉิงรักหล่อนขนาดนี้ หล่อนจากไปทำไม

หรือว่า........ถังถังจะไม่อยู่บนโลกนี้แล้ว

โบราณว่าไว้ไม่พูดถึงจะดีเสียกว่า ดังนั้นฮ่อหยุนเฉิงถึงได้ไม่ลืมหล่อนสักที

ซูฉิงที่ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกถึงความเป็นไปได้มาก แล้วก็ไม่ถามอะไรต่อ

ฮ่อหยุนเฉิงที่ตอนนี้ยื่นมือขึ้นมาเช็ดเหงื่อที่ชุ่มไปทั้งหน้า วินาทีต่อมาก็กลับคืนสู่สภาพปกติ "ไม่มีอะไร แค่ฝันร้ายน่ะ"

"ถึงแล้ว ลงรถกันเถอะ" ซูฉิงเปิดประตูรถออก

ฮ่อหยุนเฉิงชี้ไปที่ขาที่ถูกเคล็ดที่ถูกซูฉิงเตะ ก็ยกยิ้มมุมปากพร้อมพูดว่า"เธอมาพยุงฉัน"

ซูฉิงหมดคำจะพูด".........."