ตอนที่ 386 ที่จริงแล้วมันคือกับดัก

เธอมาที่นี่เพื่อมาขอพบพี่เซิน ถ้าเธอผลักประตูเข้าไปข้างในคงไม่เป็นเรื่องผิดอะไรหรอกมั้ง…

ถึงแม้ว่าภายในใจของหลิวเสี่ยวหนิงนั้นจะรู้สึกท้อแท้ แต่เธอก็ยังพยายามข่มความรู้สึกทั้งหมดไว้ เธอมองตะกร้าผลไม้ที่ถือไว้ในมือ ร่างบางยืนครุ่นคิดอยู่หน้าประตูห้องพักผู้ป่วยเพียงครู่นึง และจึงตัดสินใจผลักประตูห้องพักผู้ป่วยเข้าไป

วินาทีที่ประตูบานกว้างถูกเปิดออกนั้นเฉินจุนเหยียนและซูฉิงต่างพากันหันมามองเธอทันที ตามด้วยมือของซูฉิงที่วางอยู่ใต้ผ้าห่มรีบชักออกมาด้านนอกอย่างรวดเร็ว

เมื่อเห็นว่าคนที่มาเยี่ยมเยือนคือหลิวเสี่ยวหนิง ซูฉิงก็เผยรอยยิ้มกว้างออกมาเพื่อทักทาย "เสี่ยวหนิง เธอมาแล้วเหรอ"

เมื่อเฉินจุนเหยียนเห็นหลิวเสี่ยวหนิงก็มีอาการตกใจเล็กน้อย เฉินจุนเหยียนหันไปมองร่างของซูฉิงที่นั่งอยู่ข้างๆ เมื่อเห็นท่าทางดีอกดีใจของคนข้างๆ แววตาคมของเฉินจุนเหยียนจึงฉายแววความผิดหวังออกมาเพียงวูบหนึ่ง แต่ก็ยังพยายามฝืนส่งยิ้มหวานไปให้หลิวเสี่ยวหนิง

หลิวเสี่ยวหนิงรู้สึกอึดอัดใจและทำตัวไม่ถูก เธอพยายามปรับอารมณ์และส่งยิ้มกลับไปทักทายคนทั้งสอง "พี่ซูฉิง ฉันมาเยี่ยมพี่เซิน ตอนนี้อาการของเขาเป็นอย่างไรบ้าง ดีขึ้นบ้างหรือยัง?"

เดิมทีซูฉิงอยากจะปลีกตัวออกไปจากตรงนี้ แต่เธอไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร แต่เมื่อหลิวเสี่ยวหนิงปรากฏตัวขึ้นมา เธอจึงคิดว่าควรฉวยโอกาสนี้ปลีกตัวออกไป

เมื่อคิดได้ดังนั้นเธอจึงรีบลุกขึ้นยืนและหันไปพูดกับผู้มาเยือนคนใหม่ "ตอนนี้เขากำลังพักฟื้นตัวอยู่ จะว่าไปเธอมาก็ดีเหมือนกัน ยังไงช่วยอยู่เป็นเพื่อนจุนเหยียนหน่อยนะ ฉันเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าที่บริษัทมีเรื่องที่ต้องกลับไปจัดการสักหน่อย"

เมื่อพูดจบซูฉิงก็รีบคว้ากระเป๋าสะพายที่วางอยู่ข้างกายและเตรียมจะบอกลาเฉินจุนเหยียน

เฉินจุนเหยียนอยากจะเอ่ยรั้งไม่ให้ซูฉิงจากไป "เธอ…"

คำที่เขาอยากพูดกับซูฉิงนั้นมันเยอะแยะมากมายจนไม่สามารถพูดจบในวันเดียว แต่ในที่สุดเขาก็ต้องเก็บงำคำพูดเหล่านั้นไว้

ช่างมันเถอะ เขายังมีเวลาที่จะพูดมันกับเธออีกเยอะ

บ้านของยวี๋น่า

"พี่ยวี๋น่า พี่รีบมาดูอะไรนี่สิ!" หลินหนานเลื่อนอ่านข่าวสารในโทรศัพท์อยู่สักพัก คิ้วคมเข้มขมวดเมื่อเห็นข่าวที่น่าสนใจข่าวหนึ่ง เธอจึงเรียกยวี๋น่ามาดู

ยวี๋น่านั้นยังรู้สึกแคลงใจต่อหลินหนานอยู่ไม่น้อย ความรู้สึกที่มีต่อหลินหนานนั้นค่อยๆลดทอนลงไปกว่าแต่ก่อน เธอค่อยๆก้าวเดินไปหยุดอยู่ข้างๆหลินหนานและเอ่ยถามอีกฝ่ายด้วยความสงสัย "มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเหรอ?"

หลินหนานยื่นโทรศัพท์มาตรงหน้าเธอ หน้าจอโชว์ข่าวฮอตประเด็นดังของวันนี้ "ฮ่อหยุนเฉิงประกาศแต่งงานกับถังรั่วอิง" และในพาดหัวข่าวยังมีรูปภาพของถังรั่วอิงที่กำลังลองชุดเจ้าสาวแนบอยู่อีกด้วย

ยวี๋น่าอ่านข่าวดังด้วยความตกอกตกใจ "นี่มันอะไรกัน ฮ่อหยุนเฉิงจะแต่งงานกับถังรั่วอิง? "

มันจะเป็นไปได้อย่างไร? ฮ่อหยุนเฉิงไม่ได้กำลังคบหาอยู่กับซูฉิงหรอกเหรอ ทำไมตอนนี้เขาถึงมีข่าวว่าเขาจะแต่งงานกับคนอื่น?

ยวี๋น่าหันไปสบตากับหลินหนานด้วยความงุนงงและสงสัย ที่จริงเขาและเธอคิดจะทำตามคำร้องขอของพ่อกับแม่ที่ท่านทั้งสองอยากให้พวกเขาพักอยู่ที่เมืองHสักสองสามวัน

แต่เมื่อเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น เห็นทีว่าจะต้องกลับไปถามถึงเรื่องทุกอย่างจากซูฉิงให้แน่ชัดเสียแล้ว

พวกเขาทั้งสองคนไม่น่าจะเลิกรากันไปง่ายๆแบบนี้แน่นอน

เมื่อลงมติกันแล้วนั้นทั้งสองคนจึงรีบจัดการกลับห้องพักของตนและทำการเก็บกระเป๋าเดินทาง ใช้เวลาเพียงไม่ถึงสองชั่วโมงทั้งสองก็พร้อมที่จะออกเดินทางแล้ว ยวี๋น่าเป็นฝ่ายบากหน้าไปหาพ่อกับแม่และกล่าวลาท่านทั้งสองด้วยความเร่งรีบ "พ่อคะแม่คะ ตอนนี้ซูฉิงมีเรื่องร้อนใจ หนูกับหลินหนานจำเป็นต้องกลับไปดูเธอหน่อย ถ้าเรามีเวลาว่างเมื่อไหร่พวกเราจะกลับมาเยี่ยมพ่อกับแม่อีกครั้งนะคะ"

……

ตลอดเวลาที่อยู่บนเครื่องบินภายในใจของยวี๋น่านั้นมีแต่ความกังวล และเมื่อหลินหนานสังเกตุเห็นอาการของคนข้างๆเธอจึงพยายามปลอบประโลมอีกฝ่ายให้คลายความเครียดลง "พี่ยวี๋น่า พี่อย่าเพิ่งกังวลไปเลย บางทีพวกพี่ซูฉิงเขาอาจจะมีความลับอะไรซุกซ่อนอยู่ก็ได้?"

"แต่ฮ่อหยุนเฉิงกำลังจะไปแต่งงานกับคนอื่นแล้วนะ"ในตอนนี้ยวี๋น่ามีแต่ความวิตกกังวล เธอเอาแต่คิดว่าเธอจะปลอบโยนซูฉิงยังไงดี

"เฮ้อ ช่างเถอะ รอให้เจอซูฉิงก่อนแล้วค่อยคิดว่าจะปลอบยังไงแล้วกัน"