ตอนที่ 392 เด็กจะไปหรือจะอยู่

"ว่าไงนะ คุณว่ายังไงนะครับ?"

หลินหนานตะโกนด้วยความประหลาดใจ ช่วงนี้เขารู้สึกหดหู่ทุกวันเพราะยวี๋น่าคอยหลบหน้าเขา แต่ไม่นึกเลยว่าอู๋เทียนเหอจะมาพูด ยวี๋น่าตั้งครรภ์แล้ว?

หลินหนานจำได้แม่นว่าคืนนั้นตอนที่อยู่ในโรงแรมมันเป็นครั้งแรกของยวี๋น่า ถ้าอย่างนั้น...

ความคิดค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในหัวใจ หลินหนานอดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้าง และสีหน้าก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

อู่เทียนเหอกลับขมวดคิ้ว เขาไม่รู้ว่าหลินหนานจะสื่ออะไร หรือจะไม่คิดรับผิดชอบ?

เมื่อคิดอย่างนั้น น้ำเสียงของเขาก็อดไม่ได้ที่จะเคร่งขรึมขึ้น และยิ่งจริงจังมากขึ้น

"ใช่ครับ ยวี๋น่ากำลังตั้งครรภ์ พวกคุณไม่ได้คบกันอยู่หรือไงครับ? ในเมื่อตอนนี้เธอตั้งท้องลูกของคุณ ผมก็หวังว่าคุณจะรับผิดชอบและไม่ปล่อยให้เธอได้รับบาดเจ็บนะครับ"

พูดจบอู๋เทียนเหอก็วางสาย ตรงทางเดินว่างเปล่าไร้ผู้คน เขาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยแล้วถอนหายใจ

ถึงเวลาจบแล้ว

ยวี๋น่าจับข้อมือของซูฉิงอย่างกังวล เธอนึกไม่ออกเลยว่าตัวเองจะมีลูกแล้ว แค่มีอะไรกับหลินหนานที่โรงแรมเพียงครั้งเดียว ทำไมถึง...

ฉากในละครน้ำเน่าทำไมถึงมาเกิดกับเธอได้?

"ซูฉิง ฉันควรทำไงดีล่ะ..." ยวี๋น่าวางมือลงตรงหน้าท้องส่วนล่าง ก่อนจะมองซูฉิงอย่างหมดหนทาง แถมเธอยังเป็นห่วงความรู้สึกอู๋เทียนเหออีกด้วย

"เทียนเหอรู้เรื่องนี้แล้วเขาจะ—"

เมื่อซูฉิงได้ยินสิ่งที่เธอพูดก็รีบตบหลังมือยวี๋น่าเบาๆพร้อมพูดปลอบใจ "เอาล่ะเอาละ ไม่ต้องกลัวนะ ดูแลร่างกายตัวเองก่อน ฉันจะออกไปดูเดี๋ยวเดียวนะ"

พูดจบซูฉิงก็วางมือขวาของยวี๋น่ากลับเข้าไปในผ้าห่ม ก่อนจะไปดูอู๋เทียนเหอตรงทางเดิน

"คุณตัดสินใจจะกลับไปสอนบนเทือกเขาจริงเหรอ? น่าน่ายังทำใจเรื่องคุณไม่ได้"

"ทำใจไม่ได้...ทำใจไม่ได้ก็คงทำได้แค่นี้แหละครับ"

อู๋เทียนเหอส่ายหัวและยิ้มอย่างช่วยไม่ได้

เมื่อเลือกแล้วก็มีบางสิ่งที่ไม่อาจหวนคืนกลับมา นอกจากนี้เขาก็คิดไว้อย่างชัดเจนแล้วว่าตัวเขากับยวี๋น่าคงอยู่กันคนละโลกกัน

ถึงแม้อนาคตจะอยู่ด้วยกัน แต่ก็อาจต้องเลิกกันอยู่ดี

เขาหันไปทางด้านข้าง เหลือบมองผู้หญิงในห้องผ่านหน้าต่าง และพูดกับซูฉิงว่า "ผมตัดสินใจไปแล้วล่ะครับว่ากลับเทือกเขาดีกว่า และผมก็โทรบอกหลินหนานไปเมื่อกี้แล้ว ในเมื่อทั้งสองคบกัน หลินหนานก็ต้องรับผิดชอบน่าน่าและลูกของเธอด้วย ช่วยผมดูแลเธอทีนะครับ"

"…" ซูฉิงเงียบไปครู่หนึ่งแล้วพยักหน้า เธอรู้ว่าอู๋เทียนเหอพูดขนาดนี้แล้ว ก็คงไม่มีประโยชน์ที่จะพูดอะไรอีก

หลังจากวางสาย ในหัวของหลินหนานก็ยังมีแต่เสียงอู๋เทียนเหอที่พูดว่ายวี๋น่าตั้งครรภ์แล้ว

เขามึนและช็อกอมาก แต่สิ่งที่ตามมาหลังจากนั้นกลับเป็นความสุข ความตกใจ และความสบายใจที่ความฝันของเขากำลังจะเป็นจริง

หลังจากได้สติ เขาก็รีบสวมเสื้อคลุมและขับรถไปโรงพยาบาล รีบเข้าไปในห้องผู้ป่วยจนแทบทักทายซูฉิงที่อยู่ตรงประตูไม่ทัน

"พี่น่า...น่าน่า ท้องเหรอครับ?"