ตอนที่ 405 อีกแค่นิดเดียว

นึกไม่นึกว่า ความเจ็บปวดที่คาดไว้กลับมาไม่ถึง

ฮ่อเฉียนหยุดอยู่ด้านหน้าถังรั่วอิง มองอารมณ์ที่แสดงบนหน้าเธออย่างพอใจ เมื่อครู่ที่เธอพูดไป ก็แค่ข่มขู่ผู้หญิงที่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำตรงหน้าเท่านั้น

เธอยังความคิดที่ดีกว่านี้

ทำลายใบหน้าของถังรั่วอิง ไม่สู้ทำลายชีวิตของเธอ

ถังรั่วอิงหลับตาแน่น กลับไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวด เสียงของฮ่อเฉียนดังขึ้นเหนือศีรษะ

"กลัวมากเหรอ? รู้ว่ากลัวแล้วทำอะไรลงไป? อ้อ...จริงสิ เธออยากแต่งงานกับพี่ชายฉันใช่มั้ย?"

เสียงของหญิงสาวนุ่มนวล ไม่รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไร ถังรั่วอิงค่อยๆลืมตาขึ้นอย่างประหม่า เห็นใบหน้าที่ยิ้มแย้มของฮ่อเฉียน

เมื่อฮ่อฉียนเห็นสีหน้าของถังรั่วอิง ก็ยิ้มอย่างมีความสุขยิ่งขึ้น เธอยกมือขึ้นขึ้นมาตบมือสองครั้ง และตะโกนไปทางทิศตะวันออก: "พวกนายออกมาสิ!"

ถังรั่วอิงไม่รู้ว่าเธอกำลังจะทำอะไร จึงมองไปในทิศทางนั้นโดยไม่รู้ตัว เห็นชายที่คล้ายนักเลงสี่ห้าคนเดินออกมาจากด้านหลังเสาพวกเขาเดินข้างหน้าฮ่อเฉียน ทว่าจับจ้องมาที่ถังรั่วอิงที่อยู่บนพื้น สายตามองร่างกายของเธออย่างโจ่งแจ้ง ดวงตาเต็มไปด้วยความหยาบคาย

"พวกนายพวกนายเป็นใคร?"

ถังรั่วอิงมองผพวกผู้ชายตรงหน้าอย่างไม่ไว้ใจ จู่ๆในใจก็มีลางสังหรณ์ไม่ดี แม้แต่เสียงพูดก็สั่นเครือ

"เป็นเธอเหรอ?"

เจ้าของผมสีเหลืองที่ยืนอยู่ด้านหน้าเดาะลิ้น มีรอยยิ้มหื่นกาม เห็นได้ชัดว่าถามฮ่อเฉียน

ฮ่อเฉียนพยักหน้าด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

"ใช่ เป็นเธอ ไปสิ ผู้หญิงคนนี้เป็นของพวกนายแล้ว"

"เธอ...เธอจะทำอะไร?!"

เมื่อเห็นพวกผู้ชายเดินเข้ามาทีละก้าว ถังรั่วอิงก็ตื่นตระหนกจนสุดขีด เหมือนเธอจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป เพราะความกลัว เสียงที่ถามฮ่อเฉียนจึงเปลี่ยนไป

ฮ่อเฉียนก้าวถอยหลังไปสองก้าวอย่างพอใจ มองถังรั่วอิงเหมือนคนปัญญา "ฉันจะทำอะไรเหรอ? ก็สนองความต้องการของเธอน่ะสิ เธอต้องการผู้ชายไม่ใช่เหรอ? พวกเขาพอมั้ยล่ะ?"

"แค่ทำลายเธอ ฉันก็จะดูว่าเธอจะเอาหน้าที่ไหนไปงานหมั้นอะไร ถังรั่วอิง ถ้าจะโทษก็โทษที่เธอไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ ชอบผู้ชายของฉัน!"

"ไม่เพียงแค่ทำลายเธอ ฉันจะถ่ายวิดีโอด้วย เป็นของขวัญวันหมั้นให้พวกเธอไง อืม...ส่งไปให้เธอตอนเข้าพิธีหมั้นนั่นคงจะดีมาก เธอชอบมั้ย?"

ฮ่อเฉียนในขณะนี้สามารถใช้คำว่า "เสียสติ" มาอธิบายได้ เธอยิ้มเย็นหลังจากพูดจบ เปิดโหมดถ่ายวิดีโอในโทรศัพท์ ชูไปทางถังรั่วอิงและพวกอันธพาล

"ไม่ อย่าเข้ามานะ ไม่..."

ถังรั่วอิงไม่สามารถทนต่อความกลัวและความเจ็บปวดในใจของเธอได้อีกต่อไป พวกอันธพาลพวกนั้นจะมาสนใจอะไรอย่างนี้ที่ไหน เข้าไปหาเธอด้วยรอยยิ้ม

……

ซูฉิงนับเวลา ตอนนี้ก็หกโมงเย็นแล้ว พิธีหมั้นก็กำลังจะเริ่มขึ้นใช่ไหมนะ?

เธอลุกขึ้นจัดการเสื้อผ้า เตรียมออกไป ผลคือได้รับโทรศัพท์จากแอนโธนี่ "มีอะไร?"

"ไม่ดีแล้ว พี่เอด้า เมื่อกี๊ผมหาพิกัดของซูฉิง เหมือนว่าเธอจะถูกลักพาตัว อยู่ที่ในโรงงานผลิตรถยนต์ร้าง ชานเมืองที่อยู่ห่างออกไปทางตะวันออกห้าร้อยเมตร! "

เธอได้ยินเสียงร้อนรนของแอนโธนี่

ซูฉิงขมวดคิ้วแน่นทันที "อะไรนะ?!"