ตอนที่ 408 เธอใช่หล่อนจริงๆ เหรอ?

รูม่านตาของถังรั่วอิงหดเกร็งก่อนแววตาจะฉายผิดปกติ

ประหม่า รังเกียจ ทั้งยังมีความตื่นตระหนกและตกใจ

ซูฉิงมาปรากฏตัวที่นี่ได้ไง?

เมื่อทุกคนได้ยินเสียงก็พากันหันกลับไปมอง หลังจากเห็นว่าเป็นซูฉิง คนส่วนใหญ่ก็มีแววตาที่สับสนไม่ก็ตกใจ

ยังไงคนส่วนมากก็ยังคิดจะอยากเห็นอะไรสนุกๆ

ผู้หญิงสองคนของฮ่อหยุนเฉิงอยู่ที่นี่ ต้องมีอะไรสนุกๆ แน่

ซูฉิงค่อยๆ เดินเข้าไปทีละก้าว ท่าทางสงบของเธอทำให้ทุกคนไม่กล้าส่งเสียง ออร่าที่เธอเปล่งออกมาเป็นสิ่งที่ถังรั่วอิงไม่สามารถจินตนาการได้

ไม่รู้ทำไมถังรั่วอิงถึงได้รู้สึกหงุดหงิด

"ซูฉิง เธอมาทำอะไรที่นี่?"

ซูฉิงไม่ได้พูดอะไร แต่ยังคงจับจ้องไปที่เธอ ถังรั่วอิงกลืนน้ำลายอย่างประหม่า สายตามองไปรอบๆ โดยไม่รู้ตัว ก่อนจะเริ่มหงุดหงิด เมื่อเห็นรปภ.ยืนอยู่ข้างเวที ในใจก็เกิดความมั่นใจขึ้นมา

"รปภ.! รปภ.! พวกนายยืนอึ้งอยู่ทำไมล่ะ ยังไม่รีบไล่ผู้หญิงคนนี้ออกไปอีก!"

เสียงเกรี้ยวกราดต่างไปจากตอนที่พูดอยู่บนเวทีอย่างสิ้นเชิง

รปภ.มองกันไปมา ไม่มีใครกล้าทำอะไร หรือพูดได้อีกอย่างว่าพวกเขาเองก็อยากรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

ซูฉิงแสยะยิ้ม มองถังรั่วอิงที่อยู่บนเวทีราวกับกำลังดูตัวตลก

"เห็นฉันแล้วตกใจขนาดนั้นเลยเหรอ? หรือว่าไม่ได้รอฮ่อหยุนเฉิงแต่รอฉันอยู่?"

ดวงตาของหลี่เฉิงหยางเองก็ฉายถึงความผิดปกติ เขาจ้องซูฉิง ก่อนจะมีลางสังหรณ์ว่าจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้น

ถังรั่วอิงกำไมโครโฟนไว้ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความรู้สึกผิดหรือประหม่า ซูฉิงเดินเข้าไปหาเธออย่างสบายๆ ถังรั่วอิงมองเธออย่างประหม่าและถอยหลังโดยไม่รู้ตัว ทว่ากลับสะดุดกระโปรงล้ม แต่ซูฉิงก็เอื้อมมือออกมาคว้าเธอไว้

ซูฉิงเดินไปด้านข้างของถังรั่วอิง ก่อนจะเอื้อมมือออกไปถอดไมโครโฟนที่วางอยู่หน้าเวทีและพูดเสียงดัง "ขอโทษที่ให้ทุกท่านมานะคะ จริงๆ แล้วคืนนี้จะไม่มีงานหมั้นอะไรทั้งนั้นค่ะ"

"อะไรนะ? จะไม่มีงานหมั้น...? แล้วนี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย?"

คำพูดของซูฉิงอาจกล่าวได้ว่าก่อให้เกิดคลื่นระลอกใหญ่ คนด้านล่างเวทีพากันมองหน้ากันด้วยความตกใจ

"เพราะ—คุณถึงที่ยืนอยู่ข้างฉัน" ซูฉิงหันศีรษะไปเหลือบมองถังรั่วอิงพร้อมรอยยิ้ม "ไม่ใช่ถังถังที่เป็นรักแรกของประธานฮ่อค่ะ"

"ว่าไงนะ?"

ทุกคนยิ่งตกใจมากขึ้นเรื่อยๆ เหล่านักข่าวที่ปล่อยข่าวนี้ไปไม่ได้ก็รีบกดชัตเตอร์

ดวงตาของถังรั่วอิงเบิกกว้าง สองมือกำกระโปรงแน่นโดยไม่รู้ตัว หัวใจของเธอเต้นเร็วเพราะความกระวนกระวายใจ